Uzasadnienie
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w Warszawie Oddział Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych w Łodzi 23 listopada 2023 r. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem znak: O.Ł.D-4.0271.62.2023.ak o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego w trybie art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) pomiędzy nim a Zarządem Województwa Łódzkiego w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku Prezydenta Miasta Zgierza z dnia 31 października 2023 r. znak: UG.6730.188.2023.ŁŚ o uzgodnienie, w trybie art. 106 K.p.a., projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku gospodarczego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na budynek usługowy (lokal handlowy z biurem na wynajem), przewidzianego do realizacji w Z. przy ul. [...] na terenie działek nr ewid. [...] i [...], obręb [...].
Spierające się organy uważają się za niewłaściwe do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku o uzgodnienie warunków zabudowy inwestycji położonej przy ul. [...] bowiem w ocenie Zarządu Dróg Wojewódzkich w Łodzi ulica ta stanowi ciąg drogi krajowej nr [...] i jej odcinek od skrzyżowania DK 91 w Z. do skrzyżowania w S. nie utracił kategorii drogi krajowej, na mocy art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 645 ze zm.) a zatem Zarząd nie może uzgodnić przesłanego mu projektu decyzji o warunkach zabudowy.
Z argumentacją tą nie zgodził się Generalny Dyrektor Dróg Krajowych prezentując we wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego stanowisko, że w związku z faktem oddania do użytkowania inwestycji pn. Projekt i budowa drogi ekspresowej S14 Zachodniej Obwodnicy Łodzi Zad. B – Odcinek II Węzeł Łódź Teofilów (bez węzła) – DK91 w m. Słowik" obejmującej odcinek drogi ekspresowej S14, od km 2+466 do km 16+343 w dniu 14 lipca 2023 r., odcinek drogi publicznej usytuowanej na działce nr [...], obręb [...] m. Z., gdzie planowana inwestycja ma zjazd z drogi publicznej, uzyskał kategorię drogi wojewódzkiej z mocy samego prawa tj. z mocy art. 10 ust. 5 ww. ustawy o drogach publicznych.
Zatem skoro organem uzgadniającym jest właściwy zarządca drogi w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego (art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) to zarządcą drogi wojewódzkiej jaką jest obecnie ul. 3 Maja w Zgierzu zgodnie z art. 19 ust. 2 pkt 2 ustawy o drogach publicznych będzie Zarząd Województwa Łódzkiego.
Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o drogach publicznych odcinek drogi krajowej zastąpiony nowo wybudowanym odcinkiem drogi z chwilą oddania go do użytkowania zostaje pozbawiony dotychczasowej kategorii i zaliczony do kategorii drogi wojewódzkiej. Zdaniem GDDKIA przepis ten ma charakter przepisu lex specjalis, bowiem rozstrzyga o zmianie kategorii drogi publicznej w sposób całkowicie odmienny od ogólnych zasad wskazanych w ustawie o drogach publicznych i jest niezależny od woli podmiotów zainteresowanych. Nie wymaga również wydania odrębnego aktu normatywnego w tym przedmiocie.
W piśmie z 15 grudnia 2023 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad Oddział Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w Łodzi poprzez skrzynkę ePUAP cofnął przedmiotowy wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego z uwagi na wydane przez NSA w dniu 6 grudnia 2023 r. postanowienie w sprawie o sygn. akt II GW 125/23, w treści którego wskazano GDDKiA jako właściwego do załatwienia sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 – dalej jako "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do wniosków na mocy art. 64 § 3 P.p.s.a. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Z powyższego wynika, że podmiot wnoszący wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego do NSA może rozporządzać nim po jego wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu.
Stwierdzając, że w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki niedopuszczalności cofnięcia wniosku z art. 60 P.p.s.a., NSA uznał cofnięcie za skuteczne, co w rezultacie czyni postępowanie sądowe bezprzedmiotowym.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 P.p.s.a., w pkt 1 sentencji umorzył postępowanie sądowe w tej sprawie. O zwrocie wpisu sądowego od wniosku orzeczono w pkt 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.