Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 27 stycznia 2015 r., sygn. akt II OW 186/14

Metryka

Wydany
27 stycznia 2015 r.
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
sędzia NSA Jerzy Stelmasiak przewodniczący
sędzia NSA Robert Sawuła przewodniczący
sędzia del. NSA Zdzisław Kostka przewodniczący
sekretarz sądowy Tomasz Bogdan Godlewski protokolant
Rozpoznanie
w dniu 27 stycznia 2015 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej
Sprawa
sprawy z wniosku Burmistrza Miasta i Gminy Olkusz z dnia 3 października 2014 r. nr SE 6236.16.2013 o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta i Gminy Olkusz a Marszałkiem Województwa Małopolskiego w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawach niewłaściwego magazynowania odpadów przez [...] Spółka Jawna z siedzibą w [...] – Oddział w [...]

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić wniosek

Uzasadnienie

Burmistrz Miasta i Gminy Olkusz wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim, a Marszałkiem Województwa Małopolskiego przez wskazanie Marszałka Województwa Małopolskiego, jako organu właściwego "w sprawach niewłaściwego magazynowania odpadów przez [...] Spółka Jawna z siedzibą: ul. [...],[...], [...] Oświęcim - Oddział w [...], ul. [...],[...] [...]", a w szczególności osadów poneutralizacyjnych z oczyszczalni ścieków przemysłowych o kodzie 19 08 99, w tym:

  1. - do przeprowadzenia kontroli czasu i sposobu magazynowania odpadu o kodzie 19 08 99; do nałożenia w drodze decyzji określonych obowiązków na podmiot korzystający ze środowiska negatywnie oddziałujący na środowisko;

do wezwania posiadacza odpadów, który uzyskał zezwolenie na przetwarzanie odpadów, działającego niezgodnie z wydanymi zezwoleniami do zaniechania naruszeń;

do cofnięcia wydanych zezwoleń, w przypadku gdy posiadacz odpadów działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, tj. decyzją Marszałka Województwa Małopolskiego z dnia [...] lipca 2011r., znak: [...] udzielającą [...] Spółka Jawna z/s: ul. [...],[...], [...] Oświęcim (dalej także: Spółka) - Oddział w [...], ul. [...],[...][...] pozwolenia na wytwarzanie odpadów z uwzględnieniem prowadzenia odzysku oraz unieszkodliwiania odpadów, na okres do 28 lipca 2021 r.

W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że Spółka Oddział w [...], posiada pozwolenia Marszałka Województwa Małopolskiego w zakresie gospodarowania odpadami:

decyzję z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...] udzielającą ww. podmiotowi pozwolenia na wytwarzanie odpadów z uwzględnieniem prowadzenia odzysku oraz unieszkodliwiania odpadów, decyzję z dnia [...] września 2012 r., znak: [...] udzielającą ww. podmiotowi pozwolenia na wytwarzanie odpadów w związku z prowadzeniem instalacji i urządzeń do odzysku odpadów metodą sorpcji, zestalania i segregacji.

Spór kompetencyjny pomiędzy ww. organami (Marszałkiem Województwa Małopolskiego i Burmistrzem Miasta i Gminy Olkusz) powstał na tle licznych interwencji mieszkańców [...] na uciążliwości zapachowe wywołane eksploatacją instalacji - Oczyszczalni Chemicznej Ścieków Przemysłowych w [...] prowadzoną przez Spółkę, zlokalizowanej w [...] przy ul. [...], po kontroli w dniach 26 lipca 2013 r. – 8 sierpnia 2013 r. przeprowadzonej przez Małopolski Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska (dalej MWIOŚ) w Krakowie w zakresie przestrzegania warunków decyzji Marszałka Województwa Małopolskiego z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...] udzielającej ww. podmiotowi pozwolenia na wytwarzanie odpadów, z uwzględnieniem prowadzenia odzysku oraz unieszkodliwiania odpadów dla Oczyszczalni Chemicznej Ścieków Przemysłowych zlokalizowanej na terenie Oddziału Spółki w [...], przy ul. [...].

