Uzasadnienie
Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wnioskiem z dnia 17 maja 2019 r., działając na podstawie art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.) – dalej: P.p.s.a., zwrócił się o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy tym organem a Zarządem Województwa [...] w sprawie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku o wydanie opinii w odniesieniu do ochrony samorządowych obiektów infrastruktury.
W uzasadnieniu wniosku organ podał, że PKP Polskie Linie Kolejowe pismem z dnia 23 kwietnia 2019 r. wniosło do Zarządu Województwa [...] o wydanie opinii w odniesieniu do ochrony samorządowych obiektów infrastruktury w związku z realizowanym projketem: “Prace na linii kolejowej [...] na odcinku [...]". Jako podstawę składanego wniosku wskazano art. 90 ust. 3 pkt 4 lit. h ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 2117 ze zm.), zgodnie z którym wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej zawiera również opinię właściwych miejscowo: zarządu województwa, zarządu powiatu oraz wójta (burmistrza, prezydenta miasta) – w odniesieniu do ochrony samorządowych obiektów infrastruktury. Zawiadomieniem z dnia 10 maja 2019 r. wniosek ten został przekazany, na podstawie art. 65 K.p.a. do Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie – Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...]. Jak wskazał wnioskodawca, organ przekazujący nie wskazał ani konkretnej podstawy prawnej, która zobowiązywałaby organy Wód Polskich do wydania w tej sprawie rozstrzygnięcia, ani nie wskazano jakiemu organowi administracji publicznej, działającemu w ramach struktury organizacyjnej Wód Polskich, przekazuje przedmiotowe podanie. Tym samym brak jest jakichkolwiek podstaw do przekazania tej sprawy wnioskodawcy, a co za tym idzie organem właściwym do rozpoznania wskazanego na wstępie wniosku winien być Zarząd Województwa [...].
W odpowiedzi na wniosek Zarząd Województwa [...] podniósł, że w jego ocenie w sprawie nie występuje spór kompetencyjny. Planowana przez PKP inwestycja zlokalizowana jest na terenach kolejowych zamkniętych, na których Województwo [...] nie posiada żadnych samorządowych obiektów infrastruktury w rozumieniu art. 90 ust. 3 pkt 4 lit. h ustawy o transporcie kolejowym. Dotyczy to przejścia tej linii kolejowej przez tereny wód płynących (grunty pod wodami płynącymi – własność Skarbu Państwa) w km 21,509 i 24,821 do dnia 31 grudnia 2017 r. władał w imieniu Skarbu Państwa Marszałek Województwa [...], a którymi od daty wejścia w życie ustawy Prawo wodne włada w imieniu Skarbu Państwa Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie. Skoro więc przedmiotowe nieruchomości były i są własnością Skarbu Państwa i nigdy nie znajdowały się na nich samorządowe obiekty infrastruktury, to tym samym w niniejszej sprawie nie ma rzeczywistego sporu kompetencyjnego, bowiem ani Zarząd Województwa ani Wody Polskie nie są zobowiązane do wydania opinii w zakresie określonym we wniosku z dnia 23 kwietnia 2019 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przez spór o właściwość lub spór kompetencyjny należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia sprawy (spór pozytywny) albo gdy każdy z organów uważa się za niewłaściwy do załatwienia tej sprawy (spór negatywny).
Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia kwestii związanej z określeniem organu właściwego do załatwienia sprawy ma poczynienie właściwych ustaleń odnoszących się do przedmiotu sprawy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że jedynie jednoznaczne określenie przedmiotu postępowania i ustalenie przez organy stanu faktycznego w sprawie objętej wnioskiem może być podstawą powstania sporu o właściwość lub sporu kompetencyjnego. O tego rodzaju sporze można jednocześnie mówić wyłącznie w sytuacji, kiedy istnieje pomiędzy organami rozbieżność stanowisk co do zakresu ich kompetencji w odniesieniu do tej samej sprawy administracyjnej (por. postanowienie NSA z 10 marca 2006 r. sygn. II OW 84/05; postanowienie NSA z 5 kwietnia 2011 r. sygn. II OW 13/11). Trudno za spór kompetencyjny lub spór o właściwość uznawać bowiem sytuację, gdy jeden z organów podnosi, że w jego ocenie ani on ani organ przeciwny nie są właściwe w sprawie, gdyż sprawa ta w ogóle nie dotyczy ich kompetencji. W takiej sytuacji zaistniały pomiędzy organami spór ma charakter jedynie pozorny, albowiem nie dotyczy on rozbieżnych stanowisk odnośnie do przypisanych tymże organom kompetencji, ale istnienia odmienności ocen w zakresie działania każdego z organów.
Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie wszczętej wnioskiem Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego nie jest uprawniony do merytorycznego odniesienia się do tego zagadnienia. Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że w sprawie z wniosku ww. organu nie zostały spełnione warunki, od których istnienia uzależnione jest skuteczne żądanie wskazania przez Naczelny Sąd Administracyjny organu właściwego w sprawie.
Uwzględnienie powyższego prowadzi do wniosku, że w sprawie nie zaistniał spór kompetencyjny, co nakazywało z braku przesłanek z art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 p.p.s.a. wniosek o rozstrzygniecie sporu kompetencyjnego oddalić.