Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 lutego 2019 r. Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w B. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim, a Starostą Powiatu B. w sprawie wyłączenia z produkcji gruntów sklasyfikowanych jako LzIV, na działce nr [...], obręb ewidencyjny [...], gmina [...], domagając się wskazania Starosty Powiatu B. jako organu właściwego w sprawie.
W uzasadnieniu wskazano, iż [...] S.A. z siedzibą w L. wystąpiła do Starosty Powiatu B. o wydanie decyzji zezwalającej na wyłączenie gruntów leśnych z produkcji w działce nr [...] pod budowę stacji transformatorowej. Wniosek ten został przekazany przez Starostę wnioskodawcy, gdyż Starosta uznał, że wniosek ten dotyczy bezspornie gruntów leśnych, dlatego to Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w B. jest właściwy na podstawie art. 5 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1161).
Zdaniem Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w B. nie jest on właściwy w sprawie, gdyż w działce nr [...] brak jest gruntu oznaczonego jako Ls (las), ale znajdują się na niej grunty oznaczonej jako LzIV – grunty zadrzewione i zakrzewione o powierzchni 0,0700 ha. Grunty te nie spełniają normatywnej przesłanki w zakresie powierzchni, aby można było je uznać za "las", jednakże odpowiadają one definicji gruntów rolnych zawartej w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. W tej sytuacji właściwym do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku jest Starosta Powiatu B. W odpowiedzi na wniosek Starosta Powiatu B. zauważył, że wniosek ten został rutynowo przekazany Dyrektorowi Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w B., gdyż wynikało z niego, że Spółka domaga się trwałego wyłączenia gruntów leśnych z produkcji, więc organ nie zweryfikował czy w ewidencji gruntów i budynków działka nr [...] występuje i czy zawiera w użytkach grunty leśne lub nawet zadrzewione i zakrzewione.
Aktualnie dokonano takiej weryfikacji i ustalono, że działka nr [...] obręb ewidencyjny [...], gmina [...] posiada w użytkach gruntowych funkcję terenów przeznaczonych pod drogę (pow. 0,0330 ha) – teren oznaczony symbolem Tp, a więc grunty w niej nie są ani leśne, ani zadrzewione i zakrzewione. Właścicielem działki jest Powiat B., a nie [...] sp. z o.o. Zatem, zdaniem Starosty, w sprawie nie chodzi Spółce o trwałe wyłączenie z produkcji gruntów leśnych, ale o wyrażenie zgody na lokalizację stacji transformatorowej, linii kablowej SN oraz nN. W tej sytuacji, jak zaznaczono, właściwym do rozpatrzenia wniosku Spółki jest Powiatowy Zarząd Dróg w B. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na podstawie art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje spory o właściwość powstałe pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej.
W niniejszej sprawie zaistniał spór kompetencyjny pomiędzy Dyrektorem Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w B., a Starostą Powiatu B. Jak bowiem wynika z akt sprawy Starosta przekazał ww. Dyrektorowi Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych wniosek z dnia 17 stycznia 2019 r. o wyłączenie trwałe z produkcji gruntów leśnych o pow. 0,00668 ha, stanowiących część działki nr [...], pod budowę stacji transformatorowej oraz linii kablowych. Podstawę przekazania stanowił art. 5 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, z którego wynika, że co do zasady organem właściwym w sprawach ochrony gruntów leśnych jest dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych. Po przekazaniu wniosku Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w B. dokonał analizy danych przedmiotowej działki stwierdzając, że w działce nr [...] brak jest gruntu oznaczonego jako Ls – las. Okoliczności tej Starosta nie zaprzeczył. Na działce tej stwierdzono jednak występowanie gruntu oznaczonego jako LzIV – grunty zadrzewione i zakrzewione o powierzchni 0,0700 ha.
Z treści art. 2 ust. 2 ustawy o gruntach rolnych i leśnych wynika, że gruntami leśnymi są grunty: określone jako lasy w przepisach o lasach (pkt 1); zrekultywowane dla potrzeb gospodarki leśnej (pkt 2); pod drogami dojazdowymi do gruntów leśnych (pkt 3). Przepis art. 3 ustawy o lasach stanowi, że lasem w rozumieniu ustawy jest grunt: (1) zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi) - drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub przejściowo jej pozbawiony: przeznaczony do produkcji leśnej (a), stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego (b) albo wpisany do rejestru zabytków (c); (2) związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne.
O tym czy dany grunt jest gruntem leśnym w rozumieniu przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych decyduje wyłącznie to, czy spełnia on przesłanki z art. 3 ustawy o lasach w zw. z art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych albo pozostałe przesłanki z art. 2 ust. 2 pkt 2 lub 3 ww. ustawy. W tej sprawie będąca przedmiotem postępowania o wyłączenie z produkcji, zakrzewiona i zadrzewiona część działki [...] ma pow. 0,0700 ha, co oznacza, że nie spełnia normatywnej przesłanki w zakresie powierzchni, aby grunt ten mógł być uznany za las. Ponadto z akt sprawy nie wynika, by przedmiotowa nieruchomość była objęta uproszczonym planem urządzania lasu, który sporządza się dla lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa.
Natomiast za grunt rolny uznawany jest m.in. grunt pod zadrzewieniami i zakrzewieniami śródpolnymi (art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych).
Stosownie zaś do § 68 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 393) grunty leśne dzielą się na: lasy, oznaczone symbolem - Ls (pkt 1) oraz grunty zadrzewione i zakrzewione, oznaczone symbolem – Lz (§ 2).
Powyższe nie przesądza jednakże, że w sprawie mamy do czynienia z lasem, skoro przedmiotowy fragment działki oznaczony jako LzIV nie spełnia warunków ustawowej definicji lasu, o której mowa w art. 3 ustawy o lasach w zw. z art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych oraz nie jest gruntem leśnym o którym mowa w art. 2 ust. 2 pkt 2 i 3 ww. ustawy.
Mając zatem na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że organem właściwym do rozpatrzenia wniosku z dnia 17 stycznia 2019 r. jest Starosta Powiatu B. Dlatego, na podstawie art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.