Uzasadnienie
Pismem z 23 maja 2018 r. Starosta Gostyniński wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość przez wskazanie Marszałka Województwa Mazowieckiego jako organu właściwego w sprawie zmiany decyzji udzielającej pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do ściółkowego chowu drobiu - brojlerów kurzych, zlokalizowanej na terenie fermy drobiu w [...] gm. [...], wydanej przez Starostę Gostynińskiego w dniu 10 stycznia 2011 r.
W uzasadnieniu Starosta Gostyniński wskazał, że zawiadomieniem z 10 maja 2018 r. Marszałek Województwa Mazowieckiego przekazał Staroście do rozpoznania wniosek T.K. o zmianę wskazanego wyżej pozwolenia zintegrowanego.
Starosta Gostyniński wyjaśnił, że sprawa dotyczy zmiany pozwolenia zintegrowanego, dla instalacji, która pierwotnie nie przekraczała 210 DJP. Starosta wyjaśnił, że dokonał analizy pozwolenia zintegrowanego w trybie art. 215 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2018 r., poz. 799 – dalej jako "p.o.ś.") i stwierdził, że konieczna jest zmiana wydanego pozwolenia z uwagi na zwiększenie maksymalnej możliwej obsady inwentarza powyżej 210 DJP. Z wniosku strony wynika, że nastąpi zwiększenie obsady fermy powyżej 52500 sztuk. W ocenie Starosty Gostynińskiego, organem właściwym do zmiany wydanego uprzednio pozwolenia zintegrowanego jest w takiej sytuacji Marszałek Województwa Mazowieckiego, co wynika z art. 378 ust 2a pkt 1 p.o.ś. w związku z § 2 pkt 51 rozporządzenia Ministra Środowiska z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2016 r. poz. 71). W ocenie Starosty, zmieniając pozwolenie w sposób wskazany we wniosku, doszłoby do naruszenia przepisów o właściwości.
W odpowiedzi na wniosek Marszałek Województwa Mazowieckiego wniósł o wskazanie Starosty Gostynińskiego jako organu właściwego w sprawie. Marszałek podkreślił, że byłby właściwy do wydania pozwolenia zintegrowanego dla instalacji przekraczającej 210 DJP, ale wnioskodawca zwrócił się o zmianę decyzji ostatecznej, a nie o wydanie nowego pozwolenia. Natomiast wniosek w trybie art. 155 k.p.a. został złożony w tej samej sprawie administracyjnej, w której toczyło się postępowanie pierwotne. W takim przypadku organem właściwym do rozpoznania wniosku o zmianę decyzji jest organ, który powyższą decyzję wydał.
Marszałek wskazał, że okoliczność, że na skutek zmiany decyzji przedmiotowa instalacja stałaby się przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, może mieć wpływ na ewentualne uwzględnienie wniosku, natomiast nie ma wpływu na właściwość organu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.).
Ogólna właściwość organów ochrony środowiska została uregulowana w art. 378 ust. 1 p.o.ś., który przewiduje, że starosta jest organem ochrony środowiska w sprawach określonych w tej ustawie i enumerytywnie wymienionych w tym przepisie. Jednocześnie z art. 378 ust. 2a p.o.ś. wynika, w jakich przypadkach organem właściwym (w tym również do wydania pozwolenia zintegrowanego) jest marszałek województwa. Dotyczy to między innymi "przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko [...]" (art. 378 ust. 2a pkt 2 p.o.ś.).
Zasadnicze znaczenie w tej sprawie ma ocena, na jakiej podstawie wnioskodawca domaga się zmiany decyzji o pozwoleniu zintegrowanym. Marszałek Województwa Mazowieckiego przyjął bowiem, że podstawą zmiany decyzji jest w tym przypadku art. 155 k.p.a., zgodnie z którym decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Literalna wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że organem właściwym do zmiany przedmiotowego pozwolenia zintegrowanego były Starosta Gostyniński (organ, który wydał decyzję). Wbrew jednak stanowisku Marszałka, norma z art. 155 k.p.a. nie znajduje w tej sprawie zastosowania. Ustawodawca przewidział bowiem w art. 214-215 p.o.ś. szczegółowe wymagania w zakresie warunków i podstaw zmiany pozwolenia zintegrowanego i to przepisy tej ustawy znajdą zastosowanie w tej sprawie. Ponadto, procesową podstawę rozstrzygnięcia stanowić będzie art. 163 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej może uchylić lub zmienić decyzję, na mocy której strona nabyła prawo, także w innych przypadkach oraz na innych zasadach niż określone w niniejszym rozdziale, o ile przewidują to przepisy szczególne. Tego rodzaju przepisami szczególnymi są wskazane wyżej art. 214 – 215 p.o.ś. Z przepisów tych wynika między innymi, że organem właściwym do zmiany pozwolenia zintegrowanego jest "organ właściwy do wydania pozwolenia", a więc organ właściwy miejscowo i rzeczowo w dacie zmiany wniosku, a nie jak to stanowi art. 155 k.p.a. organ, który wydał decyzję podlegającą zmianie. Tego rodzaju rozwiązanie ustawodawcze jest uzasadnione w świetle przesłanek zmiany decyzji o pozwoleniu zintegrowanym, które obejmują między innymi zmiany wynikające z zakresu oddziaływania na środowisko danej instalacji, a więc mogą powodować zmianę właściwości rzeczowej organu uprawnionego do zmiany decyzji.
Z tych względów i na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Marszałka Województwa Mazowieckiego jako organ właściwy w sprawie.