Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przedstawił sprawę o wyznaczenie innego sądu do rozpoznania pisma A. Z. z dnia 22 stycznia 2015 r., w którym żąda wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie od orzekania w sprawie ze skargi A. Z. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bartoszycach w przedmiocie budowy budynku gospodarczego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Pismo A. Z. z dnia 22 stycznia 2015 r., w którym wnosi o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, nie jest wnioskiem o wyłączenie sędziów, o którym mowa w art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", a więc nie wymaga rozpoznania. Z uwagi na brak wniosku o wyłączenie sędziego (sędziów), nie ma podstaw do wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania takiego żądania, na podstawie art. 22 § 3 P.p.s.a.
Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OW 57/14 Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku do rozpoznania wniosku skarżącego o wyłączenie sędziów i referendarzy sądowych orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie. Prawomocnym postanowieniem z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt II SO/Bk 12/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił ten wniosek. W piśmie z dnia 22 grudnia 2014 r. skarżący ponownie wystąpił z żądaniem wyłączenia wszystkich sędziów i referendarzy sądowych orzekających obecnie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie, nie przytaczając jednak żadnych nowych, dodatkowych okoliczności, które nie zostały już wcześniej podniesione i ocenione, a mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności wskazanych sędziów. Pismo to jest polemiką z wcześniejszym, prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 maja 2014 r. o odmowie wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych. Żądanie skarżącego zmierza w istocie rzeczy do uniemożliwienia zakończenia postępowania w tej sprawie.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.