Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 kwietnia 2008 r. zatytułowanym skargą Prezydent Miasta P. wniósł o uchylenie postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] marca 2008 r. przekazującego sprawę "interwencji E. Ż." dotyczącej "uciążliwości hałasowej w pomieszczeniach mieszkalnych pochodzącej od działalności firmy T." i wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego w tej kwestii między nim a Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w P. Prezydent Miasta P. w swoim piśmie wskazał, że w trakcie rozpatrywania zgłoszonej interwencji zostały przeprowadzone pomiary natężenia hałasu w mieszkaniu E. Ż., a wyniki tych pomiarów wykazały przekroczenie dopuszczalnych norm dla pomieszczeń mieszkalnych. W ocenie wnioskodawcy brak jest podstaw do zastosowania uregulowań zawartych w ustawie Prawo ochrony środowiska oraz w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r., bowiem normy określone w w/w rozporządzeniu nie dotyczą pomieszczeń mieszkalnych i innych, lecz wyłącznie terenów zewnętrznych. Wobec tego postanowieniem z dnia [...].11.2007 r. przekazano sprawę do rozpatrzenia do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P., który na to postanowienie wniósł zażalenie, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia [...].01.2008 r. stwierdziło niedopuszczalność tegoż zażalenia.
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. postanowieniem z dnia [...] marca 2008 r. przekazał sprawę "interwencji E. W." ponownie do Prezydenta Miasta P. Odpowiedź na powyższe pismo złożył Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. wnosząc o oddalenie "skargi" w zakresie rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego.
Zdaniem Inspektora Sanitarnego nie istnieje materialnoprawna podstawa do jego działań w zakresie nakazania jednostce gospodarczej podjęcia czynności powodujących zmniejszenie natężenia hałasu przenikającego do lokali mieszkalnych. Organ wskazał też, iż wobec braku przepisów prawa materialnego wskazujących, że organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej są właściwe do władczej ingerencji w działalność restauracji przekraczającej dopuszczalne normy hałasu odbierane w lokalach mieszkalnych brak jest uzasadnienia dla wytoczenia sporu kompetencyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwanej p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozstrzygania sporów kompetencyjnych pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego a organami administracji rządowej.
Sporem kompetencyjnym jest sytuacja prawna, w której co do zakresu działania organów administracji publicznej zachodzi rozbieżność poglądów, która powinna być usunięta na skutek podjętych w tym kierunku środków prawnych. Spór kompetencyjny ma miejsce wtedy, gdy w postępowaniu przed organami chodzi o rozstrzygnięcie sprawy pomiędzy tymi samymi stronami, dotyczącej tego samego przedmiotu, przy zastosowaniu tej samej podstawy prawnej. Spór kompetencyjny może więc powstać tylko w ramach konkretnej sprawy administracyjnej, która jest przedmiotem prowadzonego postępowania, albo co do której odmówiono nadania biegu postępowaniu. Przesłanką zatem, która jest podstawowa dla ustalenia właściwości rzeczowej, jest przedmiot sprawy administracyjnej. W razie, gdy strona składa podanie, którego przedmiot nie został ściśle ustalony, organ administracji publicznej obowiązany jest w trybie uregulowanym w art. 64 § 2 k.p.a. wezwać do uzupełnienia podania.
Odnosząc uwagi wyżej przedstawione do wniosku Prezydenta Miasta P. stwierdzić trzeba, iż brak jest podstaw do rozstrzygnięcia przedstawionego we wniosku sporu kompetencyjnego oraz podstaw do uchylenia postanowienia wydanego przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego.
Przede wszystkim w swym wniosku Prezydent wskazał, iż wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego ma dotyczyć "uciążliwości hałasowej w pomieszczeniach mieszkalnych pochodzącej od działalności firmy". Usunięcie "uciążliwości hałasowej" jak określił to wnioskodawca może wiązać się z regulacją, o której mowa w art. 144 k.c. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2003 r., sygn. akt I CKN 497/01 LEX nr 121698) i w tym wypadku istniałaby konieczność wystąpienia przez zainteresowane podmioty do sądu powszechnego ze stosownym roszczeniem.
Nie można jednak wykluczyć, iż zagadnienie wskazane w rozpatrywanym wniosku wiąże się też z kwestią sposobu użytkowania obiektu budowlanego, czy też ze zmianą sposobu użytkowania, o jakim mowa w ustawie Prawo budowlane, wymagającym zgody właściwego organu administracji na przeznaczenie danego obiektu do określonego rodzaju użytkowania, czy też zintensyfikowanie dotychczasowego sposobu użytkowania obiektu. Zagadnień z jakimi możliwe byłoby powiązanie "uciążliwości hałasowej" emitowanej przez lokal prowadzący działalność gospodarczą jest wiele, a wyżej wymieniono jedynie kilka przykładowych rozwiązań, które zresztą się nie wykluczają.
Tymczasem w przedmiotowej sprawie wniosek Prezydenta poszukuje w zasadzie takiego zdefiniowania przedmiotu sprawy, który pozwoliłby na odniesienie się do zgłoszonej przez stronę "interwencji", przy czym sam organ nie podjął takich czynności, które pozwoliłyby na określenie przedmiotu, a następnie na podjęcie takich działań, które zmierzałyby do usunięcia źródła przekraczającego dopuszczalne normy hałasu.
W konsekwencji więc zaistniała sytuacja wyłącza rozpoznanie i rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, bowiem przedmiot sprawy nie został na tyle precyzyjnie sformułowany, aby można było określić sprawę, która ma być rozpoznana. Wtedy tylko bowiem jest możliwość wskazania przez Naczelny Sąd Administracyjny właściwego organu na podstawie art. 15 § 2 p.p.s.a.
Odnosząc się do zawartego w przedmiotowym wniosku żądania Prezydenta o uchylenie postanowienia przekazującego sprawę interwencji wnioskodawcy stwierdzić należy, iż rozpatrzenie takiego wniosku przez Naczelny Sąd Administracyjny zgłoszonego wraz z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego nie jest dopuszczalne, bowiem ocena legalności rozstrzygnięć administracyjnych wymaga zachowania trybu przewidzianego w obowiązujących przepisach.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 15 § 2 w związku z art. 151 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.