Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 24 października 2018 r. Starosta C., zw. dalej Starostą, wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość z Marszałkiem Województwa L., zw. dalej Marszałkiem, w przedmiocie wskazania organu właściwego do wydania pozwolenia na wprowadzanie gazów i pyłów do powietrza.
Starosta wnioskując o rozstrzygnięcie sporu o właściwość wskazał, że w dniu 24 września 2018 r. do Starostwa Powiatowego w C. wpłynął wniosek z dnia 17 września 2018 r., o wydanie pozwolenia na wprowadzanie gazów i pyłów do powietrza oraz do zgłoszenia instalacji eksploatowanych na terenie Zakładu Cementownia R. przy ul. F. w R. należącego do Grupy O. S.A. ul. K....,... W. Obecnie Cementownia R. działa na podstawie pozwolenia zintegrowanego wydanego decyzją Marszałka Województwa L. z dnia 7 sierpnia 2014 r. Ze względu na wyłączenie z eksploatacji pieca nr 1 zdolność produkcyjna wynosi 390 Mg/dobę, ilość przetwarzanych odpadów w procesie termicznego przekształcania będzie wynosiła 2,985 Mg/godz. Z uwagi na skalę prowadzonej działalności spółka wystąpiła do organu z wnioskiem o wydanie wymaganych decyzji w poszczególnych zakresach rzeczowych.
Przedmiotowy wniosek dotyczy instalacji do produkcji klinkieru cementowego, będącej jednocześnie instalacją do termicznego przekształcania odpadów, o wydajności pieca obrotowego 390 Mg/dobę. W piecu obrotowym prowadzony jest proces współspalania odpadów. W ramach działalności głównej odpady wykorzystywane są jako paliwo zastępcze węgla kamiennego w procesie produkcji oraz jako składnik zestawu surowcowego do produkcji klinkieru (wprowadzane do szlamatorów), a także jako składniki cementu (wprowadzane do młynów kulowych).
Z dokumentacji załączonej do wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie (odzysk) odpadów dla Grupy O. S.A. Zakład Cementownia R. z dnia 17 września 2018 r. wynika, że w Zakładzie w R. będą przetwarzane odpady inne niż niebezpieczne w ilości 80 305 Mg/rok. Odpady w ilości 21 790 Mg/rok wykorzystywane będą jako źródło energii (wprowadzane do pieca obrotowego jako uzupełnienie podstawowego paliwa) - proces odzysku R1 - wykorzystywane głównie jako paliwa lub innego środka wytwarzania energii. Odpady w ilości 58 015 Mg/rok stanowią uzupełnienie wsadu surowcowego (wprowadzane do procesu przygotowania szlamu) oraz będą stosowane jako wypełniacze lub dodatki modyfikujące właściwości cementu (wprowadzane do młyna cementu). Odpady w ilości 500 Mg/rok (o kodzie 10 13 82 - wybrakowane wyroby), nie będą wprowadzane do instalacji, będą wykorzystywane jedynie do naprawy, uzupełnienia dróg na terenie zakładu - proces odzysku R5.
Jak wynika z powyższego, w instalacji do produkcji klinkieru cementowego są planowane do odzysku w instalacji odpady inne niż niebezpieczne w łącznej ilości 79 805 Mg/rok. Czas pracy pieca obrotowego wynosi 7300 godzin w ciągu roku czyli 304 dni w roku. Tak więc dziennie w instalacji planuje się poddać odzyskowi 262,52 Mg odpadów na dobę.
Zgodnie z wykładnią § 2 ust. 1 pkt 46 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2016 r., poz.
71) instalacje do odzysku lub unieszkodliwiania odpadów innych niż niebezpieczne przy zastosowaniu procesów termicznego przekształcania odpadów, krakingu odpadów, fizykochemicznej obróbki odpadów (proces D9 unieszkodliwiania odpadów w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach) o wydajności nie mniejszej niż 100 ton dziennie, z wyłączeniem instalacji spalających odpady będące biomasą w rozumieniu przepisów o standardach emisyjnych z instalacji zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko.
