Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 września 2011 r. Starosta Bytowski wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą Bytowskim a Burmistrzem Miastka, poprzez wskazanie Burmistrza Miastka jako organu właściwego do wydania zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów.
W uzasadnieniu wniosku organ wyjaśnił, że postanowieniem z dnia 18 marca 2011 r. Burmistrz Miastka przekazał Staroście Bytowskiemu jako organowi właściwemu w sprawie wniosek S.B. o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew. W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, że działka należąca do wnioskodawcy jest w całości porośnięta drzewami i krzewami wobec czego stanowi las w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (tekst jednolity Dz.U. z 2011 r., Nr 12, poz. 59 ze zm.).
Następnie organ podniósł, że pismem z dnia 4 kwietnia 2011 r. Starosta Bytowski zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. Organ wskazał, że przedmiotowe grunty w powszechnej ewidencji gruntów stanowią grunty rolne, co oznacza że zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r., Nr 151, poz. 1220 ze zm.) organem właściwym do wydania wnioskowanej decyzji jest Burmistrz Miastka.
W piśmie z dnia 9 maja 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku zgodziło się z powyższym stanowiskiem.
We uzasadnieniu wniosku o rozstrzygnięcie przedmiotowego sporu kompetencyjnego Starosta Bytowski zaznaczył także, że dla spornego terenu nie był nigdy sporządzony plan urządzenia lasu. Podkreślił, że przemijające porośnięcie działki lasem nie wskazuje, że wolą właściciela było prowadzenie gospodarki leśnej, a jest jedynie efektem braku dbałości o teren rolny.
W odpowiedzi na powyższy wniosek Burmistrz Miastka wniósł o uznanie Starosty Bytowskiego za organ właściwy w sprawie. W odpowiedzi stwierdzono, że grunty S.B. zostały wyłączone z produkcji rolnej poprzez zalesienie (bez decyzji starosty), zatem przywrócenie tych gruntów do produkcji rolnej wymaga wyłączenia gruntów z produkcji leśnej albo przeprowadzenia rekultywacji wraz z określeniem jej kierunków. Zdaniem organu działki te zostały przekształcone w las poprzez samo zasianie drzewami i krzewami. Zatem z winy właściciela doszło do rzeczywistej zmiany ich przeznaczenia. Fakt, że stan faktyczny różni się od danych zawartych w ewidencji gruntów jest winą właściciela, na którym ciąży obowiązek dostosowania danych do stanu faktycznego, gdyż dane zawarte w ewidencji gruntów powinny odzwierciedlać stan faktyczny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Natomiast spory o właściwości między organami jednostek samorządu terytorialnego rozstrzyga co do zasady wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a dopiero w razie braku takiego organu - sąd administracyjny (art. 22 ust. 1 § 1 k.p.a.).
Zasadnicze znaczenie dla niniejszego rozstrzygnięcia ma niewątpliwie stwierdzenie, jaki charakter mają drzewa i krzewy na działce S.B., a przede wszystkim czy są one lasem. Właściwa ocena w tym zakresie implikuje bowiem wskazanie organu właściwego w sprawie.
Zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta. Przepis ten jednak nie dotyczy lasów (art. 83 ust. 6 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody). W takim bowiem przypadku tryb usunięcia drzew określać będą właściwe przepisy ustawy o lasach. W niniejszej sprawie będzie to przede wszystkim art. 23 ust. 4 ustawy o lasach, zgodnie z którym pozyskanie drewna w lasach niestanowiących własności Skarbu Państwa, niezgodnie z uproszczonym planem urządzania lasu lub decyzją, o której mowa w art. 19 ust. 3, jest możliwe wyłącznie w przypadkach losowych, zaś decyzje w tej sprawie, na wniosek właściciela lasu, wydaje starosta.
Treść przepisu art. 23 ust. 4, jak również analiza pozostałych przepisów ustawy o lasach nie budzi wątpliwości, że w przedmiotowych sprawach starosta działa jako organ jednostki samorządu terytorialnego. Decyzje wydawane przez starostę wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej wymienione zostały bowiem wyraźnie w treści art. 5 ust. 5, art. 12 ust. 2 pkt 2 i art. 38d ust. 1 ustawy o lasach. Oznacza to, że w niniejszej sprawie doszło do sporu o właściwość między dwoma organami jednostek samorządu terytorialnego, a więc sporem, którego rozstrzygnięcie odbywa się zgodnie z regulacją cytowanego na wstępie rozważań przepisu art. 22 ust. 1 § 1 k.p.a.
Nie ulega także wątpliwości, że Burmistrz Miastka (powiat Bytowski) oraz Starosta Bytowski posiadają w zakreślonym przedmiotem sprawy zakresie wspólny organ wyższego stopnia, jakim jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku. Powyższe znajduje potwierdzenie w przepisie § 1 ust. 11 lit. a) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz.U. z 2003 r., Nr 198, poz. 1925). Stąd też do właściwego samorządowego kolegium odwoławczego należała ocena w zakresie charakteru przedmiotowej działki i w konsekwencji wskazanie właściwego organu w sprawie. Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 12 sierpnia 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku wskazało organ właściwy w sprawie.
Jedynie na marginesie rozważań zwrócić należy uwagę organów na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2006 r. sygn. akt II FSK 1506/05 (LEX nr 270321), w którym stwierdzono, że "o tym czy dany grunt jest lasem w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. Nr 101, poz. 444 ze zm.), decyduje, co do zasady, w pierwszej kolejności zapis w ewidencji gruntów i budynków".
Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 151 w związku z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.