Uzasadnienie
We wniosku z dnia 4 lutego 2008 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego zaistniałego pomiędzy Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w L. a Starostą Powiatu L..
W uzasadnieniu wniosku organ stwierdził, że spór dotyczy ustalenia organu właściwego do przeprowadzenia postępowania wznowieniowego dotyczącego decyzji ostatecznej Starosty L. z dnia [...] nr [...], udzielającej Wójtowi Gminy C. pozwolenia na użytkowanie budynku hali sportowej na działce nr [...] w C., zrealizowanej na podstawie decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w L. z dnia [...] (nr [...]), zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Wójtowi Gminy C. pozwolenie na adaptację hali remontowo-produkcyjnej na halę sportową.
[...] WINB podkreślił, że postępowanie w tym przedmiocie prowadziło w [...] r. Starostwo Powiatowe w L., działając z urzędu w trybie wznowieniowym na podstawie art. 145 kpa, jednak do chwili obecnej nie zostało ono zakończone.
Organ podkreślił, że, mimo iż od dnia 11 lipca 2003 r. kompetencję w kwestii wydawania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektów budowlanych przejął Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L., nie jest on organem właściwym do wzruszenia ostatecznej Starosty L. na podstawie art. 145 kpa. W opinii [...] WINB, zgodnie z art. 150 kpa, organem właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 kpa jest organ, który wydał decyzję w ostatniej instancji. Dodatkowo, [...] WINB powołał się na orzecznictwo sądów administracyjnych, z którego wynika, że organ, który wydał decyzję w ostatniej instancji pozostaje właściwy do orzekania w zakresie wznowienia postępowania także wówczas, gdy po wydaniu decyzji zmieniła się właściwość miejscowa lub rzeczowa i organ, który wydał decyzję w ostatniej instancji nie jest już właściwy pod tym względem. Inaczej będzie tylko w sytuacji, gdy organ, który wydał decyzję w ostatniej instancji uległ likwidacji. Dodatkowo organ powołał się na takie stanowisko prezentowane w doktrynie.
Zdaniem wnioskodawcy, wprowadzona nowelą z dnia 11 lipca 2003 r. zmiana przepisów Prawa budowlanego nie wpłynęła na właściwość organów w postępowaniu nadzwyczajnym, jakim jest postępowanie wznowieniowe. Tym samym przepisy te nie wpływają, zdaniem [...] WINB, na właściwość Starosty L. w sprawie wznowienia postępowania zakończonego wydaną przez Starostę decyzją w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu.
Z uwagi na to, że Starosta L. w piśmie z dnia [...] nr [...] uznał się za podmiot niewłaściwy, [...] WINB w dniu 4 lutego 2008 r. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie powstałego sporu kompetencyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 22 Kpa reguluje kwestię dotyczącą sporów o właściwość oraz sporów kompetencyjnych, jakie powstają między organami administracji publicznej. Szerzej zagadnienie sporów o właściwość i sporów kompetencyjnych reguluje art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.; dalej: "ustawa ppsa"). Przez spór należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia danej sprawy /spór pozytywny/ albo gdy każdy z organów uważa się za niewłaściwy do załatwienia tej sprawy /spór negatywny/. Spór może powstać w sprawie załatwianej przez organy administracji, należącej do spraw z zakresu administracji publicznej. Z istoty sporu o właściwość i sporu kompetencyjnego wynika, że spór może mieć miejsce w takiej sytuacji prawnej, kiedy istnieje materialnoprawna podstawa do załatwiania przez organ administracji określonej sprawy administracyjnej.
Negatywny spór kompetencyjny zaistniały w niniejszej sprawie dotyczy właściwości jednego z organów administracji publicznej do rozpatrzenia wniosku W. M. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty L. z dnia [...] nr [...] udzielającej Wójtowi Gminy C. pozwolenia na użytkowanie budynku hali sportowej na działce nr [...].
Przyczynę powstałego sporu kompetencyjnego w niniejszej sprawie stanowi fakt, że w okresie pomiędzy wydaniem ostatecznej decyzją udzielającą pozwolenia na użytkowanie, a datą złożenia przez ww. wniosku przez W. M., zmieniono właściwość organów w sprawach dotyczących wydawania pozwolenia na użytkowanie. W tych sprawach, od dnia 11 lipca 2003 r., tj. daty wejścia w życie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. nr 80, poz. 718), organem właściwym w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie stał się – w miejsce Starosty – Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (art. 1 pkt 62 noweli).
Wprowadzona zmiana właściwości spowodowała, że w odpowiedzi na wniosek p. W. M. z dnia [...], Starosta L., w piśmie z dnia [...] uznał się za podmiot niewłaściwy, przekazując akta sprawy [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w G., wskazując, że w jego ocenie, załatwienie tej sprawy pozostaje we właściwości Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L.. Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, że Starosta L. wydał na podstawie art. 65 § 1 K.p.a, postanowienie o przekazaniu Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w L., wniosku W. M. o wznowienie postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie budynku hali sportowej w C., zlokalizowanej na działce nr [...], (postanowienie z [...]., nr [...]).
W odpowiedzi na pismo Starosty L., Wojewódzki [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego w G., podnosząc brak właściwości organów nadzoru budowlanego do rozstrzygnięcia rozpatrywanej sprawy, wystąpił o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy ppsa.
W przedstawionym stanie faktycznym sprawy, bez szczegółowego odniesienia się do trafności podniesionych przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. twierdzeń, nie sposób uznać, że wniosek o rozpatrzenie przez sąd sporu o właściwość zgłoszony został przez uprawniony podmiot. Należy bowiem mieć na uwadze, że stosownie do przepisu art. 22 § 3 kpa z wnioskiem o rozpatrzenie sporu przez sąd może wystąpić: strona, organ jednostki samorządu terytorialnego lub inny organ administracji publicznej, pozostające w sporze. W niniejszej sprawie z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu przez sąd nie wystąpił zarówno Starosta L., który wydał postanowienie o przekazaniu sprawy wg właściwości, jak również Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L., któremu sprawa została przekazana na mocy ww. postanowienia. Wniosek zgłoszony został w istocie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G., który jest organem wyższego stopnia nad jednym z organów pozostających w sporze.
Tym samym z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu nie wystąpiły organy administracyjne pozostające w sporze. Oczywistym jest, że w takiej sytuacji wniosek organu wyższego stopnia nie może zastąpić wniosku organu względnie organów pozostających w sporze. W konsekwencji, wniosek o rozpatrzenie sporu, zgłoszony przez nielegitymowany do tego podmiot, podlega oddaleniu.
Z powyższych względów, na podstawie art. 22 § 3 pkt 2 Kpa w związku z art. 4 i 15 § 1 pkt 4 - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w sentencji.