Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2020 r. sygn. akt II SA/Gl 894/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną J. W. i J. W. (dalej również jako "skarżący") od wyroku WSA w Gliwicach z dnia 13 marca 2019 r. w sprawie ze skargi J. W. i J. W. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] sierpnia 2020 r. w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia do wykonania rozbiórki obiektu budowlanego.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że na mocy zarządzenia z dnia 16 czerwca 2020 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. Na dokonanie powyższej czynności wyznaczono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Korespondencja zawierająca powyższe wezwanie została doręczona do rąk pełnomocnika strony skarżącej w dniu [...] lipca 2020 r. Pismem z [...] lipca 2020 r. pełnomocnik skarżących wniósł o wydłużenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, co uzasadnił brakiem możliwości skontaktowania się ze skarżącymi (osobami starszymi, którzy nie mają telefonów i mieszkają w miejscowości oddalonej od jego kancelarii o 40 km) oraz "ewentualnie wysłania wezwania do uiszczenia wpisu sądowego". Ponieważ w zakreślonym w wezwaniu terminie nie zostały uzupełnione braki formalne Sąd odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.
Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Odnosząc się do złożonego przez pełnomocnika skarżących wniosku o "wydłużenie" terminu do uiszczenia należnej opłaty Sąd wskazał, że w przepisach p.p.s.a nie przewidziano możliwości przedłużenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przyjęcie skargi kasacyjnej. Zaskarżonemu orzeczeniu pełnomocnik zarzucił:
- - błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że w niniejszej sprawie zachodzą warunki do odrzucenia skargi (w szczególności nie uiszczono opłaty) w niniejszej sprawie, podczas gdy prawidłowa analiza akt sprawy nie pozwalała na dokonanie tego typu ustaleń z uwagi na złożony przez skarżących wniosek o zwolnienie z opłaty od skargi kasacyjnej;
- - naruszenie przepisów postępowania tj. art. 220 § 1 p.p.s.a., przez uznanie, że w niniejszej sprawie zachodzą warunki do odrzucenia skargi kasacyjnej, podczas gdy z uwagi na złożony wniosek o zwolnienie z opłaty brak podstaw do odrzucenia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do treści art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została prawidłowo odrzucona wobec nieuiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie. Pełnomocnik skarżących bezpodstawnie powołuje się na okoliczność złożenia przez skarżących wniosku o zwolnienie z opłaty na drodze postępowania o przyznanie prawa pomocy. Skarżący istotnie złożyli w dniu [...] lipca 2020 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy, jednak dotyczył on ustanowienia pełnomocnika z urzędu, co wyraźnie wskazali w piśmie. Nie można uznać, że wniosek ten był reakcją na wezwanie do uiszczenia wpisu bowiem, jak trafnie zauważył Sąd I instancji w zarządzeniu z dnia 29 października 2020 r., wezwanie było skierowane do pełnomocnika, który sam przyznał, że miał problem ze skontaktowaniem się ze swoimi mocodawcami, a zatem nie wiedzieli oni o powyższym wezwaniu.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.