Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2017 r. B. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a L. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozstrzygnięcia sprawy wszczętej wnioskiem W. z dnia [...] grudnia 2016 r. o wydanie zezwolenia na wycinkę jednego drzewa [...] rosnącego na działce o [...].
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że B. w dniu [...] stycznia 2017 r. wydał decyzję zezwalającą na usunięcie drzewa, którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. decyzją z dnia [...] lutego 2017 r., stwierdziło nieważność z uwagi na naruszenie przepisów odnoszących się do właściwości organu. Z decyzji z dnia [...]r. wynika, że przedmiotowa nieruchomość znajduje się w "układzie urbanistycznym miasta [...] obejmującym [...]". Tym samym, w myśl art. 83a ust. 1 ustawy o ochronie przyrody, zezwolenie na usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków powinien wydać wojewódzki konserwator zabytków. Po zwróceniu przez SKO wykorzystanych w sprawie akt wniosek W. wraz z całą dokumentacją sprawy został przekazany do L., jako organu właściwego do wydania zezwolenia na usunięcie drzewa z terenu nieruchomości, który położony jest w układzie urbanistycznym wpisanym do rejestru zabytków.
Jednak L. nie widzi podstaw prawnych do wydania decyzji zezwalającej usunięcie spornego drzewa, gdyż w świetle ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, w przypadku terenów układu urbanistycznego wpisanego do rejestru zabytków, ochronie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków podlega tylko zieleń w formie zaprojektowanej, zaś sporne drzewo nie zostało zakwalifikowane jako zieleń zaprojektowana. Z oznaczenia na mapie wynika, że zieleń komponowana historycznego układu urbanistycznego to wyłącznie zieleń miejska, która rośnie na rynku oraz w pasie wyznaczonych ulic. Nie obejmuje ona zaś zieleni rosnącej na terenie działek będących własnością osób fizycznych.
W odpowiedzi na wniosek L. stwierdził, że sporne drzewo rośnie na terenie nieruchomości, która znajduje się w obrębie historycznego układu urbanistycznego miasta [...] wpisanego do rejestru zabytków na podstawie decyzji, w której nie ma wzmianki o zieleni. Jednocześnie przedmiotowe drzewo nie zostało zakwalifikowane jako zieleń komponowana. W związku z powyższym L. uznał się niewłaściwym w sprawie wydania decyzji dotyczącej wycinki spornego drzewa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
Podkreślenia w tej sprawie wymaga, że Naczelny Sąd Administracyjny podjął w dniu 19 października 2015 r. w składzie siedmiu sędziów uchwałę o sygn. akt II OPS 3/15 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl), w której przyjęto, że zgodnie z art. 83a ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2013 r., poz. 627 ze zm.) organem właściwym do wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości, na której znajduje się wpisany do rejestru zabytków układ urbanistyczny, ruralistyczny lub zespół budowlany w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z art. 3 pkt 12 i 13 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. z 2014 r. poz. 1446 ze zm.) jest wojewódzki konserwator zabytków. W uchwale tej wskazano, iż na skutek nowelizacji ustawy o ochronie przyrody, dokonanej art. 29 ust. 7 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 1045), dotychczasowa norma prawna zawarta w art. 83 a ust. 2 ustawy o ochronie przyrody, w niezmienionym brzmieniu stała się częścią innej jednostki redakcyjnej tej ustawy.
Obowiązujący od dnia 28 sierpnia 2015 r. art. 83 a ust. 1 ustawy o ochronie przyrody otrzymał bowiem brzmienie: "Zezwolenie na usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta, a w przypadku gdy zezwolenie dotyczy usunięcia drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków- wojewódzki konserwator zabytków". Treść tego artykułu wskazuje, że zachowana została tożsamość normatywna powołanych przepisów. W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że o właściwości wojewódzkiego konserwatora zabytków w sprawie usunięcia drzewa lub krzewu przesądza to, czy drzewo lub krzew, którego dotyczy wniosek, znajduje się na nieruchomości objętej ochroną konserwatorską, a nie to, czy poszczególny składnik przyrody (drzewo, krzew) został wpisany do rejestru zabytków. W przepisie art. 83 a ust. 1 ustawy o ochronie przyrody nie posłużono się określeniem "drzewa lub krzewy wpisane do rejestru zabytków", lecz "drzewa lub krzewy z terenu nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków".
Ustawodawca nie uzależnia zatem właściwości rzeczowej wojewódzkiego konserwatora zabytków od tego, czy drzewo (krzew) zostało wpisane do rejestru zabytków, w szczególności nie wskazuje, że musi się odznaczać ono tymi samymi cechami co chronione prawem zabytki. Oznacza to, że wojewódzki konserwator zabytków powinien rozpatrzyć wniosek o usunięcie drzewa (krzewu), bez względu na to, czy drzewo lub krzew przedstawia jakiekolwiek wartości historyczne, artystyczne lub naukowe, istotne znaczenie ma natomiast to, czy znajduje się na terenie takiej nieruchomości, która objęta jest ochroną konserwatorską.
W tej sprawie bezspornym jest, że przedmiotowe drzewo rośnie na terenie historycznego układu urbanistycznego miasta [...] wpisanego do rejestru zabytków decyzją z [...] r. Wpis do rejestru historycznego układu urbanistycznego obejmującego swym zasięgiem nieruchomość na której posadowione jest sporne drzewo jest w świetle ustawy o ochronie przyrody oraz ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami wystarczającym dla przyjęcia, że dokonanie na obszarze tej nieruchomości wycinki drzew lub krzewów wymaga uzyskania zezwolenia właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4, art. 15 § 1 pkt 4 oraz § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.