Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] listopada 2011 r. Starosta Strzelecki zwrócił się o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Marszałkiem Województwa Opolskiego w sprawie, której podstawę prawną stanowi przepis art. 140 ust. 2 pkt 1, 5b, 5c i 5d ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2005 r. Nr 256, poz. 2019 ze zm.), w przedmiocie wydania decyzji udzielającej [...] sp. z o.o. pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do rowu melioracyjnego A61 w R., pochodzących z terenu zakładu [...] sp. z o.o. w S. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że na wniosek z dnia [...] marca 2011 r. Spółki K. Starosta Strzelecki na podstawie art. 140 ust. 1 ustawy Prawo wodne wydał decyzję z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...].
W dniu [...] czerwca 2011 r. do Starostwa Strzeleckiego wpłynął wniosek Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Opolu z dnia [...] czerwca 2011 r. oraz wniosek G. S.A. z dnia [...] czerwca 2011 r. o wznowienie postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie istniejącym wylotem, wód opadowych i roztopowych, do rowu melioracyjnego A61 w R., pochodzących z terenu zakładu [...] sp. z o.o. w S. Wnioskodawcy przedstawili dokumenty wskazujące, iż powinni zostać uwzględnieni w postępowaniu jako strony, zgodnie z art. 127 ust. 7 ustawy Prawo wodne. Analiza materiału dowodowego pozwoliła na uznanie, iż wnioski zasługują na uwzględnienie.
W związku z tym na dzień [...] sierpnia 2011 r. zwołano rozprawę wodnoprawną w trakcie której uzyskano stanowiska stron i dodatkowe wyjaśnienia uzasadniające konieczność ich udziału w postępowaniu na prawach stron. Uzyskano również stanowiska dotyczące wzajemnych zależności i warunków korzystania z wód przez G. S.A. i K. sp. z o.o. Ponadto, po rozprawie, strony przedłożyły dodatkowe stanowiska na piśmie. Po analizie zebranego materiału dowodowego ustalono, że w związku z odprowadzaniem przez G. S.A. wód kopalnianych tym samym rurociągiem i wylotem, którym K. sp. z o.o. odprowadza wody deszczowe, istnieją przesłanki do uznania, iż starosta nie jest organem właściwym do wydania pozwolenia wodnoprawnego. Z przedłożonej przez G. S.A. korespondencji prowadzonej z K. sp. z o.o. wynika, że G. S.A. jako następca prawny Cementowni [...] S.A. wobec K. występowało nieprzerwanie jako właściciel tego rurociągu w związku z koniecznością uzyskania przez G. pozwolenia wodnoprawnego i było adresatem pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie wód kopalnianych tym rurociągiem.
Ponadto G. S.A. wskazała, że jako właściciel rurociągu i "końca rury", tylko ta spółka może być adresatem pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie wód kopalnianych jak również opadowych z terenu K., natomiast K. powinien uzyskać wyłącznie jej zgodę na wprowadzanie wód opadowych do rurociągu stanowiącego własność G. S.A. Wyjaśnienia przedstawiane przez G. S.A. w "Piśmie uzupełniającym wnioskodawcy" z dnia [...] sierpnia 2011 r. wskazują, że w § 5 pkt 1 umowy przeniesienia prawa wieczystego użytkowania z dnia [...] sierpnia 2007 r. "strony przewidziały, że G. "zezwalają by w sposób nieograniczony w czasie Kupujący, a to K. sp. z o.o. z siedzibą w S., lub każdoczesny właściciel, użytkownik wieczysty lub posiadacz działek stanowiących przedmiot niniejszej umowy lub jej części, nieodpłatnie włączał się do tego rurociągu w celu odprowadzania wód opadowych. W takim przypadku, gdy G. S.A. zaliczony jest do zakładów prowadzących instalacje wymienione w art. 378 ust. 2a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, w myśl art. 140 ust. 2 pkt 1 Prawa wodnego, organem właściwym do wydania pozwolenia wodnoprawnego, uwzględniającego również wody opadowe i roztopowe ze zlewni K. sp. z o.o., jest Marszałek Województwa.
