Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Starosta G.i przekazał [...] Wojewódzkiemu Konserwatorowi Zabytków w S. sprawę z wniosku Burmistrza C. o zezwolenie na usunięcie drzew z działki nr [...], której część (wieża widokowa z otoczeniem) jest wpisana do rejestru zabytków. [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w S. wystąpił z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w S. a Starostą G. w tej sprawie. W uzasadnieniu wniosku organ wskazał, że zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2004 r. Nr 92, poz. 880 ze zm.) zezwolenie na usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków wydaje wojewódzki konserwator zabytków. Decyzja nr [...] o wpisie do rejestru zabytków wieży widokowej wraz z otoczeniem przy ul. K. w C. określa, w postaci mapy, granice terenu objętego wpisem do rejestru zabytków.
Część działki nr [...] w obrębie [...] miasta C., na której rosną przedmiotowe drzewa nie jest objęta wpisem do rejestru zabytków. Zatem organem właściwym do wydania zezwolenia na usunięcia drzew rosnących na tej części działki jest Starosta G..
W piśmie z dnia [...]. Starosta G. podniósł, że organem właściwym do wydania zezwolenia na usunięcie drzew rosnących na nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], obręb [...], w mieście C., która jest wpisana do rejestru zabytków jest [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków. Fakt wpisania do rejestru zabytków danej nieruchomości, na której znajduje się wieża widokowa wraz z otoczeniem, a określa to mapa na której naniesiono granice terenu objętego wpisem do rejestru i na której w granicach strefy konserwatorskiej znajdują się drzewa przeznaczone do usunięcia przesądza o właściwości Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków do wydania zezwolenia na usunięcie drzew z tej nieruchomości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Kwestie dotyczące sporów o właściwość i sporów kompetencyjnych jakie powstają między organami administracji publicznej reguluje przepis art. 22 k.p.a. (w sprawach załatwianych w drodze decyzji) oraz art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przez spór o właściwość lub spór kompetencyjny należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia sprawy (spór pozytywny) albo gdy każdy z organów uważa się za niewłaściwy do załatwienia tej sprawy (spór negatywny). Spór taki może powstać w sprawie załatwianej przez organy administracji, należącej do spraw z zakresu administracji publicznej. Podstawowe znaczenie dla wskazania przez Naczelny Sąd Administracyjny organu właściwego do załatwienia sprawy ma poczynienie przez organy administracji ustaleń określających przedmiot sprawy.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że dopiero jednoznaczne wyjaśnienie przez organ co jest przedmiotem sprawy objętej podaniem strony, może być podstawą oceny, że organ, do którego wniesiono podanie nie jest właściwy do załatwienia określonej sprawy z zakresu administracji publicznej, a wobec tego są podstawy do przekazania takiej sprawy innemu właściwemu organowi, a następnie, w przypadku gdyby ten organ uznał się za niewłaściwy, może wystąpić do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu. Obowiązek dokonania ustaleń, od których zależy właściwość organu spoczywa przede wszystkim na organie administracji publicznej, do którego strona wniosła pismo o załatwienie określonej sprawy, a jeżeli sprawa ostatecznym postanowieniem została przekazana innemu organowi obowiązek ten spoczywa na tym organie, przed wystąpieniem z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu (por. postanowienie NSA z dnia 30 września 2004 r., sygn. akt OW 110/04, ONSAiWSA 2005, nr 2, poz. 46).
W pierwszej kolejności należy wskazać, że Starosta G. postanowieniem z dnia [...] przekazał [...] Wojewódzkiemu Konserwatorowi Zabytków wniosek Burmistrza C. w sprawie wydania zezwolenia na usunięcie drzew rosnących na działce nr [...] w obrębie [...] miasta C. (wieża widokowa), podczas gdy w aktach sprawy przekazanych NSA nie ma takiego wniosku Burmistrza C., ponieważ znajduje się jedynie wniosek z dnia [...] o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie wycinki drzew z działki nr [...] i [...], obręb [...], w mieście C.. Ponadto z akt sprawy nie wynika jednoznacznie, o które drzewa chodzi i gdzie te drzewa się znajdują. Wprawdzie w aktach sprawy znajduje się mapa, która ma wskazywać drzewa przeznaczone do wycinki, nie jest ona jednak w żaden sposób urzędowo potwierdzona i nie wynika z niej jasno czy to właśnie te drzewa objęte są wnioskiem Burmistrza Gminy C. o udzielenie zezwolenia na usunięcie.
Oznacza to, że przed wystąpieniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygniecie sporu kompetencyjnego, [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków powinien wpierw jednoznacznie wyjaśnić, z udziałem Burmistrza, które drzewa objęte są wnioskiem o udzielnie zezwolenia na usunięcie i w którym miejscu na terenie działki nr [...] się znajdują. Dopiero po takim wyjaśnieniu można określić organ właściwy do rozpoznania sprawy. Należy bowiem podkreślić, że Sąd nie może dokonywać własnych ustaleń faktycznych, co do okoliczności, których nie wyjaśniły organy administracji.
Z tych względów, skoro nie zostało jednoznacznie wyjaśnione, gdzie rosną drzewa, wniosek [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w S. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego podlega oddaleniu, ponieważ przed wyjaśnieniem tej kwestii nie jest możliwe wskazanie organu właściwego do załatwienia tej sprawy.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art.151 w związku z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.