Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 21 czerwca 2005 r., II SO/Lu 101/05 wyłączył wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie od rozpoznania sprawy ze skargi Michała P. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rz. z dnia 17 lutego 2005 r., (...). Na skutek tego sprawa ta nie może być rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie.
Wprawdzie przepis art. 22 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ nie mówi wprost, że w takim przypadku Naczelny Sąd Administracyjny wyznacza inny sąd do rozpoznania sprawy, to jednak należy przyjąć, że skoro Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do wyznaczenia innego sądu do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego, to tym samym jest właściwy do wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy, jeżeli na skutek wyłączenia wszystkich sędziów sądu właściwego do rozpoznania sprawy, sąd ten nie może rozpoznać sprawy. Nie jest bowiem możliwy do zaakceptowania pogląd i taka wykładnia przepisu art. 22 par. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która pozbawiałaby stronę prawa do rozpoznania jej skargi przez sąd administracyjny.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył do rozpoznania sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie.