Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2005 r. (...) Naczelny Sąd Administracyjny na wniosek Wojewody Opolskiego rozstrzygnął spór kompetencyjny między Wojewodą Opolskim a Starostą O. i wskazał Starostę O. jako organ właściwy do rozpoznania sprawy w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy.
Wojewoda Opolski wystąpił na podstawie art. 157 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ o uzupełnienie postanowienia w zakresie kosztów postępowania, podnosząc, że już w toku postępowania złożył wniosek o zwrot kosztów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie jest uzasadniony i podlega oddaleniu.
Wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego jest wnioskiem wszczynającym postępowanie w rozumieniu art. 63 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze /art. 64 par. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/, a do rozpoznania wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym /art. 15 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/.
W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej /art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/. Wyjątki od tej zasady zostały określone w art. 200-201, art. 203-204 tej ustawy i tylko w tych wypadkach sąd może orzekać o zwrocie kosztów postępowania między stronami /art. 209 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/. Żaden ze wskazanych przepisów nie może być stosowany w sprawie z wniosku organu o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, a w szczególności nie może być odpowiednio stosowany art. 200. Przepis ten wyraźnie odnosi się do zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. O dochodzeniu praw w ogóle nie można mówić w sprawie z wniosku organu o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, ponieważ w takiej sprawie chodzi o rozstrzygnięcie zagadnienia procesowego co do właściwości organu, i to najczęściej w sytuacji, gdy każdy z organów pozostających w sporze prezentuje inne stanowisko w kwestii właściwości organu.
Organ występujący z wnioskiem w takiej sytuacji nie dochodzi swych praw, ale zwraca się do sądu administracyjnego o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania sprawy. Wyjątek co do zwrotu kosztów postępowania, określony w art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podyktowany jest tym, że skarga jest środkiem kontroli działalności administracji publicznej i wobec tego - w razie uwzględnienia skargi -skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Te względy nie występują w sprawie z wniosku organu o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, a wobec tego w takiej sprawie ma zastosowanie ogólny przepis art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, że stosownie do art. 209 w związku z art. 157 par. 1 tej ustawy brak jest podstaw do zamieszczenia w postanowieniu w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego orzeczenia dotyczącego zwrotu kosztów postępowania.
Z tych względów wniosek o uzupełnienie postanowienia podlega oddaleniu.