Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 10 listopada 2015 r., sygn. akt II OW 96/15

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Barbara Adamiak przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz
Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak
Rozpoznanie
w dniu 10 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty Strzelińskiego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą Strzelińskim a Marszałkiem Województwa Dolnośląskiego w przedmiocie wskazania organu właściwego
Sprawa
w sprawie udzielenia zezwolenia na przetwarzanie odpadów innych niż niebezpieczne

Sentencja

postanawia:

  1. wskazać Starostę Strzelińskiego jako organ właściwy w sprawie.

Uzasadnienie

Starosta Strzeliński wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między Starostą Strzelińskim a Marszałkiem Województwa Dolnośląskiego w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie udzielenia zezwolenia na przetwarzanie odpadów innych niż niebezpieczne.

W uzasadnieniu podał, że wpłynęło do niego pismo Marszałka Województwa Dolnośląskiego o przekazaniu Staroście Strzelińskiemu według właściwości, w trybie art. 65 § 1 k.p.a., wniosku D. z siedzibą we Wrocławiu o wydanie decyzji udzielającej zezwolenia na przetwarzanie odpadów innych niż niebezpieczne na terenie działki nr [...] obr. R. Wniosek ten został wcześniej skierowany do Marszałka Województwa Dolnośląskiego przez Wójta Gminy B., który uznał się za niewłaściwy do załatwienia sprawy.

Wniosek D. dotyczy zezwolenia na przetwarzanie odpadów udzielanego w trybie art. 41 ustawy o odpadach z dnia 14 grudnia 2012 r. (Dz. U. z 2013 r., poz. 21 z późn. zm.).

Marszałek Województwa Dolnośląskiego decyzją z 5 sierpnia 2013 r. udzielił spółce T. zezwolenia na przetwarzanie odpadów w procesie R5, polegającym na wypełnieniu terenów niekorzystnie przekształcony odpadami innymi niż niebezpieczne prowadzonym w miejscowości R. na działce nr [...], obr. R., gmina B., powiat strzeliński, województwo dolnośląskie oraz w procesie odzysku R13, polegającym na magazynowaniu odpadów, przed procesem odzysku R5, w miejscowości R. na działkach nr [...] oraz nr [...], gmina B., powiat strzeliński, województwo dolnośląskie. W myśl pkt I.3. wyżej wskazanej decyzji "odzysk w procesie R5 będzie polegał na wypełnianiu odpadami innymi niż niebezpieczne (wymienionymi w Tabeli nr 1 niniejszej decyzji) terenów niekorzystnie przekształconych położonych w miejscowości R. (...). Odpadami będzie wypełniane wyeksploatowane wyrobisko powstałe w wyniku wydobywania kruszywa naturalnego ze złoża "R.". Z treści tej decyzji wynika, ze odzysk prowadzony przez T. zmierza do pełnego zrekultywowania całej działki.

Wniosek D. dotyczy zezwolenia na przetwarzanie odpadów w procesie R12 również na terenie działki nr [...], obr. R., na którym prowadzone jest przedsięwzięcie, o którym mowa w art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. b ustawy o odpadach, polegające na wypełnianiu terenów niekorzystnie przekształconych odpadami innymi niż niebezpieczne.

W ocenie Starosty Strzelińskiego, właściwość Marszałka Województwa wynika z art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. b w związku z art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach.

W odpowiedzi na wniosek Marszałek Województwa Dolnośląskiego wskazał, że wniosek D. nie dotyczy przedsięwzięć realizowanych na terenie zamkniętym w rozumieniu przepisów ustawy z 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r., poz. 520, z późn. zm)., a zatem nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 41 ust. 4 ustawy o odpadach.

W ocenie Marszałka Województwa Dolnośląskiego określona w art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach właściwość organu dotyczy wyłącznie sytuacji wydawania decyzji łącznej na rzecz danego podmiotu i to jedynie na wniosek takiego podmiotu, tj. jednego zezwolenia zawierającego rozstrzygnięcie w zakresie przetwarzania i zbierania odpadów. Nie dotyczy natomiast przypadków wydawania osobnych zezwoleń na zbieranie i na przetwarzanie odpadów, a tym bardziej odrębnych decyzji w na przetwarzanie odpadów i to wydawanych na rzecz odrębnych podmiotów. Zastosowanie w sprawie ma art. 41 ust. 3 pkt 2 ustawy o odpadach.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozstrzygania sporu o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz sporu kompetencyjnego między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o odpadach, prowadzenie zbierania odpadów i prowadzenie przetwarzania odpadów wymaga uzyskania zezwolenia.

Jak stanowi art. 41 ust. 2 ustawy o odpadach, zezwolenie na zbieranie odpadów i zezwolenie na przetwarzanie odpadów wydaje, w drodze decyzji, organ właściwy odpowiednio ze względu na miejsce zbierania lub przetwarzania odpadów.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o odpadach, organem właściwym jest:

  1. 1) marszałek województwa:
  2. a) dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,
  3. b) dla odpadów innych niż niebezpieczne poddawanych odzyskowi w procesie odzysku polegającym na wypełnianiu terenów niekorzystnie przekształconych, jeżeli ilość umieszczanych w wyrobisku lub zapadlisku odpadów jest nie mniejsza niż 10 Mg na dobę lub całkowita pojemność wyrobiska lub zapadliska jest nie mniejsza niż 25 000 Mg,
  4. c) dla regionalnych instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych i dla instalacji określonych w wojewódzkim planie gospodarki odpadami jako regionalne instalacje do przetwarzania odpadów komunalnych;
  5. 2) starosta - w pozostałych przypadkach.

W myśl art. 41 ust. 5 ustawy o odpadach, działalność wymagająca uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów i zezwolenia na przetwarzanie odpadów może być, na wniosek posiadacza odpadów, objęta jednym zezwoleniem na zbieranie i przetwarzanie odpadów.

Jak stanowi art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach, w przypadku prowadzenia w tym samym miejscu przedsięwzięć, o których mowa w ust. 3, organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów jest marszałek województwa.

Nie można uznać, by właściwość rzeczową organu do załatwienia wniosku Spółki determinował art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach. Sytuacja, w której można zastosować ten przepis dotyczy jedynie posiadacza odpadów, który składając wniosek skorzystał z rozwiązania zawartego w art. 41 ust. 5 ustawy o odpadach, tj. kiedy działalność wymagająca uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów i na przetwarzanie odpadów prowadzona jest w tym samym miejscu i może zostać, na wniosek strony objęta jednym zezwoleniem. To od wnioskodawcy zależne jest, jaką formę nada swojemu wnioskowi, tj. czy wystąpi z jednym wnioskiem obejmującym zbieranie i przetwarzanie odpadów, czy z dwoma osobnymi wnioskami w różnych sprawach. Tym samym przepis art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach odnosi się do wydania jednego zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów. A w niniejszej sprawie z taką sytuacją nie mamy do czynienia.

Organem właściwym do rozpoznania wniosku jest więc Starosta Strzeliński.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.