MWIOŚ w Krakowie przesłał Marszałkowi Województwa Małopolskiego wystąpienie z dnia [...] sierpnia 2013 r. zawierające informacje o ustaleniach kontroli przeprowadzonej w Spółce Oddział w [...] prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie odzysku i unieszkodliwiania odpadów płynnych w procesie oczyszczania ścieków na terenie oczyszczalni chemicznej ścieków, zlokalizowanej na terenie Oddziału w [...], wnioskując o podjęcie działań zgodnie z kompetencjami, w zakresie naruszenia warunków decyzji Marszałka Województwa Małopolskiego z dnia [...] lipca 2011 r. znak: [...], udzielającej pozwolenia na wytwarzanie odpadów, z uwzględnieniem prowadzenia odzysku oraz unieszkodliwiania odpadów dla Oczyszczalni Chemicznej Ścieków Przemysłowych zlokalizowanej na terenie Oddziału Spółki w [...], ważnej do 28 lipca 2021 r.

W trakcie ww. kontroli stwierdzono naruszenie pkt V, VI 9 i 13, VII ww. decyzji Marszałka Województwa Małopolskiego w zakresie:

  1. - magazynowania wytwarzanych odpadów i w zakresie magazynowania odpadów przeznaczonych do odzysku lub unieszkodliwiania,
  2. - w zakresie selektywnego magazynowania odpadów i materiałów dodatkowych,
  3. - w zakresie monitorowania procesów technologicznych.

Ponadto stwierdzając liczne naruszenia warunków określonych w pkt V ww. decyzji ujawniono, że w związku ze zniszczeniem na skutek pożaru w grudniu 2012 r. instalacji do odzysku aktualnie odpady płynne (w tym odpady o kodzie 19 08 99) gromadzone są w osadniku nr 1 będącym częścią oczyszczalni ścieków.

W pkt II decyzji Marszałka Województwa Małopolskiego z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...], dopuszcza się fakt przyjmowania do odzysku lub unieszkodliwiania, w ramach wolnych mocy przerobowych oczyszczalni ścieków, odpadów płynnych, szlamistych i wodorozcieńczalnych (w tym odpadów o kodzie 19 08 99), a jednym z elementów procesu ich oczyszczania jest wytrącanie osadu na osadnikach. Odpady te jednak, zgodnie z pkt V ww. decyzji, nie mogą być magazynowane.

Tak więc w ocenie Burmistrza Miasta i Gminy Olkusz magazynowanie odpadów o kodzie 19 08 99 w osadnikach jest ewidentnym naruszeniem warunków decyzji Marszałka udzielającej [...], zlokalizowanemu w [...] przy ul. [...] pozwolenia na wytwarzanie odpadów, z uwzględnieniem prowadzenia odzysku oraz unieszkodliwiania odpadów dla Oczyszczalni Chemicznej Ścieków Przemysłowych zlokalizowanej na terenie Oddziału Spółki w [...].

Marszałek Województwa Małopolskiego pismem z dnia 19 września 2013 r. przekazał Burmistrzowi Miasta i Gminy Olkusz - na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, z późn. zm., dalej K.p.a.) i art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 21 ze zm., dalej: Uodp) - wystąpienie MWIOŚ z dnia [...] sierpnia 2013 r. stanowiące informację o ustaleniach kontroli na terenie Zakładu Usługowego [...], ul. [...],[...],[...] Oświęcim, Oddział w [...] przy ul. [...], prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie odzysku i unieszkodliwiania odpadów płynnych w procesie oczyszczania ścieków na oczyszczalni chemicznej ścieków, zlokalizowanej na terenie Oddziału Spółki w [...].

Burmistrz Miasta i Gminy Olkusz pismem z dnia 24 września 2013 r. zwrócił ww. pismo Marszałka Województwa Małopolskiego wraz z wystąpieniem MWIOŚ uzasadniając, że to Marszałek Województwa Małopolskiego jest organem właściwym do rozpatrzenia naruszeń warunków ww. decyzji przez Spółkę na podstawie art. 47 ust. 1 i ust. 2 Uodp. Burmistrz Miasta i Gminy Olkusz mając na uwadze skargi mieszkańców na uciążliwości zapachowe, w dniu 14 kwietnia 2014 r. spotkał się z przedstawicielami Zakładu oraz przeprowadził oględziny w terenie w sprawie magazynowania odpadów o kodzie 19 08 99 na terenie działki nr ew. gr. [...] w [...].

