Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 27 stycznia 2015 r., sygn. akt II OW 169/14

Metryka

Wydany
27 stycznia 2015 r.
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
sędzia NSA Jerzy Stelmasiak przewodniczący
sędzia NSA Robert Sawuła przewodniczący
sędzia del. NSA Zdzisław Kostka przewodniczący
sekretarz sądowy Tomasz Bogdan Godlewski protokolant
Rozpoznanie
w dniu 27 stycznia 2015 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej
Sprawa
sprawy z wniosku Prezydenta Miasta Białegostoku z dnia 22 sierpnia 2014 r. nr DOS-II.6233.5.26.2014 o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Prezydentem Miasta Białegostoku a Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w Białymstoku w przedmiocie wskazania organu właściwego do wydania decyzji nakazującej usunięcie odpadów z działki o nr ew. [...] obręb 2 [...] przy ul. [...] w Białymstoku

Sentencja

postanawia:

  1. wskazać Prezydenta Miasta Białegostoku jako organ właściwy do załatwienia sprawy

Uzasadnienie

Prezydent Miasta Białegostoku wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska (dalej: RDOŚ) w Białymstoku w sprawie dotyczącej wydania decyzji nakazującej usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania tj. z działki ew. o nr [...], obręb 2 [...], położonej w dolinie rzeki Białej przy ul. [...] w Białymstoku, poprzez wskazanie RDOŚ w Białymstoku, jako organu właściwego do przeprowadzenia postępowania administracyjnego w oparciu o art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 21 ze zm., dalej: Uodp).

W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że RDOŚ w Białymstoku na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, z późn. zm., dalej K.p.a.) pismem z dnia 31 lipca 2014 r., przekazał według właściwości Prezydentowi Miasta Białegostoku sprawę, dotyczącą wydania decyzji nakazującej usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania tj. z działki ew. o nr [...], obręb 2 [...], położonej przy ul. [...] w Białymstoku. Stanowisko o przekazaniu uzasadnił tym, że z poczynionych ustaleń w trakcie prowadzonego przezeń postępowania administracyjnego wynika, że posiadaczem przedmiotowych odpadów nie jest Gmina Białystok, a zgodnie z art. 22 ust. 2 Uodp (prawdopodobnie oczywista omyłka, gdyż chodzi o przepis art. 26 ust. 2 Uodp – uwaga Sądu), w przypadku nieusunięcia odpadów przez ich posiadacza, prezydent miasta w drodze decyzji wydanej z urzędu, nakazuje posiadaczowi odpadów usunięcie ich z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania, z wyjątkiem gdy obowiązek usunięcia odpadów jest skutkiem wydania decyzji o cofnięciu decyzji związanej z gospodarką odpadami.

Ustalono, że w dniu 16 października 2013 r. RDOŚ w Białymstoku przyjął zgłoszenie Prezydenta Miasta Białegostoku o wystąpieniu szkody w środowisku w chronionym siedlisku przyrodniczym (pismo z dnia 14 października 2013 r., znak: [...]). Jako podmiot odpowiedzialny za wystąpienie szkody w środowisku wskazano Klub Sportowy "[...]" będący stowarzyszeniem kultury fizycznej z/s w Białymstoku (dalej: Stowarzyszenie). Organ zgłaszający wyjaśnił, że na działkach o nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...], położonych w obrębie ww. 2 [...] w Białymstoku, w dolinie rzeki Białej, przy ul. [...], Stowarzyszenie będące właścicielem większości ww. działek prowadziło działania polegające na rozplantowaniu ziemi i tym samym zasypywaniu i niszczeniu fragmentu łąki świeżej ze związku Arrhenatherion elatioris. Jak wynika z rejestru gruntów, działka o nr ewid. [...] obręb 2 [...] należy do Gminy Białystok.

W dniu 9 grudnia 2013 r. (pismem znak: [...]) na podstawie art. 26 ust. 3 Uodp RDOŚ w Białymstoku wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji nakazującej usunięcie odpadów z działki o nr ewid. [...] obręb 2 [...] położonej w dolinie rzeki Białej, przy ul. [...] w Białymstoku, należącej do Gminy Białystok. W trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego ustalono, że posiadaczem przedmiotowych odpadów nie jest Gmina Białystok. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 65 § 1 K.p.a. oraz "art. 22 ust. 2" Uodp RDOŚ w Białymstoku przekazał sprawę Prezydentowi Miasta Białegostoku.

Zdaniem Prezydenta Miasta Białegostoku w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie art. 26 ust. 3 Uodp, zgodnie z którym nakaz usunięcia odpadów z terenów zamkniętych oraz z nieruchomości, którymi gmina włada jako władający powierzchnią ziemi, a nie będących w posiadaniu innego podmiotu - wydaje właściwy regionalny dyrektor ochrony środowiska.

