Uzasadnienie
W piśmie z dnia [...] lutego 2018 r. (data wpływu 5 marca 2018 r.) Wójt Gminy G. (dalej jako "Wójt") wystąpił o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, zaistniałego pomiędzy Wójtem Gminy G. a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w W. (dalej również jako "PINB") w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku o sprawdzenie zgodności zagospodarowania nieruchomości z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy G. W uzasadnieniu wniosku Wójt wskazał, że w dniu [...] lutego 2018 r. E. R. złożyła do PINB w W. pismo, z którego wynika, że domaga się przeprowadzenia kontroli zgodności zagospodarowania nieruchomości z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy G. na potrzeby prowadzenia hurtowni budowlanej przez firmę I. z siedzibą w B. PINB w W. pismem z dnia [...] lutego 2018 r. przekazał Wójtowi Gminy G. w/w wniosek, uznając, że w tej sprawie właściwy jest Wójt Gminy G., który nadzoruje prowadzenie działalności gospodarczej pod względem zgodności z prawem, a także jest organem sporządzającym miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.
Wójt Gminy G. nie podzielił argumentacji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowanego w W. albowiem stan faktyczny podany przez E. R., w jego ocenie wskazuje, że przedmiotem pisma z dnia [...] stycznia 2018 r. jest sprawa z zakresu właściwości organu nadzoru budowlanego. Zdaniem Wójta Gminy G. z okoliczności sprawy przedstawionej przez wnioskodawcę wynika, że kontrola zgodności prowadzonej działalności gospodarczej miałaby polegać na sprawdzeniu zgodności zagospodarowania nieruchomości na potrzeby hurtowni budowlanej z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania Gminy G. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W., w odpowiedzi na wniosek wyjaśnił, że w piśmie strony poruszanych było kilka kwestii: składowanie materiałów budowlanych, uciążliwości w ruchu drogowym, oraz zagospodarowanie działki w odniesieniu do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ podniósł, że przekazał wniosek strony do rozpatrzenia Gminie G. jako nadzorującej prowadzenie działalności gospodarczej oraz organu sporządzającego miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.
Poza powyższym organ nadzoru budowlanego poinformował, że na skutek przedmiotowego wniosku przeprowadził kontrolę we własnym zakresie. Pismem z dnia [...] marca 2018 roku PINB poinformował E. R. o wynikach tej kontroli.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory kompetencyjne między organami jednostek samorządu terytorialnego i samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Może to czynić w odniesieniu do załatwienia konkretnej sprawy, w której dwa organy jednocześnie uznają się za właściwe do załatwienia sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z organów nie uznaje się za właściwy w sprawie (spór negatywny).
Sporem kompetencyjnym jest sytuacja prawna, w której zachodzi rozbieżność stanowisk, co do właściwości organu, która powinna być usunięta na skutek podjętych w tym kierunku środków prawnych. Spór kompetencyjny ma miejsce wtedy, gdy w postępowaniu przed organami chodzi o rozstrzygnięcie sprawy pomiędzy tymi samymi stronami, dotyczącej tego samego przedmiotu, przy zastosowaniu tej samej podstawy prawnej. Spór kompetencyjny może więc powstać tylko w ramach konkretnej sprawy administracyjnej, która jest przedmiotem prowadzonego postępowania, albo co do której odmówiono nadania biegu postępowaniu.
W przedmiotowej sprawie nie ma zgodności organów co do przedmiotu sprawy i w związku z tym do przepisów, które będą miały zastosowanie. Nie można bowiem mówić o sporze w sytuacji, gdy przedmiotem tego sporu między organami jest nieustalony stan faktyczny, a więc gdy spór jest sporem co do faktów, a nie co do prawa. W ocenie Sądu z pism obu organów nie można wnioskować aby miały one wątpliwości co do interpretacji konkretnego przepisu prawa, z którego wynikają trudne do odczytania uprawnienia kompetencyjne. Organ nadzoru budowlanego przeprowadził nawet w granicach własnych kompetencji kontrolę, o wynikach której poinformował stronę. Wójt gminy G. przytaczając we wniosku przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej i ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, również nie podnosi, że powodują one wątpliwości interpretacyjne. Sporna w przedmiotowej sprawie jest natomiast treść samego wniosku strony i to jak należy odczytywać wskazane w nim żądanie.
Spór dotyczy zatem nie prawa, a faktów, których ustalenie jest obowiązkiem organów administracji publicznej (art. 7 k.p.a.). Sąd administracyjny nie może wskazywać organom jakie były intencje strony występującej z wnioskiem i w związku z tym jakie przepisy powinny one zastosować.
Z powyższych względów i na podstawie art. 15 § 2 w zw. z art. 151 i art. 64 § 3 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu wniosku.