W dniu 19 maja 2014 r. do Burmistrza Miasta i Gminy Olkusz wpłynęło pismo od Marszałka Województwa Małopolskiego z dnia 13 maja 2014 r. skierowane do MWIOŚ w Krakowie z prośbą o przeprowadzenie kontroli w [...]. W piśmie tym Marszałek Województwa Małopolskiego podtrzymał również swoje stanowisko, że to Burmistrz Miasta i Gminy Olkusz jest organem właściwym do prowadzenia postępowania w sprawie usunięcia odpadów magazynowanych w osadnikach oraz stwierdził, że nie posiada w omawianym przypadku kompetencji do przeprowadzenia kontroli.

W piśmie z 22 maja 2014 r. Burmistrz Miasta i Gminy Olkusz podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 24 kwietnia 2014 r. twierdząc, że osady znajdujące się w osadnikach nr 2 i nr 3 na terenie [...] nie są odpadami gromadzonymi w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym.

Z uwagi na częste interwencje mieszkańców dotyczące uciążliwości zapachowych pochodzących z terenu ww. Zakładu, potwierdzone w trakcie kontroli pracowników Straży Miejskiej w Olkuszu, Burmistrz Miasta i Gminy Olkusz pismem z dnia 8 lipca 2014 r. ponownie wystąpił do Marszałka Województwa Małopolskiego o przeprowadzenie kompleksowej kontroli w zakresie prowadzonego przez [...] odzysku i unieszkodliwiania odpadów.

Burmistrz Miasta i Gminy Olkusz nie podziela stanowiska Marszałka Województwa Małopolskiego w zakresie swojej właściwości do załatwienia spornej sprawy. Zdaniem Burmistrza kompetencje Marszałka Województwa Małopolskiego wynikają z przepisów: art. 378 ust. 2a pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2013 r., poz. 1232 ze zm., dalej uPoś), art. 362 ust. 1 i 2 uPoś, art. 47 ust. 1-4 Uodp.

W odpowiedzi Marszałka Województwa Małopolskiego w piśmie z dnia 24 października 2014 r. wniesiono o rozstrzygnięcie przedmiotowego sporu poprzez wskazanie Burmistrza Miasta i Gminy Olkusz, jako właściwego "w przedmiotowej sprawie". W ocenie Marszałka Województwa Małopolskiego Burmistrz Miasta i Gminy Olkusz jest organem właściwym, gdyż posiada kompetencję do nakazania w drodze decyzji administracyjnej usunięcia odpadów zalegających w dwóch osadnikach (nr 2 i nr 3) Oczyszczalni Chemicznej Ścieków Przemysłowych w [...], ul. [...], należącej do [...], tj. usunięcia odpadów z miejsc na ten cel nieprzeznaczonych, na podstawie art. 26 ust. 2 Uodp. Zgodnie z cyt. przepisem, w przypadku nieusunięcia odpadów zgodnie z ust. 1, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji wydawanej z urzędu, nakazuje posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania, z wyjątkiem, gdy obowiązek usunięcia odpadów jest skutkiem wydania decyzji o cofnięciu decyzji związanej z gospodarką odpadami.

