Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 30 sierpnia 2017 r., sygn. akt II OW 33/17

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Jacek Chlebny przewodniczący
Sędzia NSA Zofia Flasińska sprawozdawca
Sędzia NSA Małgorzata Miron
Rozpoznanie
w dniu 30 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta K. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Prezydentem Miasta K. a [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w K. w przedmiocie wskazania organu właściwego do załatwienia
Sprawa
sprawy z wniosku D. M. z dnia 7 lipca 2016 r.

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić wniosek.

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia 13 kwietnia 2017 r. Prezydent Miasta K. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w K. w przedmiocie wskazania organu właściwego do załatwienia sprawy z wniosku D. M. z dnia 7 lipca 2016 r. o prolongowanie decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] grudnia 2012 r. lub wydanie nowej decyzji zezwalającej na usunięcie drzew.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że Prezydent Miasta K. pismem z dnia 10 sierpnia 2016 r. przekazał sprawę do rozpoznania [...] Wojewódzkiemu Konserwatorowi Zabytków w K., gdyż nieruchomość, na której rosną drzewa położona jest w obszarze układu urbanistycznego [...] wpisanego do rejestru zabytków pod nr [...] dnia [...] października 1981 r.

W odpowiedzi na wniosek, [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w K. pismem wskazał, że właściwym do rozpoznania wniosku jest Prezydent Miasta K. jako organ, który wydał decyzję ostateczną w tej sprawie. Ponadto decyzja ta została wydana [...] listopada 2012 r., czyli przed datą 19 października 2015 r. (tj. uchwała NSA z dnia 19 października 2015 r., sygn. II OPS 3/15), a Wojewódzki Konserwator Zabytków jest właściwy rzeczowo wyłącznie w zakresie spraw wszczętych po tej dacie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej p.p.s.a.).

O sporze kompetencyjnym możemy mówić jedynie wówczas, gdy pomiędzy organami istnieje rozbieżność stanowisk, co do zakresu ich kompetencji w odniesieniu do konkretnej, tej samej sprawy administracyjnej, zaś stan faktyczny jak i prawny sprawy pozostają niesporne. Rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego wymaga precyzyjnego sformułowania przedmiotu tego sporu, tj. w sposób umożliwiający określenie sprawy, która ma być rozpoznana. Naczelny Sąd Administracyjny nie może samodzielnie domniemywać zakresu przedmiotowego sprawy, która ma być rozstrzygnięta przez właściwy organ w sytuacji braku prawidłowego ustalenia jej stanu faktycznego. Sąd nie dysponuje środkami prawnymi, które pozwalałyby na przeprowadzenie postępowania dowodowego w zakresie objętym wnioskiem. Ustalenie stanu faktycznego i określenie przedmiotu sprawy należy do organów administracji publicznej.

W tej sprawie D. M. wniósł w piśmie z dnia 7 lipca 2016 r. o prolongowanie (zmianę) decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] grudnia 2012 r. lub wydanie nowej decyzji z takimi samymi warunkami, zezwalającej na usunięcie drzew. W sprawie tej nie zostało więc ustalone co jest przedmiotem żądania strony, czy zmiana decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] grudnia 2012 r. czy wydanie nowej decyzji zezwalającej na usunięcie drzew. Naczelny Sąd Administracyjny nie może samodzielnie domniemywać zakresu przedmiotowego sprawy, która ma być rozstrzygnięta. Precyzyjne określenie przedmiotu żądania strony jest konieczne, gdyż w przypadku zmiany decyzji w trybie art. 154 i 155 k.p.a. właściwość organu wynika wprost z tego przepisu.

Natomiast właściwość organu do wydania zezwolenia na wycięcie drzew wynika z przepisów prawa materialnego, tj. art. 83 a ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2013 r. poz. 627 ze zm.), a wykładnię tego przepisu przedstawił Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 19 października 2015 r., sygn. akt II OPS 3/15 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. art.151 w związku z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.