Uzasadnienie
Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie przekazał Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu skargę A. R. na decyzję tego organu z dnia [...] sierpnia 2008 r. w przedmiocie obowiązku usunięcia nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego zbiornika na ścieki fekalne wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że skarga została skierowana przez A. R. bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący w uzasadnieniu skargi stwierdził, że "świadomie omija drogę służbową tj. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Do rozpoznawania skarg na decyzje, postanowienia oraz inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej właściwe są wojewódzkie sądy administracyjne (art. 13 § 1 w związku z art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosowanie do treści art. 13 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji, którego działalność została zaskarżona. Zatem do rozpoznania skargi na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] sierpnia 2008 r. właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Oznacza to, że skargę A. R. wniesioną za pośrednictwem organu do Naczelnego Sądu Administracyjnego należy przekazać właściwemu do rozpoznania skargi Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. Nie zmienia tego okoliczność, iż skarżący w skardze stwierdził, że "świadomie omija drogę służbową tj. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie". Skarżący nie może samodzielnie decydować o tym, który sąd jest właściwy do rozpoznania jego skargi. Jeżeli natomiast ma on wątpliwości co do bezstronności sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie może wystąpić z wnioskiem o wyłączenie tych sędziów, wskazując takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności danego sędziego.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.