Uzasadnienie
Wójt Gminy D. wystąpił o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między tym organem a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w D. w sprawie z wniosku D. i L. K. oraz J. D. dotyczącego prowadzonych przez T. K. robót na działce nr 881/14 położonej w N., polegających na utwardzeniu placu. W ocenie Wójta wniosek dotyczy prowadzenia robót budowlanych, ponieważ T. K. zwozi gruz na działkę w celu utwardzenia powierzchni gruntu pod skład drzewa do prowadzonej działalności gospodarczej, co uzasadniało przekazanie sprawy Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w D. postanowieniem z dnia 21 września 2006 r. Postanowieniem z dnia 22 września 2006 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał sprawę Wójtowi Gminy D. oraz wniósł zażalenie na postanowienie Wójta z dnia 21 września 2006 r. W postanowieniu z dnia 22 września 2006 r. oraz zażaleniu z dnia 27 września 2006 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zajął stanowisko, że składowanie gruzu na działce nie jest prowadzeniem robót budowlanych, zaś sprawy dotyczące wykonywania obowiązku utrzymania porządku na nieruchomości należą do kompetencji wójta.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Kwestie dotyczącą sporów o właściwość i sporów kompetencyjnych jakie powstają między organami administracji publicznej reguluje przepis art. 22 k.p.a. (w sprawach załatwianych w drodze decyzji) oraz art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przez spór o właściwość lub spór kompetencyjny należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia sprawy (spór pozytywny) albo gdy każdy z organów uważa się za niewłaściwy do załatwienia tej sprawy (spór negatywny). Spór taki może powstać w sprawie załatwianej przez organy administracji, należącej do spraw z zakresu administracji publicznej.
Zakres przedmiotowej sprawy wyznacza pismo D. i L. K. oraz J. D. z dnia 18 września 2006 r. Z pisma tego jednoznacznie wynika, że D. i L. K. oraz J. D. zwracają się do Wójta Gminy D. z prośbą o zajęcie się sprawą składowania przez właściciela sąsiedniej nieruchomości odpadów (gruzu), podnosząc że "składowanie odpadów bez stosownego zezwolenia jest niezgodne z prawem, a nagromadzone do chwili obecnej olbrzymie ich ilości zakłócają stosunki wodne na terenie sąsiednich działek budowlanych". Zatem przedmiotem postępowania, stosownie do tak sformułowanego żądania, jest zagadnienie utrzymania porządku i czystości na nieruchomości sąsiedniej względem nieruchomości wnioskodawców. Nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem Wójta Gminy D., iż sprawa, której załatwienia domagają się właściciele sąsiednich nieruchomości (działki nr 881/21 i 881/22) dotyczy prowadzenia robót budowlanych, z tego względu, że gruz zwożony jest w celu utwardzenia powierzchni gruntu pod skład drzewa. W okolicznościach tej sprawy, wnioskodawcom niewątpliwie chodzi o utrzymanie porządku i czystości na terenie sąsiedniej nieruchomości, poprzez nakazanie usunięcia gruzu.
Wymagania w zakresie utrzymania czystości i porządku na terenie nieruchomości przez jej właściciela określa ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2005 r., Nr 236, poz. 2008 ze zm.), która wskazuje jednocześnie, że nadzór nad jej przestrzeganiem sprawuje wójt (burmistrz, prezydent). Stosownie do art. 5 ust. 7 ustawy o utrzymaniu porządku i czystości w gminach, w przypadku stwierdzenia niewykonywania obowiązków określonych w tej ustawie przez właściciela nieruchomości wójt (burmistrz, prezydent) wydaje decyzję nakazującą wykonanie obowiązku.
Z przytoczonych względów należało wskazać Wójta Gminy D. jako organ właściwy do rozpoznania sprawy w zakresie określonym w podaniu D. i L. K. oraz J. D. Na marginesie tej sprawy należy zwrócić jedynie uwagę, że Wójt Gminy D. słusznie podniósł, iż organ, któremu sprawa została przekazana w drodze postanowienia, na podstawie art. 65 K.p.a., nie jest stroną postępowania i nie służy mu zażalenie, jednakże organem właściwym do stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia jest organ wyższego stopnia (art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a.). Organ, któremu sprawa została przekazana nie jest również władny do przekazania tej sprawy temu organowi, który sprawę przekazał. Wniesione w tej sprawie zażalenie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. oraz wydane również przez ten organ postanowienie o przekazaniu sprawy Wójtowi Gminy D. nie stanowi jednak przeszkody do rozpoznania wniosku Wójta o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 15 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.