Postanowienie NSA z 27 stycznia 2015 r., II OW 159/14

Wydany

27 stycznia 2015 r.

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 27 stycznia 2015 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej

Skład

Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stelmasiak sędzia NSA Robert Sawuła sędzia del. NSA Zdzisław Kostka /spr./
sekretarz sądowy Tomasz Bogdan Godlewski protokolant

Sprawa

sprawy z wniosku Marszałka Województwa Dolnośląskiego z [...] 4 sierpnia 2014 r. nr [...] o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Marszałkiem Województwa Dolnośląskiego a Starostą Kłodzkim w przedmiocie rozpoznania wniosku A. z o.o. z dnia [...] maja 2014 r. o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów na działce nr [...] [...] postanawia: wskazać Starostę Kłodzkiego jako organ właściwy do załatwienia sprawy

Uzasadnienie

Marszałek Województwa Dolnośląskiego wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy tym organem, a Starostą Kłodzkim w sprawie dotyczącej wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów innych niż niebezpieczne w instalacji do katalitycznego przetwarzania odpadów z tworzyw sztucznych przy ul. [...]. Z akt sprawy wynika, że istotne okoliczności związane z powstaniem tego sporu o właściwość przedstawiają się następująco.

A. Spółka z o.o. w W. podaniem z 9 maja 2014 r., skierowanym do Starosty Kłodzkiego, wniosła o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów z tworzyw sztucznych, polegające na katalicznym przerobie takich odpadów w budynku na działce nr [...].

Starosta Kłodzki pismem z 21 maja 2014 r., powołując się na art. 65 § 1 k.p.a., przekazał podanie Marszałkowi Województwa Dolnośląskiego. Z uzasadnienia tego pisma wynika, że organ administracji uznał, iż podanie dotyczy przetwarzania odpadów innych niż niebezpieczne przy zastosowaniu krakingu odpadów, czyli przedsięwzięcia, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 46 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W związku z tym, zdaniem organu administracji, właściwym do rozpoznania podania był, na podstawie art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o odpadach, Marszałek Województwa Dolnośląskiego.

W tych okolicznościach Marszałek Województwa Dolnośląskiego wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość poprzez wskazanie jako organu właściwego do rozpoznania sprawy Starosty Kłodzkiego.

Uzasadniając wniosek Marszałek Województwa stwierdził, że instalacja, której dotyczy podanie A. Spółki z o.o. w W., nie należy do instalacji wymienionych w § 2 ust. 1 pkt 46 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, lecz w § 3 ust. 1 pkt 80 tego rozporządzenia. Wskazano, że A. Spółka z o.o. w W. w piśmie z 6 czerwca 2014 r. wyjaśniła, iż wydajność instalacji wynosi 3,4 ton na dobę. Marszałek Województwa podał też, że § 2 ust. 1 pkt 46 powołanego rozporządzenia rozumie w ten sposób, iż zwrot dotyczący wydajności nie mniejszej niż 100 ton dziennie odnosi się do wszystkich wymówionych w nim instalacji, a więc także do instalacji służących do krakingu odpadów. Mając to na uwadze oraz nadto uwzględniając, że w sprawie nie chodzi o przetwarzanie odpadów na terenie zamkniętym Marszałek Województwa uznał, że organem właściwym jest Starosta Kłodzki.

Ponadto Marszałek Województwa rozważał kwestię właściwości w kontekście § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 czerwca 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dochodząc do wniosku, że miały zastosowanie przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko po nowelizacji. Zasadniczym argumentem przemawiającym za taką wykładnią było to – zdaniem Marszałka Województwa - że decyzja Wójta Gminy Kłodzko z [...] sierpnia 2007 r. o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia, którego dotyczy spór o właściwość, wygasła przed 1 sierpnia 2013 r., czyli przed nowelizacją rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.

Starosta Kłodzki nie odpowiedział na wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.

Rozpoznając wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Z art. 41 ust. 3 ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2013 r. poz. 21 ze zm.) wynika, że właściwość marszałka województwa i starosty w sprawie dotyczącej zezwolenia na przetwarzanie odpadów zależy od rodzaju przedsięwzięcia w ramach którego odpady mają być przetwarzane. Marszałek województwa jest właściwy w przypadku niektórych przedsięwzięć, mianowicie wymienionych w art. 41 ust. 3 pkt 1, starosta w przypadku pozostałych. Zatem, przyjęcie właściwości marszałka województwa wymaga ustalenia, że podanie o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów dotyczy jednego z przedsięwzięć wymienionych w art. 41 ust. 3 pkt 1 ustawy o odpadach.

W rozpoznawanej sprawie Starosta Kłodzki twierdził, że właściwość Marszałka Województwa Dolnośląskiego wynika z art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o odpadach, gdyż podanie A. Spółki z o.o. w W. dotyczy przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm.). W szczególności twierdził, że dotyczy przedsięwzięcia wymienionego w § 2 ust. 1 pkt 46 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. nr 213, poz. 1397 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się instalacje do odzysku lub unieszkodliwiania odpadów innych niż niebezpieczne przy zastosowaniu procesów termicznego przekształcania odpadów, krakingu odpadów, fizykochemicznej obróbki odpadów o wydajności nie mniejszej niż 100 ton dziennie. Warunkiem zaliczenia wskazanych w powołanym przepisie instalacji do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko jest więc to, aby miały one wydajność nie mniejszą niż 100 ton dziennie.

Marszałek Województwa Dolnośląskiego ustalił, że wydajność instalacji, której dotyczy sprawa, wynosi 3,4 tony na dobę. Ustalenie to oparto na wyjaśnieniu podmiotu wnoszącego o wydanie zezwolenia, czyli A. Spółki z o.o. w W. Starosta Kłodzki ustalenia tego nie zanegował, gdyż nie udzielił w ogóle odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. Wobec tego należy przyjąć, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żaden przypadek wymieniony w art. 41 ust. 3 ustawy o odpadach, uzasadniający właściwość marszałka województwa. W związku z tym właściwym do rozpoznania sprawy jest starosta, czyli w rozpoznawanej sprawie Starosta Kłodzki.

Odnosząc się do rozważań Marszałka Województwa Dolnośląskiego dotyczących zmiany rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 25 czerwca 2013 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2013 r., poz. 817) należy zauważyć, że znowelizowane rozporządzenie jest aktem wykonawczym do ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko. Zatem, tylko w zakresie stosowania przepisów tej ustawy znaczenie ma przepis przejściowy, jakim jest § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 czerwca 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Nie ma on natomiast znaczenia przy stosowaniu art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o odpadach. Ten przepis, jako przepis zawierający podstawę do określenia właściwości organów administracji, należy stosować w brzmieniu obowiązującym. Odnosi się to także do przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, w szczególności do przepisów określających przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, do których art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o odpadach odsyła.

Uwzględniając powyższe oraz nadto to, że nowelizacja rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, w zakresie istotnym w rozpoznawanej sprawie, weszła w życie w dniu 1 sierpnia 2013 r. (§ 3 rozporządzenia) oraz to, że podanie wszczynające postępowanie w niniejszej sprawie zostało złożone w maju 2014 r., niezależnie od wywodów Marszałka Województwa Dolnośląskiego należało stosować § 2 ust. 1 pkt 46 powołanego rozporządzenia w nowym brzmieniu, co również uzasadnia właściwość Starosty Kłodzkiego.

Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst ustawy - Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Starostę Kłodzkiego jako organ właściwy do rozpoznania podania A. Spółki z o.o. w W. z dnia 9 maja 2014 r. o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów na działce nr [...].