Uzasadnienie
Wnioskiem z 17 lipca 2014 r. Prezydent Miasta Katowice wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość przez wskazanie Prezydenta Miasta Dąbrowa Górnicza jako organu właściwego do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "[...]", przewidzianego do realizacji w Dąbrowie Górniczej.
W uzasadnieniu Prezydent Miasta Katowice wyjaśnił, że wniosek w sprawie został złożony do Prezydenta Miasta Dąbrowy Górniczej, który wszczął postępowanie i określił krąg stron postępowania. Postępowanie trwało półtora roku, po czym Prezydent Miasta Dąbrowy Górniczej wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach o wyłączenie od prowadzenia postępowania i wyznaczenie innego organu do załatwienia sprawy. W uzasadnieniu tego wniosku Prezydent Miasta Dąbrowa Górnicza stwierdził, że reprezentuje Skarb Państwa i Gminę jako stronę tego postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach postanowieniem z 6 maja 2014 r. wyłączyło Prezydenta Miasta Dąbrowy Górniczej od wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia oraz wyznaczyło Prezydenta Miasta Katowice do załatwienia sprawy.
Prezydent Miasta Katowice uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach niewłaściwie zinterpretowało art. 26 § 3 oraz 24 § 3 k.p.a. i z tego powodu wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.
W odpowiedzi na wniosek Prezydent Miasta Dąbrowa Górnicza wniósł o odrzucenie wniosku jako niedopuszczalnego, ewentualnie oddalenie wniosku jako bezzasadnego. Wskazał, że w sprawie nie doszło do sporu, ponieważ Prezydent Miasta Katowice został wyznaczony do załatwienia sprawy postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, a nie na skutek przekazania sprawy w trybie art. 65 § 1 k.p.a. Wniosek Prezydenta Miasta Katowice sprowadza się więc do kwestionowania niezaskarżalnego postanowienia o wyłączeniu organu z 6 maja 2014 r. Ponadto Prezydent Miasta Dąbrowa Górnicza wskazał, że w tym przypadku organem właściwym do rozstrzygnięcia sporu między organami nie jest wojewódzki sąd administracyjny, lecz wspólny organ wyższego stopnia, a więc Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Natomiast spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego rozstrzyga co do zasady wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a dopiero w razie braku takiego organu - sąd administracyjny (art. 22 § 1 ust. 1 k.p.a.).
Po pierwsze, spór pomiędzy organami może mieć miejsce, kiedy do jednego z organów zostanie wniesione (wpłynie) podanie, żądanie załatwienia konkretnej sprawy administracyjnej. Jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono uważa, że jest niewłaściwy w sprawie, zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a., przekazuje je do organu właściwego, który powinien sprawę załatwić albo wystąpić do właściwego organu lub Naczelnego Sądu Administracyjnego, jeżeli uważa się też za niewłaściwy.
Organ, któremu przekazano sprawę postanowieniem wydanym na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., jest nim związany, chyba że moc wiążąca postanowienia zostanie wzruszona w drodze wniesienia zażalenia bądź w trybach nadzwyczajnych (wznowienie postępowania, stwierdzenie nieważności) albo w drodze rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego lub sporu o właściwość. Przekazanie sprawy innemu organowi w trybie art. 65 § 1 k.p.a. jest też niezbędnym warunkiem do wystąpienia z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego lub sporu o właściwość (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 sierpnia 2005 r., II OW 34/2005, ONSAiWSA 2006, nr 2, poz. 40, z 14 grudnia 2005 r., II OW 59/05, ONSAiWSA 2006, nr 4, poz. 98, z 20 września 2007 r., II GW 3/07, ONSAiWSA 2008, nr 6, poz. 93 oraz z 22 grudnia 2008 r., I OW 98/08, ONSAiWSA 2009, nr 6, poz.105).
Po drugie, nawet gdyby uznać, że w sprawie zaistniał spór o właściwość, należy mieć na uwadze, że z wnioskiem wystąpił organ jednostki samorządu terytorialnego, wnosząc o wskazanie innego organu jednostki samorządu terytorialnego jako organu właściwego w sprawie. Zastosowanie znajdzie więc art. 22 § 1 ust. 1 k.p.a. Prezydent Miasta Katowice i Prezydent Miasta Dąbrowa Górnicza posiadają w zakreślonym przedmiotem sprawy zakresie wspólny organ wyższego stopnia, którym jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach. Wynika to z § 1 pkt 12 lit. c) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz.U. z 2003 r., Nr 198, poz. 1925). Stąd też do właściwego samorządowego kolegium odwoławczego należało rozstrzygnięcie sporu.
Po trzecie, art. 26 § 2 k.p.a. stanowi m.in. że organ wyższego stopnia może do załatwienia sprawy wyznaczyć inny podległy sobie organ. Postanowienie w tym przedmiocie jest niezaskarżalne w administracyjnym toku instancji, nie przysługuje na nie również skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola postanowienia w tym przedmiocie wyłączone jest z kognicji sądów administracyjnych, a tym bardziej formą jego zakwestionowania nie może być wszczęcie sporu o właściwość między organami administracji posiadających wspólny organ wyższego stopnia.
Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
----------------------- 2 3