Magazynowanie odpadów w osadnikach nr 2 i 3 na terenie oczyszczalni ścieków nie wynika z wytwarzania odpadów, ich zbierania czy też przetwarzania. Znajdują się tam odpady wytworzone jeszcze przez poprzedniego użytkownika oczyszczalni, tj. [...], które zostały przejęte przez Spółkę. Dzierżawiąc teren Spółka miała się zobowiązać do ich usunięcia, ale z tej umowy się nie wywiązała. Za właściwością Burmistrza miał się wypowiadać także MWIOŚ w korespondencji w sprawie. Zrekapitulowano ustalenia prowadzonych czynności kontrolnych na terenie oczyszczalni ścieków prowadzonej przez Spółkę w Oddziale w [...] i wezwano do usunięcia nieprawidłowości związanych z naruszaniem posiadanego przez nią pozwolenia na wytwarzanie odpadów. Przeprowadzona ponowna kontrola wykazała usunięcie tych nieprawidłowości, ustalono ponadto, że w związku z eksploatacją oczyszczalni, technologicznie wykorzystywany jest wyłącznie osadnik nr 1. W związku z tym decyzją z [...] stycznia 2014 r. Marszałek Województwa Małopolskiego umorzył w całości jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie cofnięcia Spółce pozwolenia na wytwarzanie odpadów, udzielone decyzją tegoż organu z [...] lipca 2011 r. Kontrola obejmowała także przestrzeganie przez Spółkę warunków decyzji Marszałka Województwa Małopolskiego z [...] września 2012 r. dotyczącego pozwolenia na wytwarzanie odpadów, z uwzględnieniem prowadzenia odzysku odpadów, w związku z prowadzeniem odrębnej instalacji i urządzeń do odzysku metodą sorpcji, zestalania i segregacji.

W ocenie Marszałka nie istnieją podstawy do cofnięcia tej decyzji, skoro instalacja ta nie stwarza zagrożenia, a trwają prace remontowe mające na celu przywrócenie jej do użytkowania po uprzednim wstrzymaniu pracy instalacji. Również kolejna kontrola interwencyjna nie wykazała nieprawidłowości, w tym również w zakresie uciążliwości zapachowych poza granicami zakładu. Spółka podjęła starania zmierzające do usunięcia uciążliwości zapachowych poprzez doprowadzenie do hermetyzacji procesów technologicznych i zamontowanie nad osadnikami zadaszeń.

Przetrzymywanie odpadów w dwóch nieużytkowanych technologicznie i porośniętych roślinnością osadnikach (nr 2 i nr 3) stanowi magazynowanie odpadów w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym, a nakaz ich usunięcia z tych osadników należy, zgodnie z art. 26 ust. 2 Uodp, do kompetencji właściwego wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, w niniejszej sprawie do Burmistrza Miasta i Gminy Olkusz.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Merytoryczne rozpoznanie wniosku o rozstrzygnięcie sporu powinno poprzedzać ustalenie co do formalnej jego dopuszczalności. Wskazać przy tym wypada, że w przedmiotowej sprawie nie chodzi o spór kompetencyjny, ale o spór o właściwość. Spór kompetencyjny to spór pomiędzy organem jednostki samorządu terytorialnego a organem administracji rządowej (por. art. 22 § 2 K.p.a.). Oba organy pozostające w sporze są organami jednostek samorządu terytorialnego (por. art. 5 § 2 pkt 6 K.p.a.), przeto sporu pomiędzy nimi nie można definiować jako sporu kompetencyjnego, a jedynie jako sporu o właściwość. Spory o właściwość rozstrzygają między organami jednostek samorządu terytorialnego co do reguły wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu – sąd administracyjny (por. art. 22 § 1 pkt 1 K.p.a.)

Spór tzw. negatywny występuje w sytuacji, w której organy wywodzą, że sprawa do ich zakresu działania nie należy (por. szerzej K. Defecińska, Spory o właściwość organu administracji publicznej, Warszawa 2000, s. 46). W sporze negatywnym, albowiem żaden z podmiotów w nim pozostający nie uznaje się za właściwy do załatwienia sprawy, pozostają dwa organy jednostki samorządu terytorialnego – Burmistrz Miasta i Gminy Olkusz i Marszałek Województwa Małopolskiego. Należy rozstrzygnąć zatem, czy organy te nie mają "wspólnego dla nich organu wyższego stopnia". Organem wyższego stopnia w stosunku do Burmistrza Miasta i Gminy Olkusz jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie (art. 17 pkt 1 K.p.a., w zw. z § 1 pkt 6 lit. b rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych, Dz. U. z 2003 r., Nr 198, poz. 1925), bowiem przepisy Uodp nie określają w sposób szczególny właściwości instancyjnej wobec organu gminy wydającego decyzję na podstawie art. 26 ust. 2 Uodp, a potrzebę wydania takiej decyzji w sprawie upatruje Marszałek Województwa Małopolskiego.