Niezależnie od sporu pomiędzy zainteresowanymi o prawa właścicielskie do rurociągu i wylotu, nie można przyjąć w przedmiotowym przypadku stanowiska odmiennego, iż to K. będzie zakładem przyjmującym do swojej sieci wody kopalniane odprowadzane przez G. S.A. i do wydania pozwolenia wodnoprawnego właściwy będzie starosta, ponieważ faktycznie sposób korzystania z wód przez G. (szczególnie wielkość zrzutu) wymusza dostosowanie warunków pozwolenia wodnoprawnego i wynikających z niego obowiązków, przede wszystkim do oddziaływań powodowanych przez odprowadzane wody kopalniane. Przyjęcie stanowiska, iż K. może na podstawie umowy odbierać do swojej sieci kanalizacyjnej wody kopalniane Spółki G., spowodowałoby sytuację, w której Starosta, jako organ właściwy do wydania pozwolenia dla K., tj. zakładu innego niż wymienione w art. 140 ust. 2 i 2a Prawa wodnego, w zawoalowany sposób wydawałby jednak pozwolenie całkowicie uwarunkowane korzystaniem z wód przez G., czyli zakładem wymienionym w art. 140 ust. 2 pkt 1 Prawa wodnego, dla którego organem właściwym jest Marszałek Województwa.
Analiza powiązań urządzeń odprowadzających wody kopalniane i wody deszczowe prowadzi zdecydowanie do wniosku, iż mamy do czynienia z jedną instalacją powiązaną technologicznie, wymienioną w art. 378 ust. 2b ustawy Prawo ochrony środowiska.
Co prawda z dokumentów dostarczonych przez K. sp. z o.o. można wnioskować, że to K. posiada prawo własności do terenu po byłej cementowni wraz z infrastrukturą naziemną i podziemną (co wynika z twierdzenia K. sp. z o.o. wywiedzionego z aktu notarialnego Rep. A nr [...] z [...] grudnia 2006 r.), natomiast G. jest właścicielem rurociągu tłocznego kończącego się w studni rozprężnej, co podkreśla też K. w "Zastrzeżeniach..." z dnia [...] sierpnia 2011 r., "Rurociąg tłoczny, do którego prawo własności może sobie rościć G. S.A. z siedzibą w C. ma swój początek w kopalni G., a kończy się w studni rozprężnej, w której tłoczone przez G. wody kopalniane wpadają już bezpośrednio do Sieci Kanalizacyjnej K."
Jak podkreśla Starosta, istotnym elementem, który powoduje, iż przy rozbieżnym stanowisku obu zainteresowanych zakładów nie można jednoznacznie rozstrzygnąć sprawy właściciela "końca rury", jest ustalenie, czy rurociąg znajdujący ujście w rowie A61 jest częścią składową kanalizacji deszczowej we władaniu K. sp. z o.o., czy też częścią składową rurociągu transportującego wody z kopalni wapienia. Prawo własności do terenów, przez które przebiega rurociąg zbiorczy i na których zlokalizowano wylot nie przysługuje ani K. sp. z o.o., ani G. S.A. Sam fakt posiadania przez którykolwiek z wymienionych zakładów pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód za pośrednictwem rurociągu i wylotu również nie przesądza ostatecznie o prawie własności, co jednoznacznie określono w art. 123 ust. 2 Prawa wodnego: "Pozwolenie wodnoprawne nie rodzi praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich, przysługujących wobec tych nieruchomości i urządzeń".
Podobnie, mając na uwadze, iż pomiędzy zakładami toczy się spór sądowy dotyczący ustanowienia służebności przesyłu, jednoznaczne określenie kto jest właścicielem końcowego odcinka rurociągu, jest na tym etapie postępowania przedwczesne.
Zdaniem wnioskodawcy, należy również zwrócić uwagę na wielkości wód jakie odprowadzane są przez oba zakłady do rowu A61. G. S.A. zgodnie z pozwoleniem wodnoprawnym odprowadza bez przerwy 0,86 m3/s, co w przeliczeniu daje 3096 m3/godzinę, 74304 m3/dobę i 27120960 m3/rok. K. sp. z o.o. odprowadza maksymalnie 1,443 m3/s, liczone dla deszczu miarodajnego o natężeniu 77 l na sekundę na 1 ha, o czasie trwania 15 min i mogącego wystąpić raz na 5 lat. W przypadku K. sp. z o.o. w związku z rzadkością występowania i losowością takiego opadu, nie ma on tak bezpośredniego jak w przypadku wód kopalnianych, przełożenia na długoterminowe oddziaływanie na sieć, odbiornik i tereny przyległe. Maksymalna roczna ilość odprowadzanych wód deszczowych, liczona dla sumy opadów w wysokości 900 mm i zlewni zredukowanej 18,74 ha, wyniesie w tym przypadku 168660 m3/rok, a średnia dobowa liczona dla sumy opadów w wysokości 650 mm wyniesie 0,33 m3/dobę.
