Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 lipca 2005 r., odrzucił skargę kasacyjną M. S., reprezentowanego przez adwokata S. Z., od wyroku tego Sądu z dnia 23 marca 2005 r. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie została prawidłowo opłacona, wobec czego należało ją odrzucić bez wezwania do uiszczenia opłaty, stosownie do art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem Sądu za wypełnienie obowiązku wniesienia wpisu nie może być bowiem uznane uiszczenie 100 zł tytułem opłaty za skargę kasacyjną.
W zażaleniu na to postanowienie wywiedziono, iż w niniejsza sprawa dotyczy przede wszystkim ochrony środowiska, co powoduje, iż ma tu zastosowanie § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 221 poz. 2193/.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wymogi ustawowe dotyczące skargi kasacyjnej, która jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia, obejmują między innymi sporządzenie skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego, a w określonych sprawach przez doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, z wyjątkami, które nie mają znaczenia dla rozpoznawanej sprawy /art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./. Stosownie natomiast do art. 221 tej ustawy pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna stosownie do przepisu § 2 ust. 3 pkt 1 w związku z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega wpisowi stałemu w wysokości 250 zł. Tymczasem skarga kasacyjna nie została należycie opłacona. Za wypełnienie tego obowiązku nie może być bowiem uznane wpłacenie przez M. S. na rachunek WSA 100 zł tytułem opłaty za skargę kasacyjną.
W odniesieniu do zarzutu zażalenia, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny nie zastosował § 2 ust. 3 pkt 3 powyższego rozporządzenia, należy podkreślić, że przepis ten dotyczy jedynie skarg z zakresu ochrony środowiska i przyrody. Natomiast sprawy skarg na decyzję w przedmiocie zatwierdzenia projektu i pozwolenia na budowę są sprawami z zakresu budownictwa i architektury w rozumieniu § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia. Nadmienić należy, że nawet w sytuacji, gdy sprawy dotyczące zatwierdzenia projektu i pozwoleń na budowę wpływają pośrednio również na problemy dotyczące ochrony środowiska pozostają nadal sprawami z zakresu budownictwa i architektury.
Oznacza to, iż trafnie w tej sytuacji przyjął sąd I-wszej instancji, iż skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu /art. 221 prawo przed sądami administracyjnymi/.
Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.