Postanowienie NSA z 25 lutego 2016 r., II OW 151/15

Wydany

25 lutego 2016 r.

Sąd

r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 25 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej

Skład

sędzia NSA Grzegorz Czerwiński przewodniczący
sędzia NSA Zdzisław Kostka sprawozdawca
sędzia del. NSA Anna Żak

Sprawa

sprawy z wniosku Zarządu Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Zarządem Województwa [...] a [...] Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie ustalenia zgodności z prawem lokalizacji obiektu budowlanego postanawia: umorzyć postępowanie.

Uzasadnienie

Wnioskiem z [...] grudnia 2015 r. Zarząd Województwa [...], w imieniu którego działa Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...], wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego z [...] Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie ustalenia zgodności z prawem lokalizacji obiektu budowlanego. Z akt sprawy wynikają następujące istotne okoliczności faktyczne sprawy.

P. N. wnioskiem z 9 października 2015 r. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z prośbą o wszczęcie postępowania administracyjnego i podjęcie działań zmierzających do ustalenia zgodności z prawem lokalizacji obiektu budowlanego – drogi wojewódzkiej nr [...] na odcinku od km [...] do km [...] na wysokości działki nr [...] w K. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. pismem z 19 października 2015 r., uznając się niewłaściwym w sprawie, przekazał – na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. – wniosek P. N. [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego. Zaznaczył, że właściwość Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w tej sprawie wynika z art. 83 ust. 3 Prawa budowlanego.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznając, że drogi wojewódzkie stanowią własność właściwego samorządu województwa, zaś zarządcami tych dróg są zarządy województw, wykonujące swoje obowiązki przy pomocy zarządów dróg wojewódzkich, pismem z 19 listopada 2015 r. przekazał Zarządowi Dróg Wojewódzkich w [...], według właściwości, wniosek P. N. z 9 października 2015 r. W piśmie przekazującym organ wyjaśnił, że przepisy art. 83 ust. 3 Prawa budowlanego "nie zawierają normy prawnej dającej przesłankę wojewódzkiemu inspektorowi nadzoru budowlanego do przeprowadzenia postępowania w sprawie zgodności z prawem lokalizacji istniejącej od kilkudziesięciu lat drogi wojewódzkiej (...) na wysokości działki nr [...] (...) a także do zobowiązania Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] do sporządzenia operatu geodezyjnego dotyczącego przebiegu pasa drogowego", o co wnosi P. N. W tych okolicznościach Zarząd Województwa [...], w imieniu którego działa Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...], wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim, a [...] Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego. Uzasadniając wniosek wskazał, że Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...] – jako zarządca drogi wojewódzkiej nr [...] – "nie wykonywał przebudowy drogi prowadził jedynie roboty bieżącego utrzymania dróg związane ze stanem nawierzchni (remonty cząstkowe nawierzchni), elementami stałej organizacji ruchu (oznakowanie pionowe, poziome i urządzenia bezpieczeństwa ruchu) oraz utrzymaniem zieleni i rowów przydrożnych". Tym samym, w ocenie wnioskodawcy, Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...] nie posiada legitymacji prawnej do ustalania zgodności z prawem lokalizacji obiektu budowlanego jakim jest droga wojewódzka.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, wniósł o jego odrzucenie. Organ przedstawił stanowisko, według którego Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...] nie jest organem samorządu terytorialnego, a jedynie samorządową jednostką organizacyjną, która nie ma zdolności do zainicjowania sporu kompetencyjnego. Powyższe oznacza też, zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że przekazanie pismem z 19 listopada 2015 r. takiej jednostce organizacyjnej, według właściwości, wniosku P. N. z 9 października 2015 r., nie wywołało skutków prawnych, co stanowi, że organem właściwym do załatwienia tej sprawy pozostaje [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, który pismem z 19 stycznia 2016 r. zawiadomił już strony o wszczęciu postępowania w sprawie.

Rozpoznając wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

W pierwszej kolejności należy odnieść się do stanowiska [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zajętego w piśmie z 20 stycznia 2016 r., wskazującego, że Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...], jako że nie jest organem samorządu terytorialnego, a jedynie samorządową jednostką organizacyjną, to nie ma zdolności do zainicjowania sporu kompetencyjnego.

Zgodzić się należy ze stwierdzeniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...] jest samorządową jednostką organizacyjną. Jest to jednak jednostka organizacyjna, przy pomocy której zarządca drogi – Zarząd Województwa [...] – wykonuje swoje obowiązki, w tym kompetencje organu administracji publicznej. Konkretnie kompetencje zarządcy drogi, jako organu administracji wykonuje Dyrektor Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...], co ma swoje umocowanie w art. 21 ust. 1 i 1a ustawy o drogach publicznych (Dz.U. z 2015 r., poz. 460 ze zm.) oraz załączonym do wniosku pełnomocnictwie z 30 maja 2011 r., którym Dyrektor Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] został upoważniony m.in. do wydawania w imieniu Zarządu Województwa [...] decyzji administracyjnych. Mając to na uwadze uznać można, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 19 listopada 2015 r. w istocie przekazał sprawę według właściwości zarządcy drogi, czyli Zarządowi Województwa [...] oraz że wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego został złożony przez ten organ administracji. W konsekwencji brak więc podstaw do odrzucenia wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego.

Zgodnie z art. 15 § 2 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) do rozstrzygania sporów kompetencyjnych stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Stosownie do art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Z kolei z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika, że sąd umarza postępowanie, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż cofnięcie skargi lub śmierć strony.

Stosując ten ostatni przepis odpowiednio do rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego uznać należy, że postępowanie w sprawie rozstrzygnięcia takiego sporu staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie spór ustanie. W przypadku sporu negatywnego taka sytuacja zachodzi, gdy jeden z organów pozostających w sporze uzna się jednak za właściwy i przystąpi do rozpoznania sprawy (por. postanowienia NSA z 5 stycznia 2005 r., sygn. akt OW 149/04; z 27 listopada 2015 r., sygn. akt I OW 167/15).

Mając to na uwadze wskazać należy, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na wniosek wskazał, że wszczął postępowanie w sprawie, o czym zawiadomił strony postępowania pismem z 19 stycznia 2016 r. Oznacza to, że nie istnieje już negatywny spór kompetencyjny, a zatem postępowanie prowadzone w celu jego rozstrzygnięcia jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.

To mając na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.