Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 września 2015 r. Prezydent Miasta K. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między nim a Marszałkiem Województwa Małopolskiego w przedmiocie ustalenia organu właściwego do egzekucji należności z tytułu wyłączenia gruntów z produkcji rolnej na podstawie ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1205 ze zm.)
W piśmie z dnia 1 grudnia 2015 r. Prezydent Miasta K. wskazał, że w związku z wejściem w dniu 23 listopada 2015 r. nowelizacji ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, która jednoznacznie wskazała marszałka jako wierzyciela w stosunku do należności z tytułu wyłączenia gruntów z produkcji rolnej, cofa swój wniosek o rozstrzygnięcie zaistniałego sporu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle art. 64 § 3 cytowanej ustawy, który stanowi, że do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, ma on odpowiednie zastosowanie także w przypadku cofnięcia wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.
Stwierdzając, że w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki niedopuszczalności cofnięcia wniosku, Sąd uznał cofnięcie za skuteczne, co w rezultacie czyni postępowanie sądowe bezprzedmiotowym. W związku z tym, że konsekwencją cofnięcia wniosku jest rezygnacja strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, niniejsze postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od wniosku orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.