Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 sierpnia 2013 r. Marszałek Województwa Z. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie pozytywnego sporu o właściwość pomiędzy nim a Starostą K. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku o wydanie decyzji w sprawie pozwolenia wodnoprawnego.
Z akt sprawy wynika, że w dniu 30 kwietnia 2013 r. do Starosty K. wpłynął wniosek złożony przez P. B. z upoważnienia Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w S. o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód polegające na wprowadzeniu podczyszczonych wód opadowych z odcinka drogi krajowej od km 77+962,50 do km 78+172,90 do rzeki M. (w km 24+010 jej biegu) zlokalizowanej na działce nr [...], obręb R. w powiecie k., województwo z.
Starosta K. pismem z dnia 7 maja 2013 r. przekazał przedmiotowy wniosek Marszałkowi Województwa Z. (Wydział Zamiejscowy Urzędu w K.). Uzasadniając przekazanie wniosku Starosta wskazał, iż zgodnie z art. 140 ust 2 pkt 5c ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 145 ze zm.) organem właściwym do wydania pozwolenia wodnoprawnego w przedmiotowej sprawie jest Marszałek Województwa.
P. B. pismem z dnia 21 maja 2013 r. wystąpił do Marszałka Województwa Z. o przekazanie wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego do załatwienia zgodnie z kompetencjami. W uzasadnieniu pisma wskazano, że wniosek o wydanie pozowania wodnoprawnego z dnia 29 kwietnia 2013 r. dotyczy drogi krajowej nr 6 o klasie GP, a nie drogi ekspresowej S6. Na odcinku, którego dotyczy przedmiotowe postępowanie wodnoprawne nie jest planowana budowa drogi S6 po trasie drogi nr 6, ani nawet w jej pobliżu. W tym aspekcie przedmiotowy odcinek drogi nie należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213 poz. 1397) (§ 2 ust. 1 pkt 31 i 32). W związku z tym organem właściwym do wydania decyzji na szczególne korzystanie z wód jest Starosta K. (art. 140 ust. 1 ustawy Prawo wodne).
W piśmie z dnia 2 lipca 2013 r. Starosta K. stwierdził, że odprowadzenie wód opadowych z drogi krajowej nr 6 nie jest związane z budową, przebudową ani innymi robotami budowlanymi w obrębie drogi ekspresowej ani też krajowej nr 6, nie zalicza się zatem ani do § 2 ust. 1 pkt 31 ani do § 2 ust. 2 pkt 32 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dlatego organem właściwym do wydania pozwolenia wodnoprawnego jest starosta.
Zdaniem Marszałka, w obecnym stanie faktycznym, w związku z zakwalifikowaniem drogi krajowej nr 6 rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 15 maja 2004 r. w sprawie sieci autostrad i dróg ekspresowych (Dz. U. Nr 128, poz. 1334 z późn. zm.), do dróg ekspresowych, właściwym do wydania decyzji o pozwoleniu wodnoprawnym jest marszałek.
W odpowiedzi na wniosek Starosta K. wywodził, jak w piśmie z dnia 2 lipca 2013 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej, jako "p.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne pomiędzy organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Przez spór o właściwość należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy jednostek samorządu terytorialnego uważają się za właściwe (spór pozytywny) lub każdy z tych organów uważa się za niewłaściwy (spór negatywny) do rozpoznania sprawy.
W niniejszej sprawie w sporze o właściwość są Marszałek Województwa Z. i Starosta K., czyli organy jednostek samorządu terytorialnego, o których mowa w art. 5 § 2 pkt 6 k.p.a. Oba wymienione organy uznają się za właściwe do rozpoznania wniosku Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, złożonego w jej imieniu przez P. B., o wydanie pozwolenia wodnoprawnego.
W pierwszej kolejności należy rozważyć, czy Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania wniosku.
