Postanowienie NSA z 21 grudnia 2006 r., II OW 46/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 21 grudnia 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Bielsku Podlaskim z dnia 14 sierpnia 2006r., o rozstrzygnięcie sporu o kompetencyjnego między Wójtem Gminy Orla a Państwowym Inspektorem Sanitarnym w Bielsku Podlaskim w przedmiocie rozpoznania podania zawierającego skargę na uciążliwości związane ze składowaniem bel z sianokiszonką oraz z wyciekiem gnojowicy postanawia:

Skład

Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Ryms /spr./ Sędziowie Sędzia NSA Jacek Chlebny Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski
Anna Sidorowska protokolant

Sentencja

wskazać Wójta Gminy Orla jako organ właściwy do rozpoznania sprawy z wniosku I. J.

Uzasadnienie

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Bielsku Podlaskim wystąpił o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między tym organem a Wójtem Gminy Orla w sprawie wszczętej podaniem I. J. o podjęcie interwencji w związku ze składowaniem przez A. T. przy granicy z jej działką sianokiszonki oraz wyciekiem gnojowicy na jej posesję. Zdaniem Powiatowego Inspektora Sanitarnego przekazanie tej sprawy przez Wójta Gminy Orla organowi inspekcji sanitarnej było wadliwe, ponieważ sprawa powinna być załatwiona w ramach kompetencji wójta na podstawie ustawy z dnia 13 września1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2005 r., Nr 236, poz. 2008).

W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy Orla zajął stanowisko, iż nie jest organem właściwym do załatwienia tej sprawy, ponieważ sianokiszonka składowana na nieruchomości A. T. nie jest odpadem komunalnym, co oznacza, że w tym zakresie sprawę powinien załatwić organ inspekcji weterynaryjnej jako sprawę dotyczącą stosowania pasz na podstawie ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o środkach żywienia zwierząt (Dz. U. z 2005 r. Nr 255, po, 2143) oraz ustawy z dnia 22 lipca 2006 r. o paszach (Dz. U. Nr 144, poz. 1045), natomiast gnojowica składowana w zbiorniku nie jest ściekiem, co oznacza, że w tym zakresie sprawę powinien załatwić organ inspekcji ochrony środowiska jako sprawę dotyczącą przechowywania nawozów na podstawie ustawy z dnia 26 lipca 2000 r. o nawozach i nawożeniu (Dz. U. Nr 89, poz. 991 ze zm.) oraz ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2002 r., Nr 112, poz. 982 ze zm.).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Z akt sprawy wynika, iż pismo I. J. z dnia 13 lipca 2006 r., adresowane do Wójta Gminy Orla, z prośbą o zajęcie się sprawą składowania sianokiszonki przy granicy jej nieruchomości oraz odprowadzania gnojowicy na jej nieruchomości, zostało przekazane przez Wójta Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w Bielsku Podlaskim postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2006 r. z uzasadnieniem, że ten organ jest właściwy do załatwienia sprawy na podstawie ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 r., Nr 122, poz. 851), ponieważ chodzi o rozpatrzenie stanu sanitarnego, higieny środowiska, czystości powietrza atmosferycznego, gleby, wód i innych elementów środowiska.

Kwestie dotyczącą sporów o właściwość i sporów kompetencyjnych jakie powstają między organami administracji publicznej reguluje przepis art. 22 k.p.a. (w sprawach załatwianych w drodze decyzji) oraz art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przez spór należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia sprawy (spór pozytywny) albo gdy każdy z organów uważa się za niewłaściwy do załatwienia tej sprawy (spór negatywny). Spór może powstać w sprawie załatwianej przez organy administracji, należącej do spraw z zakresu administracji publicznej.

Zakres przedmiotowej sprawy wyznacza pismo I. J. z dnia 13 lipca 2006 r. Z pisma tego jednoznacznie wynika, że I. J. zwraca się do Wójta Gminy Orla z prośbą o zajęcie się sprawą składowania przez właściciela sąsiedniej nieruchomości sianokiszonki przy granicy jej nieruchomości oraz odprowadzania gnojowicy na jej nieruchomość, na skutek czego na jej nieruchomość oddziaływują "nieprzyjemne zapachy". Zatem przedmiotem postępowania, stosownie do tak sformułowanego żądania, jest zagadnienie utrzymania porządku i czystości na nieruchomości sąsiedniej względem nieruchomości skarżącej. Nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem Wójta Gminy Orla, iż sprawa, której załatwienia domaga się I. J. dotyczy oceny jakości paszy stosowanej przez sąsiada oraz przechowywania nawozów i dlatego w tej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 22 lipca 2006 r. o paszach, z dnia 26 lipca 2000 r. o nawozach i nawożeniu oraz ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska.

Wymagania w zakresie utrzymania czystości i porządku na terenie nieruchomości przez jej właściciela określa ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, która określa jednocześnie, że nadzór nad jej przestrzeganiem sprawuje wójt (burmistrz, prezydent). Stosownie do art. 5 ust. 7 ustawy o utrzymaniu porządku i czystości w gminach, w przypadku stwierdzenia niewykonywania obowiązków określonych w tej ustawie przez właściciela nieruchomości wójt (burmistrz, prezydent) wydaje decyzję nakazującą wykonanie obowiązku.

Z przytoczonych względów należało wskazać Wójta Gminy Orla jako organ właściwy do rozpoznania sprawy w zakresie określonym w podaniu I. J. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 15 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.