Uzasadnienie
Wojewoda Mazowiecki wystąpił na podstawie art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy tym organem a Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzenie ścieków zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego z terenu obiektów [...] Sp. z o.o. w Warszawie do urządzeń kanalizacyjnych. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że [...] Sp. z o.o. wystąpiła pismem z dnia 14 grudnia 2004 r. o udzielenie przedmiotowego pozwolenia, natomiast Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy postanowieniem z dnia 11 stycznia 2005 r. Nr [...] przekazał wniosek strony Wojewodzie, uznając że ten organ jest właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego, uzasadnia swoje stanowisko tym, że ścieki zwierające szczególnie szkodliwe dla środowiska substancje wnioskodawca odprowadza do oczyszczalni ścieków eksploatowanej na terenie [...]., zaś oczyszczone ścieki z terenu bazy paliw i z terenu [...] S.a I Przedsiębiorstwa Państwowego "[...]" są odprowadzane do środowiska na warunkach określonych pozwoleniem wodnoprawnym – decyzją Wojewody Mazowieckiego nr [...].
Zgodnie z przepisem § 2 ust. 1 pkt. 28 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych warunków związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. 257,poz. 2573), ze względu na długość pasa startowego (powyżej 2000 m), Przedsiębiorstwo Państwowe "[...]" zaliczane jest do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego wymagane jest sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko.
Ponadto w myśl art. 140 ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. 115, poz. 1229 ze zm.) wojewoda wydaje pozwolenie wodnoprawne, jeżeli szczególne korzystanie z wód, wykonywanie urządzeń wodnych lub eksploatacja instalacji bądź urządzeń wodnych są związane z przedsięwzięciami lub instalacjami, o których mowa w art. 378 st. 2 pkt 1 lit a i pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 ze zm), czyli dla których sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest obowiązkowe.
Wojewoda uznał, iż "Operat wodnoprawny na odprowadzanie ścieków zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego z terenu [...] w Warszawie do urządzeń kanalizacyjnych" przedłożony przez stronę nie wskazuje na to, iż określona instalacja wnioskodawcy nie wymaga sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, a więc organem właściwym w sprawie jest Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy.
Na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie stawili się prawidłowo powiadomionych o terminie rozprawy przedstawiciele organów pozostających w sporze kompetencyjnym. Wziął natomiast udział w rozprawie pełnomocnik wnioskującej o wydanie pozwolenia wodnoprawnego strony, oświadczając na pytanie Sądu, iż we wniosku o rozstrzygnięcie sprawy nie wskazano takiej instalacji, która uprawniałaby do ustalenia, że właściwym w sprawie jest Wojewoda Mazowiecki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Nie budzi wątpliwości, iż Wojewoda Mazowiecki i Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy pozostają w sporze kompetencyjnym negatywnym, do rozpoznania którego właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Wniosek o wydanie stosownej decyzji administracyjnej skierowany został bowiem przez stronę do Prezydenta Miasta Warszawy pełniącego funkcję starosty, jako organu właściwego co do zasady, stosownie do przepisów ustawy – Prawo wodne, do załatwienia tego wniosku. Prezydent Miasta Warszawy natomiast postanowieniem z dnia 11 stycznia 2005 r. wydanym na podstawie art. 65 § 1 kpa przekazał sprawę do rozpoznania Wojewodzie Mazowieckiemu podając, że w myśl art. 140 ust. 2 pkt. 1 ustawy – Prawo wodne to wojewoda wydaje pozwolenia wodnoprawne w określonych ściśle sytuacjach, a więc jeżeli szczególne korzystanie z wód, wykonywanie urządzeń wodnych lub eksploatacja instalacji bądź urządzeń wodnych są związane z przedsięwzięciami lub instalacjami, o których mowa w art. 378 ust. 2 pkt. 1 lit. a i pkt. 2 Prawa ochrony środowiska.
Nie wskazał przy tym, jakich urządzeń lub instalacji, o których mowa w cytowanym przepisie, dopatrzył się u strony wnioskującej o wydanie decyzji.
Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnik strony potwierdził niejako stanowisko Wojewody Mazowieckiego oświadczając, iż w treści wniosku i załączonych do niego materiałach nie wskazano takich okoliczności, które uzasadniałyby przekazanie przez Prezydenta Miasta Warszawy (adresata wniosku) sprawy do rozpoznania Wojewodzie.
Jak z powyższego wynika, zachodzi istotna wątpliwość co do tego, czy faktycznie wniosek skierowany przez stronę do Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy umożliwia przyjęcie, że nie ten organ, lecz Wojewoda Mazowiecki jest właściwy do załatwienia sprawy wszczętej tym wnioskiem.
Wprowadzenie z dniem 1 stycznia 2004 r. nowego brzmienia art. 65 § 1 kpa, przewidującego wydanie postanowienia o przekazaniu sprawy innemu organowi administracji publicznej, na które służy zażalenie, pociąga za sobą określone konsekwencje dla organu, który decyduje się wydać takie orzeczenie. Organ, do którego wpłynął wniosek strony, powinien z należytą starannością wyjaśnić, czy faktycznie nie jest kompetentny do załatwienia sprawy, a jeżeli wniosek strony może powodować wątpliwości co do tego, czy adresat tego wniosku jest właściwy w sprawie, czy też sprawę powinien załatwić inny organ, to obowiązkiem organu, do którego wniosek wpłynął jest podjęcie odpowiednich czynności zapewniających czytelność (kompletność) wniosku w stopniu umożliwiającym ustalenie na podstawie jego uzupełnionej treści, który organ powinien sprawę załatwić.
W każdym taż razie stanowisko organu uznającego się niewłaściwym do załatwienia sprawy musi być szczegółowo uzasadnione. W niniejszej sprawie natomiast Prezydent Miasta Stołecznego nie zawarł w uzasadnieniu postanowienia o przekazaniu sprawy Wojewodzie Mazowieckiemu argumentów wskazujących na to, że faktycznie sprawa powinna być przekazana (brak wywiedzenia, że odprowadzanie przedmiotowych ścieków ma związek z konkretnie wymienionymi przedsięwzięciami lub instalacjami strony, o których mowa w art. 378 ust. 2 pkt. 1 lit. a i pkt. 2 w Prawa ochrony środowiska). Nie ustosunkował się on także do wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego (nie złożył pisma procesowego jak też nie skierował na rozprawę przed Sądem swojego przedstawiciela lub pełnomocnika). Sytuacja ta może być potraktowana wyłącznie jako brak właściwego wyjaśnienia sprawy przez Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy, we wskazanym wyżej zakresie, które powinno nastąpić przed ewentualnym przekazaniem jej innemu organowi.
Z powyższych względów na podstawie art. 15 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny wskazał jako organ właściwy do podjęcia czynności zapewniających możliwość załatwienia wniosku strony, a to takich które są niezbędne przed zastosowaniem art. 65 § 1 kpa, Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy.