Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 lutego 2015 r., uzupełnionym pismem z dnia 3 lipca 2015 r., M. T. wystąpił z wnioskiem o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy od orzekania w sprawie o sygn. akt II SAB/Bd 297/13 ze skargi M. T. na bezczynność Rady Gminy Z. w przedmiocie zmiany przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 22 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "P.p.s.a.", o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Jak wynika z art. 22 § 3 P.p.s.a., w razie gdy sąd administracyjny, o którym mowa w art. 22 § 1 P.p.s.a., nie może podjąć postanowienia z powodu braku dostatecznej liczby sędziów, Naczelny Sąd Administracyjny wyznacza inny sąd do rozpoznania wniosku.
Sprawa o sygn. akt II SAB/Bd 297/13 toczy się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy. W związku z tym, zgodnie z art. 22 § 1 P.p.s.a., o wyłączeniu sędziów powinien orzekać ten Sąd. Jednakże, biorąc pod uwagę fakt, że wniosek o wyłączenie sędziów dotyczy wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, Sąd ten nie może podjąć postanowienia z powodu braku dostatecznej liczby sędziów. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany jest wyznaczyć inny sąd.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 22 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.