Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 września 2019 r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (DRZGW) w [...] wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego zaistniałego pomiędzy tym organem, a Marszałkiem Województwa [...], poprzez wskazanie Marszałka organem właściwym do załatwienia sprawy w przedmiocie "potwierdzenia ostateczności decyzji".
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że pismem z 12 kwietnia 2019 r. DRZGW w [...] przekazał pisma Marszałka Województwa [...] z 4 lutego 2019 r. oraz z dnia 7 marca 2019 r. w sprawie potwierdzenia ostateczności decyzji Marszałka Województwa [...] nr [...], znak: [...] z [...] listopada 2017 r. Do pisma załączono dokumentację prowadzonych postępowań, określoną jako "komplet materiałów w sprawie".
W toku podjętych czynności DRZGW w [...] ustalił, że organem właściwym do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku jest Marszałek Województwa [...], w związku z powyższym pismem z 7 maja 2019 r. przekazał temu organowi wniosek wraz z załącznikami według właściwości.
Marszałek Województwa [...] pismem z 12 sierpnia 2019 r. ponownie przekazał wniosek w sprawie potwierdzenia ostateczności decyzji DRZGW w [...].
Następnie DRZGW w [...] wskazał, że dla inwestycji polegającej na przebudowie 100% części napowietrznej linii SN 30 kV PKP-1 oraz przebudowie 100% części napowietrznej linii SN 30 kV PKP-2 zasilającej PT [...] z GPZ [...] inwestor uzyskał decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] listopada 2017 r., znak: [...], zwalniającą z zakazów określonych w art. 88n ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r., poz. 1121, uPw z 2001). Zgodnie z art. 88n ust. 3 uPw z 2001 organem właściwym do wydania tej decyzji był Marszałek Województwa [...].
We wniosku DRZGW w [...] przytoczono dalej, że w zakresie nadawania klauzuli ostateczności zastosowanie mają przepisy dot. zaświadczeń, tj. art. 217 i nast. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., K.p.a.). Organ wnioskujący wskazuje, że dokumenty postępowania poprzedzające wydanie przedmiotowej decyzji są dokumentami Marszałka i nie podlegały w żaden sposób przekazaniu w związku ze zmianą stanu prawnego wprowadzonego ustawą Prawo wodne z 20 lipca 2017 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 2268 ze zm., uPw); przekazaniu podlegały jedynie wykazy decyzji (art. 528 ust. 5 uPw).
DRZGW w [...] podniósł, że brak było po jego stronie ewidencji, rejestrów i innych danych znajdujących się w jego posiadaniu, z których mógłby on czerpać wiedzę w odniesieniu do faktu i stanu prawnego, którego ma dotyczyć zaświadczenie – nadanie klauzuli ostateczności decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] listopada 2017 r.
W odpowiedzi na wniosek, Marszałek Województwa [...] – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – wniósł o wydanie rozstrzygnięcia wskazującego, że organem właściwym do rozpoznania sprawy jest DRZGW w [...].
Zdaniem tegoż organu w związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2018 r. uPw uchylającej przepisy uPw z 2001, Marszałek nie jest organem właściwym w sprawie. Organ ten wskazuje, że przedmiotowa decyzja wydana została przez dyrektora samorządowej jednostki organizacyjnej – [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] w likwidacji, wykonującej w imieniu Marszałka Województwa zadania z zakresu administracji rządowej w zakresie realizacji uprawnień właścicielskich Skarbu Państwa, na podstawie przepisów uPw z 2001. Z dniem wejścia w życie przepisów uPw dotychczasowe kompetencje marszałków wskazane w ustawie uPw z 2001 przejęło Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie reprezentujące Skarb Państwa oraz wykonujące uprawnienia właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do stanowiących własność Skarbu Państwa:
- 1) wód, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2-4 uPw z 2001 lub ich części oraz gruntów pokrytych tymi wodami (...);
- 2) nieruchomości gruntowych położonych w międzywalu, nieruchomości pod wałami przeciwpowodziowymi oraz wałów przeciwpowodziowych wraz z urządzeniami wodnymi związanymi z nimi funkcjonalnie, przyległych do wód, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2 i 4 uPw z 2001, a także położonych na tych nieruchomościach budynków oraz innych urządzeń (...).
Zdaniem tegoż organu w świetle powyższego marszałkowie województw nie są właściwymi organami w zakresie zadań wynikających z uchylonej ustawy.
Ponadto, przepisami uPw marszałkowie województw zobowiązani byli także do przekazania właściwym dyrektorom regionalnych zarządów gospodarki wodnej Wód Polskich m. in. wykazów tychże decyzji. Z dokumentacji, w posiadaniu której jest [...] Urząd Marszałkowski, przekazanej po zlikwidowaniu z dniem 31 grudnia 2018 r. [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] wynika, że protokołem zdawczo-odbiorczym z 4 października 2018 r., jednostka ta przekazała PGW Wody Polskie oryginały decyzji administracyjnych wydanych przez Marszałka Województwa [...] w oparciu o przepisy uPw z 2001, m. in. w sprawach odstąpienia od zakazu wykonywania robót i obiektów w odległości mniejszej niż 50 m od stopy wałów przeciwpowodziowych (lp. 9, Protokół – Spis zdawczo-odbiorczy Nr 1, karta - 41).