Tym samym oddziaływanie związane z korzystaniem z wód i urządzeń wodnych przez K. sp. z o.o. będzie proporcjonalnie mniejsze niż wynikające z działalności G. S.A. W związku z tym wybiórcze potraktowanie K. sp. z o.o. i uznanie, że organem właściwym do wydania pozwolenia wodnoprawnego będzie starosta, doprowadziłoby do sytuacji, w której niemożliwe będzie łączne uwzględnienie wszystkich i dominujących uwarunkowań wpływających na sytuację w zlewni rowu A61 i dalej rzeki [...] stanowiącej dopływ rzeki J., dla której z kolei recypientem jest rzeka S. Wskazano ponadto, że Zakład G. S.A. w "Piśmie uzupełniającym wnioskodawcy" z dnia [...] sierpnia 2011 r. w kwestii właściwości organu wyraża pogląd zbieżny z aktualnym stanowiskiem Starosty S., iż "Biorąc pod uwagę opisane wyżej okoliczności oraz przepisy prawa, w tym w szczególności art. 140 ust. 2 pkt 1 Prawa wodnego, Wnioskodawca podnosi, że organem wyłącznie właściwym do zmiany decyzji pozwolenia wodnoprawnego Wnioskodawcy w zakresie odprowadzania wód opadowych i roztopowych z terenu Uczestnika, odprowadzanych rurociągiem stanowiącym własność Wnioskodawcy, jest Marszałek Województwa Opolskiego.
Dodatkowo wnioskodawca podnosi, że uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego w zakresie odprowadzania wód opadowych i roztopowych z terenu Uczestnika możliwe jest wyłącznie w drodze zmiany wydanej na rzecz Wnioskodawcy decyzji Wojewody Opolskiego nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. i to na wyłączny wniosek Wnioskodawcy o zmianę tegoż pozwolenia wodnoprawnego."
Reasumując Starosta wskazał, że po analizie zebranego materiału dowodowego, mając na uwadze powyższe, w związku z art. 140 ust. 2 pkt 1, 5c, odpowiednio 5d oraz ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, ustalono, iż niezależnie od dalszych rozstrzygnięć w zakresie własności rurociągu, Starosta Strzelecki nie może uznać się za właściwego do załatwienia sprawy, tj. do wydania pozwolenia wodnoprawnego na rzecz K. sp. z o.o. W związku z tym nie jest także właściwy do uchylenia wydanej w tej sprawie decyzji, ani też do podjęcia innych wiążących i zgodnych z prawem działań w prowadzonym postępowaniu wznowieniowym.
W takiej sytuacji, mając na uwadze bezwzględną konieczność traktowania zakładu G. S.A. jako dominującego we wspólnym z K. sp. z o.o. korzystaniu z wód i oddziaływaniu na zlewnię, równocześnie potencjalnego właściciela rurociągu ustalono, że organem wyłącznie właściwym do wydania, zmiany, czy uchylenia pozwolenia wodnoprawnego dotyczącego G. S.A. i K. sp. z o.o. jest Marszałek Województwa Opolskiego. W związku z powyższym pismem nr [...] z dnia [...] września 2011 r. zgodnie z art. 65 § 1 w związku z art. 140 ust. 2 pkt 1, 5c, odpowiednio 5d oraz ust. 3 ustawy Prawo wodne przesłano sprawę do Marszałka Województwa Opolskiego do rozpatrzenia zgodnie z właściwością. Marszałek Województwa pismem nr [...] z dnia [...] października 2011 r. odesłał akta sprawy z powrotem do Starosty Strzeleckiego kierując się przepisem o właściwości organu odnośnie miejsca zaistnienia zdarzenia oraz dowodząc, iż skoro nie wydawał żadnej decyzji dla instalacji na terenie zakładu [...] sp. z o.o., która to instalacja zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U.
Nr 213, poz. 1397), zaliczana jest do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, podstawą określenia właściwego organu ochrony środowiska jest art. 378 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, który wskazuje starostę jako organ ochrony środowiska. Z takim stanowiskiem nie godzi się Starosta Strzelecki. W jego ocenie w przedmiotowej sprawie zastosowanie powinien mieć art. 140 ust. 2 pkt 5d ustawy Prawo wodne, który stanowi, iż marszałek województwa wydaje pozwolenia wodnoprawne na wspólne korzystanie z wód, o którym mowa w art. 130, jeżeli jest organem właściwym do wydania pozwolenia wodnoprawnego dla jednego z zakładów. W tym przypadku mamy jeden rurociąg prowadzący wody G. S.A. oraz K. sp. z o.o. W świetle powyższego nieprawidłowe jest stanowisko Marszałka Województwa Opolskiego, stąd koniecznym jest rozpoznanie sporu przez Naczelny Sąd Administracyjny.
