Uzasadnienie
Starosta Ostrowski wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość (w oryginale kompetencyjnego) pomiędzy nim a Marszałkiem Województwa Lubuskiego, dotyczącego tego, który z tych organów administracji jest właściwy do utrzymywania wału przeciwpowodziowego na prawym brzegu Bugu, znajdującego się na działce nr [...], poprzez wskazanie Marszałka Województwa Mazowieckiego, jako organ właściwy.
Starosta Ostrowski uzasadniając wniosek wskazał, że A. w W. zrzekły się na rzecz Skarbu Państwa prawa użytkowania wieczystego działki nr [...], na której znajduje się wał przeciwpowodziowy. Dalej, powołując się na art. 9 ust. 1 pkt 19 lit. a, art. 71 ust. 1 pkt 5 oraz art. 75 ust. 1 Prawa wodnego, wywiedziono, że obowiązek utrzymywania tego wału, zaliczającego się do urządzeń melioracji podstawowych, należy do marszałka województwa. Konkretnie, zdaniem wnioskodawcy, wał ten powinien być zarządzany przez samorządową jednostkę organizacyjną Województwa Mazowieckiego, mianowicie Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Warszawie, któremu wobec tego powinien przysługiwać trwały zarząd działki nr [...].
W związku z tym Starosta Ostrowski wezwał Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Warszawie, aby ten podmiot wystąpił do niego o ustanowienie w trybie art. 44 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami trwałego zarządu tej nieruchomości. Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Warszawie jednakże odmówił twierdząc, że na działce nr [...] znajduje się nasyp ziemny, który nie pełni roli wału przeciwpowodziowego. Dalej we wniosku Starosta Ostrowski przedstawił dalsze argumenty mające przemawiać za tym, że budowla ziemna na działce nr [...] jest wałem przeciwpowodziowym, w tym opinię biegłego oraz wskazał, że Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Warszawie mimo tego podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, co uzasadniało wystąpienie o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.
Marszałek Województwa Mazowieckiego, za którego na podstawie upoważnienia działał Dyrektor Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Warszawie, w odpowiedzi na wniosek wniósł o jego oddalenie. Organ administracji twierdził, że w sprawie brak jest sporu o właściwość, gdyż nie uzgodniono stanowisk co do istoty sprawy, zaś istotą sprawy jest różnica zdań co do tego, czy nasyp ziemny na działce nr [...] można uznać za urządzenie melioracji wodnych podstawowych. Zdaniem Marszałka Województwa Mazowieckiego budowla ta nie jest urządzeniem melioracji wodnych podstawowych, na co w dalszej części odpowiedzi na wniosek przedstawiono szeroką argumentację.
W odpowiedzi na wniosek wniesiono ponadto o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Rozpoznając wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) spory o właściwość i kompetencyjne Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga przez wskazanie organu właściwego do rozpoznania sprawy. Skoro NSA rozpoznaje spory o właściwość i kompetencyjne poprzez wskazanie organu właściwego do rozpoznania sprawy, to oznacza to, że spór o właściwość lub kompetencyjny to spory o to, który z dwóch organów administracji ma załatwić indywidualną sprawę administracyjną. Nie jest więc sporem o właściwość lub kompetencyjnym spór pomiędzy organami administracji sprowadzający się do rozstrzygnięcia, który organ administracji ma sprawować zarząd (administrować) określoną nieruchomością lub inną rzeczą. W takim sporze nie chodzi bowiem o to, który z dwóch organów administracji ma rozpoznać sprawę.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że złożony wniosek był niedopuszczalny. Wniosek ten został bowiem wniesiony w celu rozstrzygnięcia, który z dwóch organów administracji ma administrować (zarządzać) określoną nieruchomością lub obiektem budowlanym, dla jednego organu będącym wałem przeciwpowodziowym, a dla drugiego nie. W sprawie zatem nie chodzi o rozpoznanie indywidualnej sprawy.
Mając powyższe na uwadze NSA, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 15 § 2 i art. 64 § 3 p.p.s.a., odrzucił wniosek i zwrócił uiszczony od niego wpis.
W związku z zawartym w odpowiedzi na wniosek żądaniem zwrotu kosztów postępowania oraz faktem, że na rozprawie przed NSA Marszałka Województwa Mazowieckiego reprezentował radca prawny, NSA wyjaśnia, że zgodnie z powołanym już art. 15 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi spory o właściwość i kompetencyjne NSA rozpoznaje stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Stosując zatem odpowiednio przepisy dotyczące zwrotu kosztów postępowania, przede wszystkim art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdzić należy, że brak jest podstaw, aby stronie przeciwnej do wnoszącego o rozstrzygnięcie sporu zwrócić koszty postępowania.