Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 maja 2018 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wójtem Gminy C. a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w sprawie dotyczącej zalewania przez wody opadowe działki nr [...] w miejscowości [...], należącej do D.P. i J.P.
W powyższym wniosku organ wskazał, że w dniu 7 września 2017 roku do Wójta Gminy C.wpłynęło pismo D.P. o ponowne przeprowadzenie kontroli na działce nr [...] należącej do sąsiadów z uwagi na dlasze zalewanie terenu jego działki. Po otrzymaniu tego wniosku Wójt Gminy C. wszczął postępowanie w sprawie zakłócania stosunków wodnych, w toku którego przesłuchał świadków oraz przeprowadził oględziny terenu. Następnie decyzją z dnia [...] grudnia 2017r. umorzył postępowanie w tej sprawie.
Pismem z dnia 12 stycznia 2018r. Wójt Gminy C. przekazał akta sprawy do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. wskazując, że postępowanie powinien prowadzić ten organ z uwagi na niedopełnienie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. zwrócił otrzymaną dokumentację stwierdzając, że wnioskodawca nie domagał się rozpatrzenia sprawy na gruncie przepisów prawa budowlanego. Pomimo tego Wójt Gminy C. ponownie przekazał dokumentację do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. Uzasadniając wszczęcie sporu kompetencyjnego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. stwierdził, że złożony przez D.P. wniosek dotyczył zalewania przez wody opadowe terenu należącej do niego działki, spowodowane przez zmianę stanu wody na gruncie sąsiednim, które obejmowało zarówno brak odprowadzenia wody z dachu budynku jak i wyłożenie działki kostką brukową.
W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy C. wskazał, że zmiana naturalnego spływu wód opadowych na sąsiednie nieruchomości jest zabroniona zgodnie z § 28 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, wobec czego właściwym do rozpoznania sprawy jest organ nadzoru budowlanego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm - dalej zwanej p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozstrzygania sporów kompetencyjnych pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego a organami administracji rządowej.
Sporem kompetencyjnym jest sytuacja, w której co do zakresu działania organów administracji publicznej zachodzi rozbieżność poglądów, która powinna być usunięta na skutek podjętych w tym kierunku środków prawnych. Spór kompetencyjny może powstać tylko w ramach konkretnej sprawy administracyjnej, która jest przedmiotem prowadzonego postępowania, albo co do której odmówiono nadania biegu postępowaniu. Przesłanką zatem, która jest podstawowa dla ustalenia właściwości rzeczowej, jest przedmiot sprawy administracyjnej. Brak ustalenia przedmiotu sprawy wyłącza dokonanie ustalenia właściwości rzeczowej organu. W razie, gdy strona składa podanie, którego przedmiot nie został ściśle ustalony, organ administracji publicznej obowiązany jest w trybie uregulowanym w art. 64 § 2 k.p.a. wezwać do uzupełnienia podania. Dotyczy to też dokonania takich ustaleń przez organ, które pozwolą na określenie danych mających wpływ tak na właściwość miejscową, jak i rzeczową organów.
Odnosząc uwagi wyżej przedstawione do wniosku Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. stwierdzić trzeba, iż brak jest podstaw do rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego.
Przede wszystkim Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. wskazał, iż wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego ma dotyczyć "rozpoznania wniosku z dnia 7 września 2017r. w sprawie zalewania przez wody opadowe działki nr [...] w miejscowości [...], należącej do D.P. i J. P.". Jest to problematyka, co do której sam wnioskodawca trafnie stwierdził, iż uregulowana została w przepisach ustawy Prawo wodne. Zarówno art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne - wcześniej obowiązującej, jaki i art. 234 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017r. Prawo wodne - aktualnie obowiązującej, określają właściwość organu w tym zakresie, wskazując na Wójta Gminy.
Z kolei jak w dalszej części swego wniosku zauważa organ postępowanie oparte na art. 29 Prawa wodnego zostało w niniejszej sprawie przez Wójta Gminy C. umorzone, czego potwierdzeniem jest znajdująca się w aktach decyzja z dnia [...] grudnia 2017r. Faktem jest więc brak postępowania administracyjnego pozostającego w toku, a nie jest dopuszczalna z uwagi na przedmiot rozpoznawanego wniosku ocena legalności działań organów administracji, co do wydanych rozstrzygnięć. W konsekwencji więc zaistniała sytuacja wyłącza rozpoznanie i rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, bowiem przedmiot sprawy pozostającej w toku nie został na tyle precyzyjnie sformułowany, aby można było określić sprawę, która ma być rozpoznana. Wtedy tylko bowiem jest możliwe wskazanie przez Naczelny Sąd Administracyjny właściwego organu na podstawie art. 15 § 2 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 15 § 2 w związku z art. 151 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.