Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 12 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Ke 453/16 odrzucił skargę A. P. i A. P. na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia [...] marca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 24 maja 2016 r., doręczonym 31 maja 2016 r., A. P. i A. P. zostali wezwani do usunięcia solidarnie braków formalnych skargi poprzez złożenie czterech jej odpisów w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie skarżący nie złożyli odpisów skargi. Skarżący wprawdzie nadesłali cztery kserokopie pism jednak nie stanowiły one odpisu skargi złożonej do Sądu, lecz jak wynika z ich treści, odpis odwołania z dnia 12 maja 2016 r. jakie złożyli od decyzji nr [...] za pośrednictwem Starosty K. do Wojewody Świętokrzyskiego. Poza nagłówkiem także z dalszej części złożonych pism w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że nie są one zgodne z oryginałem skargi z dnia 27 kwietnia 2016 r. Istotą odpisu, jak przyjmuje się w doktrynie i praktyce, jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma.
Biorąc zatem pod uwagę, że skarżący nie usunęli w terminie braku formalnego skargi polegającego na nadesłaniu jej czterech odpisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami), odrzucił skargę.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli A. P. i A. P. wskazując, że nadesłanie kserokopii odwołania z dnia 12 maja 2016 r. zamiast kserokopii skargi nastąpiło na skutek oczywistej omyłki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Z treści art. 57 § 1 P.p.s.a. wynika, że skarga powinna odpowiadać wszelkim wymaganiom jakie muszą spełniać pisma w postępowaniu sądowym, a zatem winna spełniać określone warunki formalne, które wymienia w sposób wyczerpujący przepis art. 46 P.p.s.a. Oprócz wymagań wskazanych w tym przepisie, stanowiących o kompletności pisma, przepis art. 47 § 1 P.p.s.a przewiduje, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi wątpliwości, że na równi z wymogami pisma, o których mowa w art. 46 P.p.s.a. należy traktować wymogi z art. 47 P.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego; wyd. CH Beck, Warszawa 2015, s. 271-272).
Należy wskazać, że problem braku formalnego w postaci nieprzedłożenia odpisów wnoszonych do sądów administracyjnych pism procesowych był przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, w której – koncentrując się na braku przedłożenia odpisów skargi w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym – stwierdzono, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Wskazana uchwała w swojej sentencji zawiera wykładnię art. 49 § 1 i art. 47 § 1 P.p.s.a., która znajduje zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie, w myśl której nieprzedłożenie wymaganych przez art. 47 § 1 P.p.s.a. odpisów wniesionego pisma (m.in. skargi kasacyjnej) jest brakiem istotnym, tj. takim, który uniemożliwia nadanie danemu pismu dalszego prawidłowego biegu.
W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, iż na mocy zarządzenia z dnia 24 maja 2016 r. skarżący zostali wezwani solidarnie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie czterech jej odpisów lub uwierzytelnionych fotokopii, celem doręczenia uczestnikom postępowania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie w tym zakresie zostało doręczone zarówno A. P., jak i A. P. w dniu 31 maja 2016 r. Zatem ww. termin do usunięcia braków skargi upłynął z dniem 7 czerwca 2016 r. Niekwestionowane jest, że skarżący w zakreślonym terminie braków formalnych skargi nie usunęli. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w zakreślonym terminie jest podstawą do odrzucania skargi na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., co też Sąd pierwszej instancji uczynił.
Odnosząc się do argumentacji zażalenia, należy podkreślić, że okoliczności, z powodu których doszło do niewykonania wezwania sądu, pozostają bez znaczenia dla rozpoznawanej sprawy. Treść art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. obliguje bowiem sąd do odrzucenia skargi, której braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.