Z kolei wskazywane przez Burmistrza Miasta i Gminy Olkusz, jako podstawy właściwości w sprawie Marszałka Województwa Małopolskiego przepisy uPoś w art. 362 ust. 1, stanowią, iż "Jeżeli podmiot korzystający ze środowiska negatywnie oddziałuje na środowisko, organ ochrony środowiska może, w drodze decyzji, nałożyć obowiązek: 1) ograniczenia oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia;

2) przywrócenia środowiska do stanu właściwego", zaś w art. 378 ust. 2a pkt 1, że "Marszałek województwa jest właściwy w sprawach: przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zakładów, gdzie jest eksploatowana instalacja, która jest kwalifikowana jako przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko". Z kolei z przepisu art. 377a Upoś wynika, że "Minister właściwy do spraw środowiska jest organem wyższego stopnia w stosunku do marszałka województwa w sprawach, o których mowa w art. 95 ust. 1, oraz w art. 378 ust. 2a i 2aa". Art. 47 Uodp, wskazywany także przez Burmistrza Miasta i Gminy Olkusz, jako podstawa właściwości w sprawie Marszałka Województwa Małopolskiego stanowi odpowiednio, że:

"ust.1. Jeżeli posiadacz odpadów, który uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów, narusza przepisy ustawy w zakresie działalności objętej zezwoleniem lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, właściwy organ wzywa go do niezwłocznego zaniechania naruszeń, wyznaczając termin usunięcia nieprawidłowości.

ust.

2. W przypadku gdy posiadacz odpadów, o którym mowa w ust. 1, mimo wezwania, nadal narusza przepisy ustawy lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, właściwy organ cofa to zezwolenie, w drodze decyzji, bez odszkodowania.

ust.

  1. 4. Decyzji, o której mowa w ust. 2, właściwy organ może nadać rygor natychmiastowej wykonalności, uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska zakończenia działalności".

W myśl art. 168 Uodp zadania samorządu województwa, o których mowa m. in. w art. 47 ust. 1, 2, 4 są zadaniami zleconymi z zakresu administracji rządowej, zaś z przepisu art. 169 cyt. ustawy wynika, że minister właściwy do spraw środowiska jest organem wyższego stopnia w stosunku do marszałka województwa w sprawach, o których mowa w art. 168, z wyjątkiem spraw określonych w art. 165 ust. 1 i art. 167 ust. 2.

Skoro zatem z przepisów prawa, które miałaby w ocenie Burmistrza Miasta i Gminy Olkusz – wnioskodawcy sporu o właściwość, stanowić podstawę właściwości do działania w przedmiotowej sprawie Marszałka Województwa Małopolskiego wynika, że organem wyższego stopnia byłby wówczas minister właściwy do spraw ochrony środowiska, zatem inny organ, niż organ wyższego stopnia w stosunku do wnioskodawcy, przeto organy pozostające w sporze nie mają "wspólnego dla nich organu wyższego stopnia", co wskazuje na właściwość sądu administracyjnego do rozpatrzenia złożonego wniosku.

Z kolei przepis art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwana dalej Ppsa) określa, że sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Właściwym do rozstrzygnięcia tego typu sporów jest Naczelny Sąd Administracyjny (art. 15 § 1 pkt 4 Ppsa). Do rozstrzygania sporów, o których mowa w art. 4 Ppsa stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym, a spór rozstrzyga Naczelny Sąd Administracyjny na wniosek postanowieniem poprzez wskazanie organu właściwego do rozpoznania sprawy (por. art. 15 § 2 Ppsa).

