Uzasadnienie
Postanowieniem z 30 wrzesień 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił M.Z. (dalej jako "skarżąca") wstrzymania wykonania decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] maja 2013 r. wydanej w przedmiocie nałożenia obowiązku przedstawienia projektu budowlanego zamiennego.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że warunkiem rozpatrzenia przez sąd wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest jego właściwe uzasadnienie. W ocenie Sądu I instancji, wniosek skarżącej nie został dostatecznie uzasadniony, a tym samym nie zasługiwał na uwzględnienie.
Skarżący złożyła zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu zażalenia podniosła argumenty dotyczące zasadności wniesionej skargi, wywodząc, że sporządzenie przedmiotowego projektu budowlanego będzie wiązało się nieusprawiedliwioną uciążliwością. Doprowadzi ponadto do znacznego uszczerbku w majątku skarżącej. Skarżąca wyjaśniła, że samotnie wychowuje niepełnoletnie dzieci, a zlecenie wykonania projektu budowlanego wiąże się z kosztem około 10 tysięcy złotych. W ocenie skarżącej, nawet pozytywne rozstrzygnięcie jej skargi nie pozwoli na późniejsze odzyskanie powyższej kwoty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie ma okoliczność, że skarżąca nie uprawdopodobniła w żaden sposób zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Brak precyzyjnego wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku. Stanowisko takie jest utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 maja 2004 r., FZ 65/04, nie publ.). Tylko prawidłowo uzasadniony wniosek może zostać rozpoznany zgodnie z intencją strony, bowiem brak uzasadnienia czy też uzasadnienie niepełne, lakoniczne nie pozwalają na ocenę, czy opisane powyżej przesłanki w danej sprawie zachodzą. Wojewódzki sąd administracyjny nie jest uprawniony do samodzielnego formułowania argumentów uzasadniających wniosek o wstrzymanie, a obowiązek w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy.
W treści skargi skarżąca poprzestała jedynie na sformułowaniu wniosku, podnosząc zarzuty wobec legalności zaskarżonej decyzji, które nie mogą podlegać ocenie na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania. Naczelny Sąd Administracyjny dokonywał oceny zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji uwzględniając stan faktyczny i prawny z daty wydania tego rozstrzygnięcia, w związku z czym argumenty zażalenia ocenić należy jako spóźnione.
Sąd I instancji prawidłowo więc uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a więc brak było podstaw do orzeczenia zgodnie z wnioskiem strony.
Z powyższych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.