Uzasadnienie
Burmistrz Miasta Ł. wniósł o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego pomiędzy Burmistrzem Miasta Ł., a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego, zwanym dalej "PINB" w M. (organ administracji rządowej zespolonej szczebla powiatowego) w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku dotyczącego decyzji o warunkach zabudowy.
W uzasadnieniu Burmistrz wskazał, że E. O. zwróciła się do PINB w sprawie przedłożenia wypisu z rejestru gruntów, daty terminu zgłoszenia budowy wraz z warunkami zabudowy wiaty w związku z łamaniem Prawa wodnego. Pismo to PINB przekazał Burmistrzowi Miasta Ł. jako organowi właściwemu do jego rozpoznania jednak organ wnioskujący z tym stanowiskiem się nie zgadza.
Burmistrz wskazał, że PINB posiada wszelkie kompetencje do załatwienia przedmiotowej sprawy. Zgodnie z ustawą z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2101) osobą upoważnioną do wydawania informacji zawartych w operacie ewidencyjnym gruntów w formie wypisów z rejestru gruntów jest Starosta Powiatowy w Starostwie Powiatowym właściwym dla miejsca położenia interesującej nas nieruchomości.
W przypadku terminu zgłoszenia budowy, przyjmowanie zawiadomień od inwestorów o zamierzonym terminie rozpoczęcia robót budowlanych, na które jest wymagane pozwolenie na budowę (art. 41 ust. 4 Prawa budowlanego), jak również przyjmowanie zawiadomień o zakończeniu budowy, na którą wymagane jest pozwolenie na budowę (art. 54, art. 57 ust. 4, 7 i 8 Prawa budowlanego) należą do obowiązków i kompetencji PINB.
Natomiast co do przedłożenia warunków zabudowy Miasto Ł. od roku 1979 posiada dla całego obszaru Plan Zagospodarowania Przestrzennego w związku z tym decyzje o warunkach zabudowy nie są wydawane.
W odpowiedzi na wniosek PINB wskazał, że pismo E. O. we wskazanym wyżej zakresie potraktował jako wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, a organem właściwym do jego rozpatrzenia jest Burmistrz. Ponadto jako niezrozumiałą ocenił argumentację Burmistrza dotyczącą wskazania organu właściwego do wydania informacji z rejestru gruntów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W niniejszej sprawie zaistniał pomiędzy Burmistrzem Miasta Ł., a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w M. spór negatywny, ponieważ oba organy twierdzą, że nie są właściwe do rozpatrzenia wniosku dotyczącego decyzji o warunkach zabudowy. Tego rodzaju spór podlega kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego, co wynika z art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a.".
Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w zw. z art. 4 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, jest właściwy do rozstrzygania m.in. sporów kompetencyjnych. Spory te powstają w związku z odmienną oceną zakresu kompetencji organów jednostek samorządu terytorialnego (burmistrza miasta), a organów administracji rządowej (powiatowego inspektora nadzoru budowlanego jako organu administracji rządowej zespolonej szczebla powiatowego) określonej w przepisach prawa. Jako spór kompetencyjny można określić obiektywnie istniejącą sytuację prawną, w której zachodzi rozbieżność poglądów między organami administracji publicznej co do zakresu ich działania, w tym przede wszystkim co do upoważnienia do załatwienia tej samej sprawy administracyjnej. Przy czym, nie chodzi o każdą sprawę, którą upoważniony jest załatwić organ administracji publicznej, ale indywidualną sprawę należącą do jego kompetencji, a więc nie tylko rozstrzyganą przez organ administracji publicznej, ale też w postępowaniu uregulowanym procedurą administracyjną.
A zatem aby można było mówić o sporze kompetencyjnym, pomiędzy organami musi zaistnieć rozbieżność stanowisk, co do zakresu ich kompetencji w odniesieniu do konkretnej, tej samej sprawy administracyjnej, zaś stan faktyczny, jak i prawny sprawy pozostają niesporne.
W niniejszej sprawie indywidualna sprawa administracyjna nie została w sposób dostateczny doprecyzowana. Co prawda, do rozstrzygnięcia przedstawiony został negatywny spór kompetencyjny pomiędzy Burmistrzem Miasta i PINB w M., bowiem żaden z nich nie uważa się za właściwy w sprawie, jednak nie ma pewności jaki jest stan faktyczny i prawny sprawy. Oba wskazane organy nie ustaliły jaki dokładnie jest zakres wniosku E. O. i jaka jest podstawa prawna sformułowanego w nim żądania przedłożenia decyzji o warunkach zabudowy. Nie wiadomo bowiem czy wnioskodawczyni chodzi w szczególności o wydanie decyzji administracyjnej bądź o kwestię udostępnienia akt jakie w postępowaniu dowodowym zgromadził PINB na potrzeby postępowania w sprawie legalności budowy wiaty, czy też dokumenty jakie wytworzył i zgromadził Burmistrz Miasta w sprawie dotyczącej wydania decyzji o warunkach zabudowy; czy też jedynie o uzyskanie informacji z akt konkretnej sprawy administracyjnej.
Wystąpienie z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego musi być poprzedzone dokładnym ustaleniem stanu faktycznego sprawy, aby można precyzyjnie określić przedmiot sprawy. Ustalenie stanu faktycznego i określenie przedmiotu sprawy należy do organów administracji publicznej (art. 7 K.p.a.), a nie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Brak takich ustaleń powoduje, że wniosek o rozstrzygnięcie sporu jest przedwczesny i jako taki podlega oddaleniu.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.