Jak wynika z rejestru gruntów, działka o nr ewid. [...] obręb 2 [...] należy do Gminy Białystok oraz nie znajduje się w posiadaniu innego podmiotu. Zdaniem Prezydenta Miasta Białegostoku należy również zgodzić się z ustaleniami poczynionymi przez RDOŚ w Białymstoku, że przedmiotowa działka zanieczyszczona została odpadami budowlanymi przez inne podmioty. W przedmiotowym stanie faktycznym posiadaczem odpadów zobowiązanym do ich usunięcia z nieruchomości znajdującej się we władaniu gminy powinien być ich wytwórca, a organem właściwym do wydania decyzji nakazującej ich usunięcie RDOŚ w Białymstoku.

W odpowiedzi RDOŚ w Białymstoku wniósł o oddaleniu wniosku Prezydenta Miasta Białegostoku oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu odpowiedzi na wniosek o rozpatrzenie sporu kompetencyjnego wskazano, że RDOŚ w Białymstoku postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji nakładającej na Klub Sportowy [...] obowiązek przeprowadzenia działań naprawczych lub zapobiegawczych. Stanowisko swoje uzasadnił brakiem podstaw do stwierdzenia wystąpienia szkody w środowisku. Zdaniem RDOŚ nie doszło bowiem do takich zmian w chronionym siedlisku przyrodniczym 6510 "Niżowe świeże łąki użytkowane ekstensywnie" (Arrhenatherion elatioris), które miałyby znaczący i negatywny wpływ na osiągnięcie lub utrzymanie właściwego stanu ochrony tego siedliska.

Jednocześnie pismem z dnia 31 lipca 2014 r. znak: [...] w Białymstoku przekazał sprawę nawiezienia odpadów Prezydentowi Miasta Białegostoku do rozpatrzenia zgodnie z kompetencjami. Istotne w sprawie jest, że Klub Sportowy [...] zlecił [...] Sp. z o.o. w Białymstoku wykonanie usługi nawiezienia materiału budowlanego na działkę nr [...] celem wyrównania terenu pod planowaną realizację boiska sportowego, w tych okolicznościach można przyjąć, że czynił to za wiedzą właściciela nieruchomości – działki nr [...]. Zdaniem RDOŚ w Białymstoku nawieziona ziemia na działkę nr [...], będącą w posiadaniu Stowarzyszenia, w takim stanie formalno-prawnym jest odpadem.

Zdaniem RDOŚ w Białymstoku bezsporne jest, że zgodnie z Uodp organem właściwym do wydania decyzji nakazującej usunięcia odpadów z działki o nr ew. [...] w Białymstoku jest Prezydent Miasta Białegostoku, bowiem znany jest posiadacz odpadów (Klub Sportowy [...]) - jest to fakt niekwestionowany przez żadną ze stron sporu, zaś właścicielem działki jest Gmina Białystok, o czym informuje Prezydent. Art. 26 ust. 3 Uodp czyni właściwym RDOŚ w Białymstoku do nakazania usunięcia odpadów z nieruchomości, którymi gmina włada jako władający powierzchnią ziemi, a nie będących w posiadaniu innego podmiotu. Zgodnie z art. 19 Uodp przez posiadacza odpadów rozumie się wytwórcę odpadów lub osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej będącą w posiadaniu odpadów, domniemywa się, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości.

W tym przypadku zdaniem RDOŚ w Białymstoku nie można stosować zasady domniemania gminy, jako posiadacza odpadów, gdyż posiadacz odpadów jest znany i został przez Prezydenta Miasta Białegostoku wskazany − jest nim Stowarzyszenie. Zdaniem RDOŚ w Białymstoku, kluczowym do rozstrzygnięcia tego sporu jest fakt wskazania podmiotu, na którym ciąży obowiązek usunięcia odpadów, czyli treści art. 26 ust. 3 Uodp, który odnosi się do posiadacza odpadów, który sam lub na skutek wydanej decyzji jest zobowiązany do usunięcia odpadów i do niego odnosi się kwestionowana przez Prezydenta Białegostoku część zapisu "..., a nie będących w posiadaniu innego podmiotu...", a nie do terenów, którymi włada gmina, bowiem poza terenami zamkniętymi prawo do władania terenem nie jest tu podstawową kwestią. Wskazano, że "art. 25 ust. 4" Uodp (prawdopodobnie omyłka – chodzi w istocie o art. 26 ust. 4 Uodp – uwaga Sądu) przewiduje sytuację, kiedy posiadacz odpadów nie ma tytułu prawnego do nieruchomości, z której jest obowiązany usunąć odpady. Ustawodawca nakłada wtedy na władającego powierzchnią ziemi obowiązek umożliwienia usunięcia odpadów z nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 166 ust. 3 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. – Konstytucja RP (Dz. U. nr 78, poz. 483 z późn. zm.) spory kompetencyjne między organami jednostek samorządu terytorialnego i administracji rządowej rozstrzygają sądy administracyjne, podobnie stanowi art. 22 § 2 K.p.a. – "Spory kompetencyjne między organami jednostek samorządu terytorialnego a organami administracji rządowej rozstrzyga sąd administracyjny". Spór tzw. negatywny występuje w sytuacji, w której organy wywodzą, że sprawa do ich zakresu działania nie należy (por. szerzej K. Defecińska, Spory o właściwość organu administracji publicznej, Warszawa 2000, s. 46). W sporze negatywnym, albowiem żaden z podmiotów w nim pozostający nie uznaje się za właściwy do załatwienia sprawy, pozostają organ jednostki samorządu terytorialnego – Prezydent Miasta Białegostoku i organ administracji rządowej – RDOŚ w Białymstoku. Przedmiot sprawy oraz charakter podmiotów pozostających w sporze o właściwość wskazuje, że spór ten winien rozstrzygnąć sąd administracyjny.

