Uzasadnienie
Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Warszawie pismem z dnia 25 czerwca 2010 r., wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego pomiędzy Mazowieckim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Warszawie a Starostą Wołomińskim w przedmiocie rozpatrzenia skargi W. S. z dnia 9 kwietnia 2010 r. dotyczącego łamania prawa przez Z. A., który pełnił obowiązki Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wołominie.
Jak wynika z wniosku, pismem z dnia 9 kwietnia 2010 r. W. S. wniósł do Starosty Wołomińskiego skargę na Z. A. pełniącego obowiązki Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o nienależyte wykonywanie obowiązków i naruszenie praworządności polegające na naruszeniu prawa i nieudzieleniu żądanej informacji publicznej będącej w jego posiadaniu.
Starosta Wołomiński pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...], na podstawie art. 231 k.p.a., przekazał skargę W. S. z dnia 9 kwietnia 2010 r. do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie, jako organu właściwego do rozpatrzenia skargi.
W uzasadnieniu wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego wskazano, iż skargi Wiesława Stańczaka dotyczą konkretnej osoby pełniącej obowiązki. Wnosi się o wyciągnięcie konsekwencji służbowych i dyscyplinarnych w stosunku do Z. A. oraz odwołanie go ze stanowiska pełniącego obowiązki Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wołominie.
Podniesiono też, iż zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) właściwy miejscowo wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego sprawuje nad powiatowym inspektorem nadzoru budowlanego wyłącznie nadzór instancyjny. Natomiast na mocy ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej w związku z reformą ustrojową (Dz. U. Nr 106, poz. 668) nadzór nad powiatowym inspektorem nadzoru budowlanego sprawuje starosta będący zwierzchnikiem administracji zespolonej w powiecie oraz pełniący w stosunku do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego funkcję pracodawcy w rozumieniu Kodeksu pracy. Powołano się również na art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.), zgodnie z którym starosta jest kierownikiem starostwa powiatowego oraz zwierzchnikiem służbowym pracowników starostwa i kierowników jednostek organizacyjnych powiatu oraz zwierzchnikiem powiatowych służb, inspekcji i staży, realizuje wobec nich czynności w sprawach z zakresu prawa pracy (art. 35 ust. 3 pkt 1 powołanej ustawy).
Jednocześnie z art. 38a ww. ustawy wynika, iż w celu realizacji zadań starosty w zakresie zwierzchnictwa nad wyżej wymienionymi instytucjami powołuje się komisję do której należy m.in. ocena pracy powiatowych służb, inspekcji i straży.
Dodatkowo na podstawie art. 229 pkt 4 k.p.a. rada powiatu sprawuje nadzór nad organami nadzoru budowlanego i to ona jest właściwa do rozpoznawania skarg na powiatowego inspektora nadzoru budowlanego dotyczących jego zadań i działalności.
Starosta Wołomiński w piśmie z dnia 4 sierpnia 2010 r. wskazał, iż treść skargi W. S. odnosi się do spraw należących do organów nadzoru budowlanego oraz do postępowania administracyjnego wynikającego z ustawy z dnia 6 września 2001 r. (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) o dostępie do informacji publicznej. Nieudzielenie żądanej informacji publicznej przez powiatowego inspektora nadzoru budowlanego otwiera możliwość złożenia skargi na bezczynność organu. Natomiast wskazanie przez skarżącego personalnie imienia i nazwiska osoby która sprawuje funkcję powiatowego inspektora nadzoru budowlanego nie może automatycznie przenosić relacji organów nadzoru budowlanego na grunt zwierzchnictwa i relacji pracowniczych określonych w art. 35 ust. 2 i 3 ustawy o samorządzie powiatowym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość oraz spory kompetencyjne w przypadkach określonych w art. 4 p.p.s.a. oraz w art. 22 § 1 i 2 k.p.a.
Po pierwsze należy zauważyć, że w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia ze sporem kompetencyjnym w rozumieniu ustawowym (k.p.a., p.p.s.a.), bowiem Starosta Wołomiński skargę W. S. przekazał Mazowieckiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 231 k.p.a. Tymczasem spory pomiędzy organami wynikłe na tle Działu VIII (Skargi i wnioski) Kodeksu postępowania administracyjnego, nie są sporami kompetencyjnymi, czy też sprawami o właściwość, o których mowa w art. 22 k.p.a. oraz w art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a. (postanowienia NSA: z 5 stycznia 2005 r., OW 156/04, niepubl.; z 7 października 2005 r., II OW 53/05, niepubl.; z 25 lipca 2007 r., II OW 48/07; A. Skoczylas, Rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość przez NSA, wyd. 1, Warszawa 2008, s. 40 i nast.).
Natomiast należy zgodzić się z poglądem Starosty Wołomińskiego, wyrażonym w piśmie z dnia 4 sierpnia 2010 r., iż z treści pisma W. S. wynika, że kwestie tam poruszane dotyczą spraw z zakresu Prawa budowlanego oraz kompetencji organów nadzoru budowlanego. Jednak aby ustalić prawidłowo właściwość organu, należy w pierwszej kolejności dokonać niezbędnych ustaleń stanu faktycznego każdej sprawy, zanim wystąpi się z wnioskiem do Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienie NSA z 30 września 2004 r., OW 110/04, ONSAiWSA 2005, nr 2, poz. 46; postanowienie NSA z 16 lutego 2004 r., OW 39/04, ONSAiWSA 2004, nr 1, poz. 17; postanowienie NSA z 7 października 2005 r., II OW 42/05, niepubl.).
Poza tym, nie można zapominać o regulacjach zawartych w przepisach art. 233, 234, 235 i 236 k.p.a., które również wskazują kierunek dalszego postępowania.
Koniecznym też warunkiem wystąpienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego lub sporu o właściwość, jest wydanie przez jeden z organów będących w sporze ostatecznego postanowienia na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. (postanowienia NSA: z 12 sierpnia 2005 r., II OW 34/05, ONSAiWSA 2006, nr 2, poz. 40; z 20 września 2007 r., II GW 3/07, ONSAiWSA 2008, nr 6, poz. 93; z 22 grudnia 2008 r., I OW 98/08, ONSAiWSA 2009, nr 6, poz. 105).
Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.