Stosownie do art. 17 pkt 1 k.p.a. organami wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. Zauważyć należy, że na gruncie przepisów ustawy Prawo wodne z dnia 18 lipca 2001 r. (Dz.U. t.j. 2012, poz.146 ze zm.) zarówno starosta, jak i marszałek województwa realizują określone w ustawie zadania z zakresu administracji rządowej (art. 4 ust. 4 pkt 1 i pkt 5 ustawy Prawo wodne). Organem wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a. wobec starosty realizującego zadania z zakresu administracji rządowej, określone w wymienionej ustawie, jest właściwy dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej (art.4 ust.4 prawa wodnego), zaś organem wyższego stopnia wobec marszałka województwa, realizującego zadania zakresu administracji rządowej jest Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej(art. 4 ust.3 prawa wodnego).
Zatem starosta i marszałek województwa, wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, określone w ustawie Prawo wodne nie mają wspólnego organu wyższego stopnia, a zatem należy uznać właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia powstałego sporu.
Jednakże wystąpienie z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość musi być poprzedzone dokładnym ustaleniem stanu faktycznego sprawy, co niewątpliwie należy do organów administracji, a nie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Brak takich ustaleń powoduje, że wniosek o rozstrzygnięcie sporu jest przedwczesny i jako taki podlega oddaleniu na podstawie art. 15§2 w związku z art.151 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2004 r., sygn. akt OW 39/04, publ. ONSAiWSA 2004, nr 1, poz. 17; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2004 r., sygn. akt OW 110/04, publ. ONSAiWSA 2005, nr 2, poz. 46).
Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Wniosek Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad dotyczy wydania pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód polegające na wprowadzeniu podczyszczonych wód opadowych z odcinka drogi krajowej od km od km 77+962,50 do km 78+172,90 do rzeki M. (w km 24+010 jej biegu), zlokalizowanej na działce nr [...], obręb R..
Właściwość organów do wydania pozwolenia wodnoprawnego została określona w art. 140 prawa wodnego. Z przepisu tego wynika, że organem właściwym do wydania pozwolenia wodnoprawnego jest starosta, a przypadkach określonych w art. 140 ust. 2 marszałek województwa. Według, będącego w sporze, Marszałka Województwa Z. jest on właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego w związku z zakwalifikowaniem drogi krajowej nr 6 do dróg ekspresowych.
Natomiast Starosta K. przekazując wniosek Marszałkowi wskazał, że właściwość Marszałka Województwa Z.wynika z art.140 ust.2 pkt 5c ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. Jednakże z odpowiedzi Starosty na wniosek z dnia 30 sierpnia 2013 r. o rozstrzygnięcie sporu, jak również z pisma z dnia 2 lipca 2013 r. wynika, że stanowisko Starosty K. uległo zmianie i obecnie uważa on, że jest właściwy do rozpoznania wniosku, gdyż do odprowadzania wód opadowych nie ma zastosowania ani § 2 ust.1 pkt 31, ani pkt 32 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. Nr 213, poz. 1397).
Dodatkowo z pisma z dnia 21 maja 2013 r. P.B., działającego z upoważnienia Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad wynika, że szczególne korzystanie z wód, o którym mowa we wniosku o pozwolenie wodnoprawne, nie jest związane z przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z §2 ust.1 pkt 31 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, gdyż obecnie droga krajowa nr 6 jest jednopasmowa, rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15 maja 2004 r. w sprawie sieci autostrad i dróg ekspresowych kwalifikuje drogę, jako ekspresową, natomiast w programie budowy dróg krajowych na lata 2011 – 2015 przewiduje się zmianę części trasy drogi ekspresowej S6, w związku z czym przebieg planowanej drogi S6 nie pokrywa się z przebiegiem istniejącej drogi nr 6 na odcinku, którego dotyczy wnioskowane pozwolenie wodnoprawne.
Z powyższego wynika, że stan faktyczny sprawy nie został w sposób dokładny wyjaśniony.
Trzeba także podkreślić, że do poczynienia ustaleń, czy inwestycja ma wpływ na środowisko i jak na nie oddziałuje, czy ten wpływ jest znaczący, czy potencjalny powołane są właściwe organy.
W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny nie ma podstaw do rozpoznania wniosku o rozstrzygnięcie sporu z tego powodu, że wniosek jest przedwczesny.
Mając na uwadze powyższe rozważania Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art.15 § 2 w zw. z art.151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.