Zdaniem Sądu wniosek Burmistrza Miasta i Gminy Olkusz o rozstrzygnięcie sporu o właściwość podlega oddaleniu. Aby Naczelny Sąd Administracyjny mógł rozstrzygnąć spór i wskazać na właściwość jednego z organów pozostających w sporze musiałaby istnieć zgoda co do stanu faktycznego i stanu prawnego, tj. wskazania przepisów prawa materialnego, na podstawie których sprawa miałaby być rozstrzygnięta. Kiedy nie ma zgody między organami, co do oceny stanu faktycznego i w oparciu o jakie przepisy (prawa materialnego) należy rozstrzygnąć daną sprawę, nie ma tożsamości sprawy. Obydwa organy odnoszą się do dwu różnych spraw, chociaż dotyczących tej samej strony, taki spór o właściwość ocenić należy jako pozorny, gdyż nie ma tu rozbieżności stanowisk w zakresie właściwości organów, a istnieje rozbieżność poglądów co do istoty sprawy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 maja 2013 r., II OW 15/13, LEX nr 1419036 oraz z 24 lipca 2007 r., II OW 25/07, LEX nr 384675).

O ile Burmistrz Miasta i Gminy Olkusz uznaje, że "w sprawach" niewłaściwego magazynowania odpadów i usunięcia uciążliwości zapachowych wywołanych działalnością prowadzoną przez Spółkę zasadne jest przeprowadzenie kontroli czasu i sposobu magazynowania odpadów, wezwania posiadacza zezwoleń na wytwarzanie odpadów do zaniechania naruszeń, nałożenia na Spółkę w drodze decyzji określonych obowiązków, wreszcie cofnięcia wydanych przez Marszałka Województwa Małopolskiego Spółce zezwoleń na wytwarzanie odpadów z uwzględnieniem prowadzenia odzysku oraz unieszkodliwiania odpadów, to w ocenie Marszałka Województwa Małopolskiego zasadne jest nakazanie Spółce usunięcia magazynowanych odpadów z osadników nr 2 i 3 oczyszczalni ścieków w [...], zgodnie z przepisem art. 26 ust 2 Uodp, a właściwym jest w tym zakresie Burmistrz Miasta i Gminy Olkusz. Zdaniem wnioskującego Burmistrza zastosowanie winny mieć natomiast przepisy art. 362 ust. 1 i 2 uPoś, art. 378 ust. 2a pkt 1 Upoś oraz art. 47 ust. 1-4 Uodp, co wskazywałoby na właściwość Marszałka Województwa Małopolskiego.

Wedle Burmistrza niewłaściwe magazynowanie odpadów związane jest z działalnością Spółki prowadzoną na podstawie pozwoleń udzielonych jej przez Marszałka Województwa Małopolskiego, ten ostatni organ natomiast wywodzi, że niekorzystne oddziaływanie zapachowe ma związek z magazynowaniem "starych" odpadów w osadnikach nr 2 i 3 na terenie oczyszczalni, które nie są użytkowane obecnie w procesie technologicznych prowadzonym przez Spółkę. Nie ma przeto między pozostającymi w sporze organami zgody odnośnie tożsamości sprawy. Dodatkowo na pozorność sporu o właściwość wskazuje i to, że, jak to wynika z odpowiedzi Marszałka na wniosek, Spółka była wzywana przez ten organ do usunięcia stwierdzonych podczas kontroli terenu oczyszczalni ścieków nieprawidłowości, polegających na naruszaniu wymagań zawartych w decyzji tego organu z [...] lipca 2011 r. Po usunięciu stwierdzonych nieprawidłowości, a następnie skontrolowaniu prawidłowości oświadczenia Spółki w tym zakresie, Marszałek Województwa Małopolskiego decyzją z [...] stycznia 2014 r. umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie cofnięcia Spółce pozwolenia udzielonego decyzją z [...] lipca 2011 r. Zatem w części "spraw" określonych przedmiotem wniosku Burmistrza zapadła decyzja, a z akt sprawy, nie wynika, aby nie pozostawała ona w obrocie prawnym. To także uzasadnia oddalenie wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwości (por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 grudnia 2005 r., II OW 56/05, LEX nr 1888787).

Z powyższych względów oraz działając na podstawie art. 15 § 2 w zw. z art. 151 Ppsa postanowiono jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.