Uzasadnienie
Na podstawie art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 z późn. zm.) Wojewódzki Konserwator Zabytków w Warszawie, reprezentowany przez Kierownika Delegatury w Ciechanowie, wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w Warszawie a Burmistrzem Nasielska przez wskazanie Burmistrza Nasielska jako organu właściwego do załatwienia wniosku B. Spółki z o.o. w Warszawie w sprawie wydania decyzji o możliwości lokalizacji stacji telefonii komórkowej w N. ul. [...]
W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że postanowieniem z dnia 15 grudnia 2009 r. Wydanym na podstawie art. 123 § 1 i 2 oraz art. 65 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) Burmistrz Nasielska uznał, że nie jest właściwy w sprawie rozpoznania wniosku B. sp. z o.o. w Warszawie o wydanie decyzji o możliwości lokalizacji stacji telefonii komórkowej przy budynku Gimnazjum w N. przy ul. [...] i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Urzędowi Ochrony Zabytków w Warszawie Delegatura w Ciechanowie. W uzasadnieniu postanowienia Burmistrz Nasielska stwierdził, że wnioskowany teren znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie obiektu wpisanego do rejestru zabytków i dlatego przekazuje sprawę organowi kompetentnemu.
Wojewódzki Konserwator Zabytków nie podziela tego punktu widzenia, uznając że zgodnie z decyzją Nr [...]w sprawie wpisania zabytku do rejestru zabytków z dnia [...] lipca 2009r., znak [...] do rejestru zabytków nieruchomych województwa mazowieckiego wpisany jest budynek szkoły położony w N. ul. [...]. Wpis obejmuje budynek wraz z gruntem w granicach fundamentowania położony na terenie działki o nr [...]. Stosownie do treści w/w decyzji ochroną konserwatorską objęty jest tylko sam budynek szkoły a nie teren otoczenia wokół niego i w związku z tym Wojewódzki Konserwator Zabytków nie jest kompetentny do załatwienia przedmiotowej sprawy. Ponadto wnioskodawca we wniosku zwraca się z prośbą o wydanie decyzji o możliwości lokalizacji stacji i o warunki realizacji inwestycji celu publicznego, a w takim przypadku właściwym organem do wydania takiej decyzji jest w świetle art. 51 ust. 1 pkt 2 oraz art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) Burmistrz Nasielska.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sądy administracyjne rozpoznają, na podstawie art. 4 p.p.s.a., spory o właściwość oraz spory kompetencyjne. Przez takie spory należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do załatwienia sprawy (spór negatywny). Spory kompetencyjne są sporami między organami jednostek samorządu terytorialnego a organami administracji rządowej (art. 22 § 2 k.p.a.). Rozstrzyganie sporów kompetencyjnych objęte jest właściwością Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia ze sporem negatywnym, który powstał między Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w Warszawie a Burmistrzem Nasielska w sprawie zainicjowanej wnioskiem B. z o.o. w Warszawie w sprawie wydania decyzji o możliwości lokalizacji telefonii komórkowej w N. przy ulicy [...].
Jak wynika z treści wniosku Spółki B. dotyczy on lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zatem właściwość organu należy ustalić w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.). Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 niniejszej ustawy w sprawach ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego decyzje wydają w odniesieniu do inwestycji celu publicznego o znaczeniu krajowym i wojewódzkim jak i inwestycji celu publicznego o znaczeniu powiatowym i regionalnym – wójt, burmistrz albo prezydent miasta, z tym, że w pierwszym ze wskazanych przypadków decyzja wydawana jest w uzgodnieniu z marszałkiem województwa. Natomiast w myśl art. 53 ust. 4 pkt 2 ustawy decyzje, o których mowa w art. 51 ust. 1, wydaje się po uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków w odniesieniu do obszarów i obiektów objętych formami ochrony zabytków, o których mowa w art. 7 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz ujętych w gminnej ewidencji zabytków. Wojewódzki Konserwator Zabytków co najwyżej może być organem uzgadniającym, ale nie jest organem kompetentnym do merytorycznego załatwienia sprawy w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego.
Ze wskazanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że organem właściwym do rozpoznania wniosku Spółki B. jest Burmistrz Nasielska.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 15 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 22 § 2 k.p.a. orzekł jak w sentencji.