Uzasadnienie
Wnioskiem z 15 czerwca 2016 r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego przez wskazanie Starosty Inowrocławskiego jako organu właściwego do rozpoznania wniosku Rejonowego Zarządu Infrastruktury o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzania ścieków z terenu kompleksu wojskowego [...] w miejscowości [...] istniejącym wylotem do rowu R-D3.
W uzasadnieniu wniosku Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku wyjaśnił, że wniosek o wydanie pozwolenia wodnoprawnego wpłynął do Starosty Inowrocławskiego, który uznał się niewłaściwy w sprawie stwierdzając, że kompleks wojskowy jest terenem zamkniętym. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku podkreślił jednak, że w tym wypadku decydujące znaczenie ma, że wylot ścieków znajduje się poza terenem zamkniętym i tam też odbywa się szczególne korzystanie z wód, zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 37 pkt 2 ustawy z 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U z 2015 r., poz. 469 ze zm. – dalej jako "Prawo wodne").
W odpowiedzi na wniosek Starosta Inowrocławski wskazał, że teren z którego będą odprowadzane wody opadowe, a więc teren na którym nastąpi szczególne korzystanie z wód, należy do terenów zamkniętych, co uzasadnia właściwość Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Jednak, o sporze w rozumieniu powyższych przepisów, można mówić dopiero wtedy, kiedy organy zainteresowane w sprawie w drodze wszelkich dostępnych metod wykładni prawa, analizując wszystkie obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, dojdą do przekonania, że nie są w stanie jednoznacznie określić, który z nich jest właściwy w sprawie.
Ogólna właściwość organów do wydawania pozwoleń wodnoprawnych została uregulowana w art. 140 Prawa wodnego. Zasadą jest, że organem właściwym do wydawania pozwoleń wodnoprawnych jest starosta, wykonujący to zadanie jako zadanie z zakresu administracji rządowej (art. 140 ust. 1 Prawo wodnego). Ustawodawca przewidział jednak dwa wyjątki od tej zasady wskazując konkretne przypadki, w których organem właściwym jest marszałek województwa (art. 140 ust. 2 Prawa wodnego) oraz kiedy organem właściwym jest dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej (art. 140 ust. 2a Prawa wodnego). Dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej wydaje wszystkie pozwolenia wodnoprawne wymagane dla przedsięwzięć, w przypadku gdy szczególne korzystanie z wód lub wykonanie urządzeń wodnych dotyczące tych przedsięwzięć, w całości lub w części odbywa się na terenach zamkniętych, a odrębne przepisy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 37 pkt 2 Prawa wodnego, szczególnym korzystaniem z wód jest korzystanie wykraczające poza korzystanie powszechne lub zwykłe, w szczególności wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi. Błędnie jednak zakłada Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku, że wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi odbywa się jedynie w miejscu, gdzie znajduje się wylot urządzenia wodnoprawnego. Z treści załączonego do wniosku operatu wodnoprawnego wynika, że inwestycja polega w szczególności na rozbudowie i modernizacji istniejącej oczyszczalni ścieków, która docelowo będzie odprowadzać ścieki z będącej terenem zamkniętym jednostki wojskowej nr [...] (kompleks [...]) do rowu melioracyjnego za pomocą istniejącego już wylotu. Chodzi zatem o inwestycję wykraczającą znacznie poza jedynie wylot do rowu melioracyjnego, a szczególne korzystanie z wód odbywać się będzie w całym "systemie" odprowadzania wód z terenu kompleksu wojskowego.
Jak już wyżej wskazano, dyrektor regionalnego zarządu wydaje wszystkie pozwolenia wodnoprawne wymagane dla przedsięwzięć, w przypadku gdy szczególne korzystanie z wód, w całości lub chociaż w części odbywa się na terenach zamkniętych. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że szczególne korzystanie z wód ma się odbywać przynajmniej w części na terenie zamkniętym, co uzasadnia właściwość Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku.
Z tych przyczyn i na podstawie art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 oraz art. 4 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.