Uzasadnienie
Starosta Słubicki zwrócił się do NSA o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Marszałkiem Województwa Lubuskiego w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku o wydanie pozwolenia na wytwarzanie odpadów oraz zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów. Wskazał, że [...] w R. złożył do marszałka wniosek o wydanie pozwolenia na wytwarzanie odpadów oraz zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów, a także zezwolenia na transport odpadów oraz uchylenie decyzji Marszałka z [...] marca 2009 r., znak: [...]. Wniosek ten został przekazany Staroście, który uznał, że nie jest organem właściwym w sprawie. Wskazał na art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach i stwierdził, że w przypadku prowadzenia w tym samym miejscu przedsięwzięć, o których mowa w art. 41 ust. 3 ustawy organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów jest marszałek województwa.
W art. 45 ust. 4 ustawy o ustawy o odpadach wytwórca odpadów, który prowadzi zbieranie lub przetwarzanie odpadów, może być zwolniony z obowiązku uzyskania odrębnego zezwolenia na prowadzenie tej działalności, jeżeli posiada pozwolenie na wytwarzanie odpadów. Na podstawie art. 45 ust. 7 ustawy właściwość do wydawania pozwolenia uwzględniającego wymagania przewidziane dla zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów jest organ właściwy do wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów. Z brzmienia tego przepisu należy wnioskować, że o właściwości organu nie decyduje kwalifikacja instalacji do wytwarzania odpadów, ale do przetwarzania odpadów z uwzględnieniem wymagań przewidzianych dla zezwolenia na przetwarzanie odpadów lub zezwolenia na zbieranie odpadów. Jeżeli jednak mamy pozwolenie na wytwarzanie odpadów z uwzględnieniem zbierania i przetwarzania odpadów w tym samym miejscu, o właściwości organu decyduje art. 41 ust. 6 ustawy, zgodnie z którym jeżeli przetwarzanie i zbieranie odbywa się w tym samym miejscu organem właściwym jest marszałek województwa. Transport odpadów nie stanowi przedmiotu wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art.15 §1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012.poz.270) –dalej p.p.s.a., zezwala Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na rozstrzyganie sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego. Rozpoznawana sprawa jest sporem o właściwość, gdyż spór toczy się pomiędzy organami administracji samorządowej – Marszałkiem Województwa Lubuskiego a Starostą Słubickim.
Zgodnie z art.22 §1 pkt 1 k.p.a. spory o właściwość rozstrzygają miedzy organami jednostek samorządu terytorialnego, z wyjątkiem przypadków określonych w pkt 2-4, wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu- sąd administracyjny. W przedmiotowej sprawie właściwy do rozstrzygnięcia sporu jest sąd administracyjny, albowiem będące w sporze organy jednostek samorządu terytorialnego, nie maja wspólnego dla nich organu wyższego stopnia. Zgodnie z art.169 ustawy z dnia 14 grudnia 2012r. o odpadach (Dz.U. z 2013r.,poz.21) organem wyższego stopnia w stosunku do marszałka województwa, w sprawach o których mowa w art.168 jest minister właściwy do spraw środowiska. Natomiast w stosunku do Starosty Słubickiego – Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gorzowie Wielkopolskim..
Zgodnie zaś z art.15 §1 pkt 4 p.p.s.a w zw. z art.4 p.p.s.a właściwym do rozstrzygnięcia sporu jest Naczelny Sąd Administracyjny, który wskazuje organ właściwy do rozpoznania sprawy.
