Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przedstawił sprawę o wyznaczenie innego sądu do rozpoznania pisma A. Z. z dnia 9 grudnia 2014 r. o wyłączenie sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie od orzekania w sprawie z wniosku A. Z. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy Bartoszyce w trybie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (sygn. akt II SO/Ol 39/12).
Z akt sprawy wynika, że prawomocnym postanowieniem z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt II SO/Bk 10/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek skarżącego z dnia 24 lutego 2014 r. o wyłączenie sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie od orzekania w tej sprawie.
W piśmie z dnia 9 grudnia 2014 r. skarżący ponownie wystąpił z żądaniem wyłączenia wszystkich sędziów i referendarzy sądowych orzekających obecnie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W piśmie z dnia 9 grudnia 2014 r. skarżący po raz kolejny żąda wyłączenia wszystkich sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, nie przytaczając jednak żadnych nowych, dodatkowych okoliczności, które nie zostały już wcześniej podniesione i ocenione, a mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności wskazanych sędziów. Pismo to jest w istocie polemiką z wcześniejszym, prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 maja 2014 r. o odmowie wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych. Żądanie skarżącego zmierza w istocie rzeczy do uniemożliwienia rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że pismo skarżącego z dnia 9 grudnia 2014 r. nie jest wnioskiem o wyłączenie sędziów, o którym mowa w art. 19 p.p.s.a., a więc nie wymaga rozpoznania. Z uwagi na brak wniosku o wyłączenie sędziego (sędziów), nie ma podstaw do wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania takiego żądania, na podstawie art. 22 § 3 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.