Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę, ponieważ strona skarżąca nie uzupełniła w terminie braku formalnego skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 600 złotych.
Zażalenie na ww. postanowienie wniosła strona skarżąca, podnosząc, że przeoczono zarządzenie Sądu wzywające do uiszczenia wpisu sądowego, ponieważ w jednej przesyłce Sąd doręczył kilka wezwań. W tych warunkach zostało przez pełnomocnika strony skarżącej wykonane tylko jedno wezwanie dotyczące złożenia odpisów skargi. W ocenie strony skarżącej, każda z powyższych korespondencji powinna być wysłana oddzielnie, wówczas nie nastąpiłaby taka sytuacja przeoczenia któregokolwiek z pism.
Postanowieniem z dnia 10 września 2019 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.
Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w terminie. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W tej sprawie nie jest kwestionowane, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone w dniu 17 czerwca 2019 r. A zatem termin do uiszczenia ww. wpisu upłynął stronie skarżącej z końcem dnia 24 czerwca 2019 r. Jednak wpis sądowy od skargi nie został uiszczony w terminie. Dla oceny faktu nieterminowego wykonania wezwania Sądu nie ma zaś znaczenia argumentacja podnoszona w zażaleniu, tym bardziej, że wprost z niej wynika, iż przez przeoczenie wezwania nie uiszczono wpisu sądowego od skargi w terminie zakreślonym przez Sąd.
W tych warunkach Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucił skargę jako nieopłaconą.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.