Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] lutego 2013 r. Wojewoda Zachodniopomorski zwrócił się o rozstrzygnięcie przez sąd sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Starostą Sławieńskim w sprawie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku W. O. o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w orzeczeniu Prezydium Powiatowej Rady Narodowej Wydział Rolnictwa i Leśnictwa w Sławnie nr [...] z dnia [...] listopada 1962 r. o wykonaniu aktu nadania w części dotyczącej ustalenia ceny gospodarstwa (działki) poprzez zastąpienie omyłkowo dokonanego wpisu gruntu o nr [...] na oznaczenie prawidłowe [...]. W uzasadnieniu wskazał, że przy piśmie z dnia [...] września 2012 r. geodeta powiatowy w Starostwie Powiatowym w Sławnie przekazał ww. wniosek Wojewodzie, który zwrócił wniosek ze względu na nieprzekazanie go przez organ, lecz przez geodetę i zaznaczył, że organem właściwym w sprawie jest starosta. Postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. starosta odmówił sprostowania omyłki, pouczając jednocześnie o możliwości zaskarżenia rozstrzygnięcia do SKO.
W. O. zaskarżył to postanowienie, które następnie zostało uchylone przez SKO. W uzasadnieniu organ wskazał, że Wojewoda nie mógł odesłać wniosku i przekazać go staroście do załatwienia, lecz jedynie wdać się w spór kompetencyjny. Wydane rozstrzygnięcie cechuje istotne naruszenie prawa – starosta najpierw uznał się niewłaściwy, a potem wydał merytoryczne rozstrzygnięcie w sprawie. Wojewoda wskazał, że stanowisko SKO jest błędne co do twierdzenia, że powstał pomiędzy nim a starostą spór o właściwość, a ponadto SKO samo naruszyło właściwość, gdyż starosta nieprawidłowo pouczył strony o możliwości zaskarżenia postanowienia.
Następnie starosta przesłał wojewodzie akta sprawy w celu ewentualnego podjęcia dalszych działań. W ocenie wojewody nie jest on właściwy do załatwienia przedmiotowej sprawy, gdyż sprostowanie może wydać organ wydający wadliwą decyzję, a w przypadku zmian w strukturze ustala się organ, który przejął kompetencje poprzednika. Sporne orzeczenie zostało wydane na podstawie dekretu z dnia 6 września 1946 r. o ustroju rolnym i osadnictwie na obszarze Ziem Odzyskanych i b. Wolnego Miasta Gdańska oraz dekretu z dnia 6 września 1951 r. o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych oraz ustawy z dnia 25 stycznia 1958 r. o radach narodowych. Dekret z 1951 r. obowiązuje nadal i zgodnie z jego treścią orzeczenie o wykonaniu aktu nadania wydaje obecnie starosta. Wojewoda wniósł o wskazanie organu właściwego w sprawie.
Starosta w piśmie z dnia [...] marca 2013r. adresowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego podzielił pogląd Wojewody i określił siebie jako organ właściwy w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powołanej dalej jako p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość i spory kompetencje. Stosownie zaś do art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosków stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Organy administracji publicznej są zobowiązane z urzędu do ustalenia i przestrzegania swojej właściwości rzeczowej i miejscowej w każdej sprawie. Ustalenie właściwości rzeczowej organu następuje w oparciu o przepisy określające zakres działania tego organu.
Sporem kompetencyjnym jest sytuacja, "w której zachodzi rozbieżność poglądów między organami co do upoważnienia do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia tej samej sprawy administracyjnej, przy czym o tożsamości sprawy można mówić wówczas, gdy mamy do czynienia z identycznością jej podmiotów, przedmiotu (T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, PWN 1996, s. 84).
Jak z powyższego wynika, o sporze kompetencyjnym możemy mówić w sytuacji, kiedy istnieje pomiędzy organami rozbieżność stanowisk, co do zakresu ich kompetencji w odniesieniu do konkretnej, tej samej sprawy administracyjnej, nie ma zaś sporu co do stanu faktycznego i stanu prawnego sprawy. W przeciwnym bowiem razie, kiedy nie ma zgody między organami, co do oceny stanu faktycznego i w oparciu o jakie przepisy (prawa materialnego) należy rozstrzygnąć daną sprawę, nie ma tożsamości sprawy.
Natomiast w rozpoznawanej sprawie w rzeczywistości nie ma sporu kompetencyjnego pomiędzy organami. Wojewoda Zachodniopomorski występując do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego wskazał, że organem właściwym do rozpatrzenia wniosku Władysława Olesiejuka o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w orzeczeniu Prezydium Powiatowej Rady Narodowej Wydział Rolnictwa i Leśnictwa w Sławnie nr [...] z dnia [...] listopada 1962r. o wykonaniu aktu nadania jest Starosta Sławeński. Właściwość starosty wynika wprost z art.6 dekretu z dnia 6 września 1951r.o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych (Dz.U. Nr 46, poz.340) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 24 lipca 1998r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej w związku z reformą ustrojową państwa (Dz.U.
Nr 106, poz.668). Starosta Sławeński w piśmie z dnia [...] marca 2013r. adresowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego podał, że w pełni podziela pogląd Wojewody Zachodniopomorskiego, iż organem właściwym do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku jest starosta, co wynika z wskazanej podstawy prawnej.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 15 § 2 i art. 64 § 3 w zw z art.151 p.p.s.a. oddalił wniosek, albowiem pomiędzy wskazanymi organami nie występuje spór kompetencyjny.