W odpowiedzi na powyższy wniosek Marszałek Województwa Opolskiego wniósł o wskazanie Starosty Opolskiego jako organu właściwego do wydania decyzji udzielającej K. sp. z o.o. pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do rowu melioracyjnego A61 w R., pochodzących z terenu zakładu [...] sp. z o.o. oraz zasądzenie od wnioskodawcy kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
Powołując brzmienie art. 140 ust. 2 ustawy Prawo wodne Marszałek Województwa wskazał, że będzie on właściwy w sprawach przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zakładów, gdzie eksploatowana jest instalacja, która kwalifikowana jest jako przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko lub w sprawach przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, realizowanego na terenach innych niż wymienione w art. 378 ust. 2a pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska. Eksploatowana na terenie zakładu [...] sp. z o.o. instalacja jest instalacją do produkcji wyrobów drewnopochodnych, która zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. Nr 213, poz. 1397) zaliczana jest do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko i w związku z tym podstawę do określenia właściwego organu ochrony środowiska stanowi art. 378 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska.
Tak więc z uwagi na powyższe organem ochrony środowiska dla przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zakładów, gdzie jest eksploatowana taka instalacja jest starosta, a nie marszałek. Dodatkowo Marszałek Województwa wskazał, że z przepisu art. 140 ust. 2 pkt 1 oraz pkt 5b ustawy Prawo wodne, na który powołuje się Starosta Strzelecki, wynika, iż organem właściwym do udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych, będących własnością innego podmiotu, jest marszałek województwa, jeśli ścieki pochodzą z eksploatacji instalacji związanej z przedsięwzięciami, o których mowa w art. 378 ust. 2a ustawy Prawo ochrony środowiska, a więc do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i jeśli spełniona jest druga przesłanka, tj. do kanalizacji wprowadzane są ścieki przemysłowe, zawierające substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego. Z akt przekazanej sprawy jednoznacznie wynika, że do rurociągu wprowadzane są ścieki, albowiem tak definiują wody opadowe i roztopowe przepisy Prawa wodnego, jednakże nie są objęte one ściekami przemysłowymi w rozumieniu art. 9 Prawa wodnego.
Zatem ich wprowadzanie do kanalizacji nie wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, o którym mowa w art. 122 ust. 1 pkt 10 ustawy Prawo wodne. Ustalenie zaś właściwości miejscowej regulują przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Wskazując na powyższe Marszałek stwierdził, że nie są uzasadnione argumenty Starosty Strzeleckiego, iż skoro G. S.A. zezwoliła na włączenie się kanalizacją K. sp. z o.o. do swojego rurociągu i że G. jest zakładem zaliczonym do zakładów prowadzących instalacje wymienione w art. 378 ust. 2a ustawy Prawo ochrony środowiska, to organem właściwym do wydania pozwolenia wodnoprawnego dla K. sp. z o.o. jest Marszałek Województwa Opolskiego. Brak właściwości Marszałka wynika z faktycznego sposobu korzystania z wód przez G. S.A. (szczególnie z uwagi na wielkość zrzutu), albowiem ten wymusza dostosowanie warunków pozwolenia wodnoprawnego i wynikających z niego obowiązków do oddziaływań powodowanych przez wody kopalniane.
Dodatkowo wskazano, że jak wynika z informacji posiadanych przez Marszałka, końcowy odcinek rurociągu tłocznego zakończonego wylotem do rowu A61 jest własnością G. S.A. (grunt pod wylotem w części jest własnością Gminy Strzelce Opolskie) i to ww. spółka uprawniona jest do uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie do ziemi (rowu A61) wód kopalnianych, odprowadzanych tym rurociągiem. Zatem obawy Starosty Strzeleckiego o wydanie w sposób zawoalowany pozwolenia na wprowadzanie wód kopalnianych do środowiska jest pozbawione podstaw. Niejasne są wyjaśnienia Starosty Strzeleckiego, jakoby K. sp. z o.o. nie mogłaby zostać zakładem przyjmującym do swojej sieci wody kopalniane.