Spór pomiędzy Marszałkiem Województwa Lubuskiego a Starostą Słubickim dotyczy właściwości rzeczowej organu na tle rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2014r. [...] złożony do Marszałka Województwa o wydanie zezwolenia na wytwarzanie odpadów, zbierania i transportu odpadów, które to przedsięwzięcia mają być prowadzone w jednym miejscu. Starosta kierując wniosek wskazał na art.41 ust.6 ustawy o odpadach, zgodnie z którym w przypadku prowadzenia w tym samym miejscu przedsięwzięć, o których mowa w art.41 ust.3 powołanej ustawy organem właściwym jest marszałek województwa. Art.41 ust.3 ustawy o odpadach określa właściwość rzeczową organu, zgodnie z ust.3 pkt 1 marszałek województwa jest organem właściwym dla:
- a) dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,
- b) dla odpadów innych niż niebezpieczne poddawanych odzyskowi w procesie odzysku polegającym na wypełnianiu terenów niekorzystnie przekształconych, jeżeli ilość umieszczanych w wyrobisku lub zapadlisku odpadów jest nie mniejsza niż 10 Mg na dobę lub całkowita pojemność wyrobiska lub zapadliska jest nie mniejsza niż 25 000 Mg,
- c) dla regionalnych instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych i dla instalacji określonych w wojewódzkim planie gospodarki odpadami jako regionalne instalacje do przetwarzania odpadów komunalnych;
zaś zgodnie z ust.3 pkt 2 starosta jest właściwy w pozostałych przypadkach.
Z kolei przepis art.41 ust.6 ustawy stanowi " W przypadku prowadzenia w tym samym miejscu przedsięwzięć o których mowa w ust.3 organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów jest marszałek województwa. Jednym słowem powołany przepis wskazuje na właściwość marszałka, ale tylko wówczas gdy zezwolenie miałoby objąć zbieranie i przetwarzanie odpadów, w sytuacji gdy jedno z przedsięwzięć znajduje się we właściwości starosty, a drugie we właściwości wojewody. Nadto należy zauważyć, że sytuacja, w której można zastosować art.41 ust.6 ustawy dotyczy jedynie posiadacza odpadów, który składając wniosek skorzystał z rozwiązania zawartego w art.41 ust.5 ustawy, tj., kiedy działalność wymagająca uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów i na przetwarzanie odpadów prowadzona jest w tym samym miejscu i może zostać, na wniosek strony objęta jednym zezwoleniem. To od wnioskodawcy zależne jest, jaką formę nada swojemu wnioskowi, tj. czy wystąpi z jednym wnioskiem obejmującym zbieranie i przetwarzanie odpadów, czy z dwoma osobnymi wnioskami w różnych sprawach.
Tym samym przepis art.41 ust.6 ustawy odnosi się do wydania jednego zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów w sytuacji gdy jedno z przedsięwzięć znajduje się we właściwości starosty, a drugie marszałka województwa. Zgodnie z powołanym wcześniej art.41 ust.3 pkt 1 ustawy marszałek województwa jest właściwy dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji, wydane zaś na podstawie tej ustawy rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w § 2 stanowi jakie przedsięwzięcia zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, zaś w § 3 określa jakie przedsięwzięcia mogą potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.
Tym samym zgodnie z art.41 ust.3 pkt 1 marszałek województwa jest organem właściwym do wydania zezwolenia w sprawie przedsięwzięć o których mowa w § 2 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. Przedmiotowy wniosek dotyczy zaś przedsięwzięcia wymienionego w § 3 powołanego rozporządzenia, co powoduje, że zgodnie z art.41 ust.3 pkt 2 ustawy organem właściwym do jego załatwienia jest starosta. Tym samym w niniejszej sprawie dla ustalenia organu właściwego do rozpoznania spornego wniosku nie może być stosowany art.41 ust.6 ustawy, ustalenie zaś organu właściwego do rozpoznania wniosku winno nastąpić zgodnie z art.41 ust.3 ustawy, który to przepis określa właściwość rzeczową organów.
Z powyższych względów postanowiono wyznaczyć Starostę Słubickiego, jako organ właściwy do rozpatrzenia sprawy. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art.4 i art.15 §1 pkt 4 p.p.s.a, orzekł, jak w postanowieniu.