Uzasadnienie
Marszałek Województwa Wielkopolskiego złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego szereg wniosków o rozstrzygnięcie sporów kompetencyjnych pomiędzy nim a Ministrem Klimatu i Środowiska dotyczących organu właściwego do uzgodnienia na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 5 w zw. z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 503 ze zm.) decyzji o warunkach zabudowy - w zakresie udokumentowanych złóż kopalin i wód podziemnych.
Zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału II Izby Ogólnoadministracyjnej NSA z dnia 13 stycznia 2023 r. sprawy zainicjowane ww. wnioskami Marszałka, zarejestrowane pod sygnaturami: II OW 137/22, II OW 284/22, II OW 285/22, II OW 293/22, II OW 296/22, II OW 301/22, II OW 303/22, II OW 305/22, II OW 306/22, II OW 307/22, II OW 308/22, II OW 309/22, II OW 310/22, II OW 311/22, II OW 317/22, II OW 318/22 i II OW 324/22, z uwagi na to, że pozostają ze sobą w związku, zostały na podstawie art. 111 § 2 w zw. z art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) połączone do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia (pod jedną sygnaturą - II OW 137/22).
Pismem z 20 stycznia 2023 r. Marszałek Województwa Wielkopolskiego cofnął wnioski we wszystkich wyżej wymienionych sprawach i wniósł o umorzenie postępowań nimi zainicjowanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle art. 64 § 3 cytowanej ustawy, który stanowi, że do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, cytowany przepis art. 60 ma odpowiednie zastosowanie także w przypadku cofnięcia wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego.
W niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że cofnięcia wniosków były niedopuszczalne, co za tym idzie, Sąd uznał je za skuteczne, a postępowanie sądowe nimi zainicjowane za bezprzedmiotowe.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisów sądowych uiszczonych od ww. wniosków orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (17 wniosków, od każdego z nich uiszczono wpis sądowy w kwocie 100 zł, co dało łącznie kwotę 1700 zł).