Ponadto Marszałek ustalił, że w toku prowadzonej sprawy oryginały dokumentów dot. przedmiotowej sprawy znajdowały się w posiadaniu PGW Wody Polskie od 4 października 2018 r. Konsekwencją powyższego jest brak podstaw prawnych do wydania przez Marszałka zaświadczenia w trybie art. 218 K.p.a., dlatego organ ten wnosi, jak w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., "Ppsa"), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 Ppsa). Właściwym do rozpatrzenia sporu kompetencyjnego, bo taki charakter ma ów spór między DRZGW w [...] a Marszałkiem Województwa [...], jest Naczelny Sąd Administracyjny (art. 15 § 1 pkt 4 Ppsa).
Spór dotyczy wskazania organu właściwego do rozpatrzenia wniosku Spółki [...] S.A. z/s w [...], która skierowała w dniu 29 stycznia 2019 r. do [...] Urzędu Marszałkowskiego pytanie o wskazanie organu właściwego do potwierdzenia ostateczności decyzji nr [...] Marszałka Województwa [...] wydanej [...] listopada 2017 r. w przedmiocie zwolnienia od zakazów wykonywania robót budowlanych i obiektów budowlanych w odległości mniejszej niż 50m od wału przeciwpowodziowego rzeki Warty, tj. w oparciu o art. 88n ust. 1 pkt 4 i art. 88n ust. 3 uPw z 2001. W piśmiennictwie opowiedziano się za dopuszczalnością stosowania w sprawach wydawania zaświadczeń przepisów K.p.a. odnośnie sporów między organami (por. L. Klat-Wertelecka, Zaświadczenie w prawie administracyjnym, Warszawa 2001, s. 59).
Z dniem wejścia w życie przepisów uPw (t.j. od dnia 1 stycznia 2018 r.) dotychczasowe kompetencje marszałków województw wskazane w uPw z 2001, przejęło Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie wykonujące uprawnienia właścicielskie w stosunku do stanowiących własność Skarbu Państwa oznaczonych wód i nieruchomości gruntowych (art. 528 ust. 3 uPw). Ponadto, przepisami uPw marszałkowie województw zobowiązani zostali także do przekazania właściwym dyrektorom regionalnych zarządów gospodarki wodnej Wód Polskich m. in. wykazów decyzji dotyczących mienia wskazanego w ustawie w tym nieruchomości gruntowych położonych w międzywalu, nieruchomości pod wałami przeciwpowodziowymi oraz wałów przeciwpowodziowych wraz z urządzeniami wodnymi związanymi z nimi funkcjonalnie, przyległych do wód, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 4 uPw z 2001, a także położonych na tych nieruchomościach budynków oraz innych urządzeń, w tym urządzeń wodnych (art. 528 ust. 5 uPw).
Rzecz jednak w tym, że w odniesieniu do wskazanej wyżej decyzji Marszałka Województwa [...], z przepisów uPw nie sposób wywieść, aby do DRZGW w [...] miały zostać przekazane akta spraw zakończonych decyzjami marszałka województwa wydanymi na podstawie uPw z 2001, przeto organ ten nie znajduje się w posiadaniu danych pozwalających na wydanie zaświadczenia stwierdzającego ostateczność źródłowej decyzji Marszałka Województwa [...]. Trafne jest stanowisko organu wnioskującego o rozstrzygniecie sporu, że tego faktu nie zmienia przekazanie mu dla potrzeb załatwienia wniosku strony dokumentacji sprawy zakończonej decyzją z [...] listopada 2017 r., której kompletności wnioskujący organ nie może zweryfikować. Ze strony przekazującego podmiotu brak było oświadczenia, co do kompletności dokumentacji lub informacji, czy np. w ustawowo przewidzianych terminach wniesione zostało od tej decyzji odwołanie i czy prowadzone było postępowanie instancyjne.
Skoro zatem Marszałek Województwa [...] posiada w dyspozycji akta sprawy zakończonej źródłową decyzją tegoż organu, to on będzie w tej sytuacji organem właściwym do załatwienia podania w przedmiocie wydania zaświadczenia odnośnie ostateczności decyzji podjętej na podstawie przepisów uPw z 2001. Trudno bowiem przerzucać właściwość na DRZGW w [...] w sytuacji, w której brak było po jego stronie ewidencji, rejestrów i innych danych w jego posiadaniu, z których mógłby on czerpać wiedzę w odniesieniu do faktu, którego ma dotyczyć zaświadczenie – nadanie klauzuli ostateczności decyzji Marszałka Województwa [...] znak: [...] z [...] listopada 2017 r.
Z tych względów i na podstawie art. 4 i art. 15 § 2 Ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Marszałka Województwa [...] jako organ właściwy w sprawie.