Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 listopada 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku tegoż Sądu z dnia 3 czerwca 2020 r., sygn. akt II SA/Łd 216/20.
Skarżący od ww. postanowienia wniósł zażalenie.
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2020 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na ww. postanowienie w kwocie 100 złotych stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Zażalenie na ww. zarządzenie wniósł skarżący, wskazując, że zgodnie z art. 227 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", nie pobiera się opłat sądowych od zażalenia na zarządzenie przewodniczącego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli strona nie złożyła środka odwoławczego co do istoty sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie na zarządzenie z dnia 10 grudnia 2020 r. jest bezzasadne w świetle art. 220 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. Przewodniczący wzywa wnoszącego zażalenie, aby pod rygorem jego odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Sprawa niniejsza nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jednocześnie skarżący nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 2-4 p.p.s.a. Ponadto za uwzględnieniem zażalenia nie przemawia treść art. 227 § 1 i 2 p.p.s.a., ponieważ zażalenie skarżącego na postanowienie nie dotyczy postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych. Przedmiotem postanowienia z dnia 18 listopada 2020 r., na które skarżący wniósł zażalenie i od którego wezwano go do uiszczenia wpisu, dotyczy odmowy uzupełnienia wyroku Sądu, jednak nie w przedmiocie kosztów sądowych. Dla tej oceny nie ma znaczenia, że w uzasadnieniu ww. postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyjaśnił, że nie znalazł podstaw do uwzględniania wniosku pełnomocnika uczestnika postępowania o zasądzenie od skarżącego na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego, ponieważ ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie kreuje podstaw w zakresie zasądzenia tychże kosztów zastępstwa na rzecz uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego.
Ponadto stosownie do art. 227 § 1 i 2 p.p.s.a. skarżący nie został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w przedmiocie kosztów sądowych. Brak jest tym samym podstaw do stwierdzenia wskazywanego w zażaleniu naruszenia art. 227 § 1 i 2 p.p.s.a.
Wynika z powyższego, że słusznym było wydanie zarządzenia o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 18 listopada 2020 r. w kwocie 100 zł. Wysokość tego wpisu znajduje swoje umocowanie w przywołanym w treści zaskarżonego zarządzenia przepisie § 2 ust. 1 pkt 7 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych – 100 zł.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.