Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 maja 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 811/18, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", odrzucił skargę M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi poprzez nienadesłanie odpowiedniej liczby odpisów skargi celem doręczenia ich uczestnikom postępowania.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła M.K. wnosząc o jego uchylenie.
Zarządzeniem z dnia 26 czerwca 2018 r. Przewodniczący Wydziału IV, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a w związku z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.), zwanego dalej: "rozporządzeniem", wezwał M.K. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 18 maja 2018 r., w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
M.K. wniosła na powyższe zarządzenie zażalenie, wskazując, że Przewodnicząca żądając uiszczenia opłaty od zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi rażąco naruszyła art. 220 § 4 P.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 214 § 1 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Stosownie zaś do art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wydziału obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Z powyższych regulacji jasno wynika, że zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest pobieranie opłat sądowych od pism inicjujących to postępowanie, zaś sytuacje, w których pismo jest wolne od opłat są wprost określone w przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, np. art. 220 § 4 P.p.s.a. Jednak wbrew twierdzeniom skarżącej przepis ten nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 220 § 4 P.p.s.a. zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3, wolne jest od wpisu. Przepis § 3 tego artykułu wymienia skargę, skargę kasacyjną, zażalenie oraz skargę o wznowienie postępowania, które podlegały odrzuceniu z uwagi na nieuiszczenie wpisu pomimo uprzedniego wezwania do dokonania tej czynności. Z powyższego przepisu wynika zatem, że wolne od wpisu byłoby zażalenie na postanowienie sądu o odrzuceniu skargi z uwagi na nieuiszczenie pomimo wezwania należnego wpisu.
Tymczasem w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 maja 2018 r. odrzucił skargę M.K. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. z uwagi na nienadesłanie odpowiedniej liczby odpisów skargi celem doręczenia ich uczestnikom postępowania. Do odrzucenia skargi nie doszło zatem na skutek nieuiszczenia przez stronę skarżącą należnego wpisu sądowego od skargi. A zatem zażalenie wniesione na postanowienie Sądu z dnia 18 maja 2018 r. nie może zostać uznane za wolne od opłat w świetle treści art. 220 § 4 P.p.s.a.
Tak więc w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Przewodniczący Wydziału IV zasadnie wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 18 maja 2018 r. w wysokości 100 zł, pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 220 § 3 P.p.s.a.), bowiem stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 cytowanego rozporządzenia wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł. Zaskarżone zarządzenie jest zatem prawidłowe i nie narusza prawa.
Dodać także należy, że skarżąca nie jest również zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych na mocy art. 239 P.p.s.a., ani też nie przyznano jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Ze wskazanych wyżej przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.