W ocenie organu przedmiotowa instalacja jest jednocześnie instalacją do produkcji klinkieru cementowego wymieniona w § 3 ust. 1 pkt 16 oraz instalacją do odzysku lub unieszkodliwiania odpadów wymieniona w § 2 ust. 1 pkt 46 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2016 r., poz. 71).
Mając powyższe na uwadze organ stwierdził, że stosownie do art. 378 ust. 2a pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 z późn. zm.), w przedmiotowej sprawie właściwy jest Marszałek Województwa L..
W odpowiedzi na wniosek Marszałek wywiódł, że przedsięwzięcie rozumiane jako instalacja do produkcji klinkieru cementowego, w którym jako paliwo mogą być użyte wybrane odpady, jest wymienione w § 3 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz.
71) - "instalacje do produkcji klinkieru cementowego inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 18 oraz instalacje do produkcji cementu lub wapna". Wedle art. 378 ust. 2a pkt 1-3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2018 r. poz. 799, z późn. zm.) marszałek województwa nie jest właściwy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - § 3 podniesionego rozporządzenia. W tego typu sprawach właściwy jest starosta - art. 378 ust. 1 - Prawa ochrony środowiska. Dlatego też, w ocenie Marszałka, podanie o wydanie pozwolenia na wprowadzenie gazów i pyłów do powietrza oraz do przyjęcia zgłoszenia instalacji eksploatowanych na terenie Zakładu Cementowania R. przy ul. F. 1 w R. winno zostać rozpoznane przez Starostę C. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje – na podstawie art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.), spory o właściwość powstałe pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej.
Zgodnie z art. 378 ust. 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska organem ochrony środowiska właściwym w sprawach, o których mowa w art. 115a ust. 1, art. 149 ust. 1, art. 150, art. 152 ust. 1, art. 154 ust. 1, art. 178, art. 183, art. 237 i art. 362 ust. 1-3, jest starosta.
Zgodnie z art. 378 ust. 2a ustawy – Prawo ochrony środowiska marszałek województwa jest właściwy w sprawach:
- 1) przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zakładów, gdzie jest eksploatowana instalacja, która jest kwalifikowana jako przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,
- 2) przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, realizowanego na terenach innych niż wymienione w pkt 1,
- 3) pozwolenia na wytwarzanie odpadów i pozwolenia zintegrowanego dla regionalnych instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych i dla instalacji określonych w wojewódzkim planie gospodarki odpadami jako regionalne instalacje do przetwarzania odpadów komunalnych.
Wskazać należy, że przedmiotem wniosku w niniejszej sprawie jest "wydanie pozwolenia na wprowadzanie gazów i pyłów do powietrza dla instalacji eksploatowanej na terenie zakładu przy ul. F. 1 w R." Organy zgadzają się co do faktu, że przedmiotowy wniosek dotyczy instalacji do produkcji klinkieru cementowego.
W znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji do wniosku wskazano, że na terenie zakładu wyodrębniono dwie instalacje produkcyjną wymagającą pozwolenia na emisję substancji do powierza i energetyczną (kotły) nie wymagającą pozwolenia, ale wymagającą zgłoszenia. W instalacji produkcyjnej prowadzone jest termiczne przekształcanie odpadów innych niż niebezpieczne w ilości mniejszej niż 100 ton dziennie. Na terenie zakładu nie jest prowadzone żadne przedsięwzięcie kwalifikujące się do mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko.
Stosownie do § 3 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się instalacje do produkcji klinkieru cementowego inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 18 oraz instalacje do produkcji cementu lub wapna. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 1 pkt 18 rozporządzenia do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się instalacje do produkcji klinkieru cementowego w piecach obrotowych o zdolności produkcyjnej większej niż 500 t na dobę.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skoro całość prowadzonych w instalacjach produkcyjnych działań zmierza do wytworzenia klinkieru cementowego, a produkcja w piecach obrotowych nie przekracza 500 t, to mając na uwadze ww. przepisy przedmiotowego przedsięwzięcia nie można zaliczyć do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, a co za tym idzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazał Starostę C. jako organ właściwy w sprawie.