Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 kwietnia 2023 r. R. P. złożyła wniosek do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu powstałego pomiędzy nią a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Wieliczce, w sprawie zbudowania budowli ziemnej, na której została zbudowana górna stacja Wyciągu WI, na terenie Ośrodka narciarsko-rekreacyjnego w P. oraz w sprawie uznania budowli ziemnej i górnej stacji Wyciągu WI jako całości techniczno-użytkowej. Wniesiono także o zasądzenie kosztów postępowania Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego.
Wnioskodawczyni w uzasadnieniu pisma podnosi, że z powodu nasypu ziemnego, który spółka A. zbudowała na działce nr [...], uaktywniło się osuwisko, w związku z czym masy ziemne przemieściły się na położoną niżej działkę [...], należącą do wnioskodawczyni. Według niej PINB w Wieliczce nie chce uznać zbudowanego nasypu ziemnego jako samowoli budowlanej oraz nie chce uznać zniszczenia budowli ziemnej jako katastrofy budowlanej, czego dowodem ma być odpowiedź na pismo wnioskodawczyni.
Na podstawie powyższego, wnioskodawczyni uznała, że doszło do sporu pomiędzy nią a PINB w Wieliczce.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek należy odrzucić.
Zgodnie z art. 4 p.p.s.a. sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Poprzez spór kompetencyjny należy więc rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej uważają się za właściwe w sprawie, albo każdy z organów uznaje się za niewłaściwy. Spór może powstać w sprawie z zakresu administracji publicznej, załatwianej przez organ administracji (Bogusław Dauter, Andrzej Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wydanie 7).
W przedmiotowej sprawie nie występuje ani spór o właściwość ani spór kompetencyjny, gdyż podmiotami takich sporów muszą być dwa organy administracji publicznej a nie organ i osoba fizyczna.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 56 § 3 p.p.s.a. odrzucił wniosek skarżącej.