Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 20 kwietnia 2017 r. Prezydent Miasta K. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w K. i Marszałkiem Województwa [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do załatwienia sprawy o umorzenie opłaty za wycięcie drzewa nałożonej na Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia [...] października 2014 r. poprzez wskazanie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zbytków jako organ właściwy w sprawie.
Prezydent wskazał, że pismem z dnia 12 lutego 2016 r. Wydział Kształtowania Środowiska Urzędu Miasta K. skierował sprawę o umorzenie przedmiotowej opłaty do Dyrektora Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa M., działającego w tym zakresie z upoważnienia Marszałka Województwa M. Prezydent stanął na stanowisku, że w wyniku nowelizacji ustawy o ochronie przyrody od 1 stycznia 2016 r. kompetencje do wydania zezwolenia na wycinkę drzew w odniesieniu do nieruchomości będących własnością gminy przejął Marszałek Województwa. Marszałek przekazał sprawę [...] Wojewódzkiemu Konserwatorowi Zabytków w K. wskazując, że przedmiotowe drzewo rośnie na terenie nieruchomości położonej w układzie urbanistycznym [...] wpisanym do rejestru zabytków po numerem [...].
W odpowiedzi na wniosek [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w K. wskazał, że jest organem właściwym w sprawach, w których decyzja została wydana po 19 października 2015 r., tj. po dniu wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały w sprawie II OPS 3/15. Wniósł o wskazanie Prezydenta Miasta K. jako organu właściwego do rozpoznania sprawy.
W odpowiedzi na wniosek Marszałek Województwa M. wniósł o wskazanie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. jako właściwego do rozpoznania sprawy, bowiem drzewo objęte decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia [...] października 2014 r. rosło na terenie nieruchomości położonej w układzie urbanistycznym wpisanym do rejestru zabytków. Ponadto Marszałek wskazał, że pismem z dnia 30 maja 2016 r. Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. poinformował wszystkie będące w sporze organy, że drzewo nie zostało usunięte i zwrócił się o wygaszenie decyzji z dnia [...] października 2014 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej p.p.s.a.).
O sporze kompetencyjnym możemy mówić jedynie wówczas, gdy pomiędzy organami istnieje rozbieżność stanowisk, co do zakresu ich kompetencji w odniesieniu do konkretnej, tej samej sprawy administracyjnej, zaś stan faktyczny jak i prawny sprawy pozostają niesporne. Rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego wymaga precyzyjnego sformułowania przedmiotu tego sporu, tj. w sposób umożliwiający określenie sprawy, która ma być rozpoznana. Naczelny Sąd Administracyjny nie może samodzielnie domniemywać zakresu przedmiotowego sprawy, która ma być rozstrzygnięta przez właściwy organ w sytuacji braku prawidłowego ustalenia jej stanu faktycznego. Sąd nie dysponuje środkami prawnymi, które pozwalałyby na przeprowadzenie postępowania dowodowego w zakresie objętym wnioskiem. Ustalenie stanu faktycznego i określenie przedmiotu sprawy należy do organów administracji publicznej.
W tej sprawie pismem z dnia 12 lutego 2016 r. Wydział Kształtowania Środowiska Urzędu Miasta K. skierował sprawę o umorzenie przedmiotowej opłaty do Dyrektora Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa M. działającego w tym zakresie z upoważnienia Marszałka Województwa M. Następnie pismem z dnia 30 maja 2016 r. Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. poinformował wszystkie będące w sporze organy, że drzewo nie zostało usunięte i zwrócił się o wygaszenie decyzji z dnia [...] października 2014 r. W sprawie tej nie zostało więc ustalone co jest przedmiotem żądania strony, czy umorzenie opłaty czy stwierdzenie wygaśnięcia decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny nie może samodzielnie domniemywać zakresu przedmiotowego sprawy, która ma być rozstrzygnięta. Precyzyjne określenie przedmiotu żądania strony jest konieczne, gdyż w przypadku stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w trybie art. 162 § 1 k.p.a. właściwość organu wynika wprost z tego przepisu.
Natomiast właściwość organu do umorzenia naliczonej opłaty za wycięcie drzew wynika z przepisów prawa materialnego, tj. art. 84 ust. 8 w zw. z art. 84 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2013 r. poz. 627 ze zm.). Tego rodzaju sprawy załatwia organ właściwy do wydania zezwolenia, a - zgodnie z art. 83 a ust. 1 ustawy i wykładnią tego przepisu przyjętą przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 19 października 2015 r., sygn. akt II OPS 3/15 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl) - organem tym jest właściwy wojewódzki konserwator zabytków.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. art. 151 w zw. z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.