Z kolei przepis art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwana dalej Ppsa) określa, że sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Właściwym do rozstrzygnięcia tego typu sporów jest Naczelny Sąd Administracyjny (art. 15 § 1 pkt 4 Ppsa). Do rozstrzygania sporów, o których mowa w art. 4 Ppsa stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym, a spór rozstrzyga Naczelny Sąd Administracyjny na wniosek postanowieniem poprzez wskazanie organu właściwego do rozpoznania sprawy (por. art. 15 § 2 Ppsa).

Spór kompetencyjny dotyczy właściwości rzeczowej organu. Spór ten powstał na tle ustalenia właściwości organu do wydania decyzji o nakazaniu usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania. Nie jest sporne, że posiadaczem odpadów jest Stowarzyszenie. Zgodnie z przepisem art. 26 ust. 1 Uodp "Posiadacz odpadów jest obowiązany do niezwłocznego usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania", z kolei ust. 2 cyt. przepisu określa, że "W przypadku nieusunięcia odpadów zgodnie z ust. 1, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji wydawanej z urzędu, nakazuje posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania, z wyjątkiem gdy obowiązek usunięcia odpadów jest skutkiem wydania decyzji o cofnięciu decyzji związanej z gospodarką odpadami". Z akt sprawy nie wynika, aby obowiązek usunięcia odpadów miał być skutkiem wydania "decyzji o cofnięciu decyzji związanej z gospodarką odpadami", co wskazywałoby na właściwość organu gminy do wydania stosownej decyzji.

Art. 26 ust. 3 Uodp stanowi, że "Nakaz usunięcia odpadów, o którym mowa w ust. 2, z terenów zamkniętych oraz z nieruchomości, którymi gmina włada jako władający powierzchnią ziemi, a niebędących w posiadaniu innego podmiotu - wydaje właściwy regionalny dyrektor ochrony środowiska". Nie jest przedmiotem sporu, że działka nr [...] położona w Białymstoku przy ul. [...] nie stanowi terenu zamkniętego. Na gruncie przepisów dotyczących zasad ochrony środowiska pod pojęciem terenów zamkniętych rozumie się teren, a w szczególnych przypadkach obiekt budowlany lub jego część, dostępny wyłącznie dla osób uprawnionych oraz wyznaczony w sposób określony w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (...) – por. art. 3 pkt 40 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2013 r., poz. 1232 ze zm.). Działka ta nie jest także działką, którą gmina władałaby jako władający powierzchnią ziemi, a niebędącą w posiadaniu innego podmiotu.

Z akt sprawy wynika, że działka nr [...] położona przy ul. [...] w Białymstoku znajduje się w posiadaniu Klubu Sportowego "[...]", skoro została ona wykorzystana na składowanie odpadów, co prowadzi do wniosku, że doszło do faktycznego władania tą działką przez Stowarzyszenie. Z mocy art. 399 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014, poz. 121) wynika bowiem, iż domniemywa się, że ten kto rzeczą faktycznie włada jest posiadaczem samoistnym. Z samego faktu, że działka ta, jak to wynika z danych zawartych w ewidencji gruntów, stanowi własność Gminy Białystok, nie można wykluczać, że znajduje się ona w posiadaniu innego podmiotu, a w konsekwencji wywodzić właściwości RDOŚ w Białymstoku do wydania decyzji o nakazie usunięcie odpadów. Skoro działka ta znajduje się w posiadaniu innego podmiotu niż gmina, to właściwym do wydania decyzji o nakazie usunięcia odpadów będzie organ gminy.

Te okoliczności prowadziły do wniosku, że należało wyznaczyć Prezydenta Miasta Białegostoku jako organ właściwy do wydania decyzji na podstawie art. 26 ust. 2 Uodp.

Nie znajduje żadnego uzasadnienia wniosek RDOŚ w Białymstoku o zasądzenie kosztów postępowania, albowiem w przypadku rozpoznawania sporów kompetencyjnych nie mają zastosowania przepisy Ppsa odnośnie zwrotu kosztów postępowania. W myśl art. 209 Ppsa "Wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204". Postanowienie w sprawie rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego nie stanowi żadnego z orzeczeń, o którym mowa w cyt. przepisie, brak zatem jest podstaw do zamieszczania w wydanym postanowieniu w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego orzeczenia dotyczącego zwrotu kosztów postępowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 lutego 2006 r., II OW 58/05, ONSAiwsa z 2006 r., nr 4, poz. 101).

Z powyższych względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.