Uzasadnienie
Wójt Gminy C. wnioskiem z dnia [...] marca 2019 r. zwrócił się o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego poprzez wskazanie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w R. jako organu właściwego w sprawie dotyczącej podniesienia i wybetonowania terenu na działkach [...],[...],[...] położonych w miejscowości W. W uzasadnieniu wniosku Wójt wskazał, że wymienione działki znajdują się na terenach szczególnego zagrożenia powodzią i składowania mas ziemnych jako odpadu wymaga uzyskania decyzji właściwego organu Wód Polskich zwalniających z zakazu ustalonego w art. 77 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo wodne.
W odpowiedzi na wniosek Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie wskazało, że stosownie do art. 234 ust. 3 Prawa wodnego sprawa dotycząca zmiany stanu wody na gruncie należy do właściwości Wójta Gminy C. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego przedstawionego do rozstrzygnięcia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu jest trafne odczytane i interpretacja treści wniosku G. i M. L. inicjującego postępowanie w sprawie.
Ze stanu faktycznego opisanego w wymienionym wniosku wynika, że działka sąsiednia w stosunku do nieruchomości wnioskodawców została podwyższona przez nasypanie znacznej ilości ziemi i wybetonowana, co spowodowało spływanie wody opadowej na grunt należący do wnioskodawców. Wnioskodawcy domagają się: "przywrócenia stosunków wodnych na gruncie lub wykonania przez sąsiada urządzeń zapobiegających szkodom".
Art. 234 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017r. Prawo wodne (tekst jedn. Dz. U. z 2018r. poz. 2268 ze zm.) stanowi, że właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może:
- 1) zmieniać kierunku i natężenia odpływu znajdujących się na jego gruncie wód opadowych lub roztopowych, ani kierunku odpływu wód ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich;
- 2) odprowadzać wód oraz wprowadzać ścieków na grunty sąsiednie.
Art. 234 ust. 2 nakłada zaś na właściciela gruntu obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie wskutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich.
Natomiast art. 234 ust. 3 ustawy stanowi, że jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwe wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, ustalając termin wykonania tych czynności.
Zdaniem Sądu nie budzi wątpliwości istota żądania wnioskodawców, którzy stwierdzając, że działania podjęte na gruncie sąsiednim mają szkodliwy wpływ na ich nieruchomość w ten sposób, że spowodowały wzmożony napływ wody deszczowej i wnoszą o przedsięwzięcie przez właściwy organ czynności mających na celu przywrócenie stanu poprzedniego lub zapobieżenie dalszym szkodom. Zatem podniesione przez nich we wniosku okoliczności wskazują jednoznacznie na to, że dostrzegają w odniesieniu do swej nieruchomości występowanie okoliczności opisanych w art. 234 ust. 3 Prawa wodnego. Również środki, których zastosowania domagają się wnioskodawcy od Wójta mieszczą się w grupie środków, których zastosowanie należy do jego kompetencji w oparciu o powołany wyżej przepis.
W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w związku z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, postanowił jak w sentencji.