Nie można wykluczyć sytuacji, że rurociąg odcinkowo będzie miał innych właścicieli i wówczas może się zdarzyć, że najpierw wody kopalniane będą wprowadzane do urządzeń kanalizacyjnych będących własnością np. G. S.A., a następnie do urządzeń będących własnością np. K. sp. z o.o. i dalej po zmieszaniu wód kopalnianych i wód opadowych mogą być wprowadzane do urządzeń kanalizacyjnych, należących do np. G. S.A. i bez znaczenia będą miały stosunki ilościowe wprowadzanych ścieków. Stąd może się zdarzyć, że najpierw organem właściwym do wydania pozwolenia będzie marszałek, potem starosta i ponownie marszałek. Przepisy Prawa wodnego nie uzależniają ustalenia właściwości rzeczowej od ilości odprowadzanych ścieków, a jedynie od zaistnienia przesłanek określonych w art. 140 ustawy, tym bardziej niezrozumiałym jest podkreślanie ilości odprowadzanych przez G. S.A. wód kopalnianych w stosunku do wód opadowych z terenu K. Podniesiono również, że Starosta Strzelecki mylnie interpretuje tezy zawarte w piśmie uzupełniającym G. S.A. z dnia [...] sierpnia 2011 r. W piśmie tym zawarto stwierdzenie, że organem właściwym do zmiany pozwolenia wodnoprawnego w przypadku konieczności ujęcia ilości wód opadowych z terenu [...] w S. jest Marszałek Województwa Opolskiego.
Zmiana takiego pozwolenia może nastąpić z wniosku G. S.A. przedłożonego Marszałkowi. W rozpoznawanej sprawie Starosta Strzelecki przesłał wniosek o wznowienie wraz z aktami sprawy z wniosku K. Sp. z o.o. zakończonej wydaniem przez Starostę decyzji do załatwienia Marszałkowi. Zatem nie jest to sytuacja, o której mowa w powyższym piśmie. Prowadzone przez Starostę postępowanie było postępowaniem odrębnym, nie powiązanym w żaden sposób z postępowaniem prowadzonym przed Marszałkiem z wniosku G. S.A. i dlatego bezzasadne jest przesyłanie wniosku o wznowienie celem kontynuowania przez Marszałka.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), z zastrzeżeniem art. 22 § 1 k.p.a., sądy administracyjne rozpoznają spory o właściwość powstałe pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia ze sporem negatywnym, który powstał między Starostą Strzeleckim a Marszałkiem Województwa Opolskiego w przedmiocie wydania decyzji udzielającej pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie istniejącym wylotem, wód opadowych i roztopowych, do rowu melioracyjnego A61 w R., pochodzących z terenu zakładu [...] Spółka z o.o. w S. W niniejszej sprawie, jak wynika z nadesłanych wraz z wnioskiem akt, pismem z dnia [...] marca 2011 r. K. sp. z o.o. zwróciła się do Starosty Strzeleckiego z wnioskiem o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie istniejącym wylotem wód opadowych i roztopowych do rowu melioracyjnego A61 w R., pochodzących z terenu zakładu [...] sp. z o.o. w S. Po rozpatrzeniu wniosku, Starosta Strzelecki decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] udzielił K. sp. z o.o. pozwolenia wodnoprawnego.
Następnie do Starostwa Powiatowego w Strzelcach Opolskich wpłynął wniosek G. S.A. w C. oraz wniosek Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Opolu o wznowienie postępowania zakończonego powyższą decyzją Starosty Strzeleckiego. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] Starosta Strzelecki wznowił postępowanie.
W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy, że złożony w niniejszej sprawie przez Starostę Strzeleckiego wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość w przedmiocie wydania decyzji udzielającej pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie istniejącym wylotem, wód opadowych i roztopowych, do rowu melioracyjnego A61 w R., pochodzących z terenu zakładu [...] Spółka z o.o. w Strzelcach Opolskich, jest przedwczesny. W dalszym ciągu bowiem w obrocie prawnym pozostaje decyzja Starosty Strzeleckiego z dnia [...] kwietnia 2011 r. o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego, brak jest również rozstrzygnięcia kończącego postępowanie wznowieniowe. Stanowisko Starosty Strzeleckiego o braku jego właściwości do prowadzenia postępowania w sprawie z przedstawionego wniosku o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego, mogłoby uzasadnić rozstrzygnięcie wydane po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego, w wyniku którego uchylona zostałaby decyzja dotychczasowa i umorzone byłoby postępowanie w sprawie, nie mogło natomiast prowadzić do wystąpienia z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Powyższe okoliczności nie pozwalają Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na zajęcie stanowiska w sprawie, a w konsekwencji złożony wniosek o rozstrzygnięcie sporu podlega oddaleniu. Z tych względów na podstawie art. 15 § 2 w związku z art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.